Titel: Lloyd Kaufman over Troma en meer (Nederlands)
Auteur: Frank
Categorie: Interview
Datum: 17/07/10

In het interview heeft Lloyd het een aantal keren over Rupert Murdock of gewoon Murdock. Hij bedoelt hiermee Keith Rupert Murdoch. Hij is de oprichter, grootste aandeelhouder en CEO van News Corporation. News Corp is de één na grootste media conglomeraat ter wereld.  

Lloyd, zou jij jezelf willen voorstellen aan de mensen die jou en/of Troma niet kennen?

Natuurlijk. Mijn naam is Lloyd Kaufman. Ik ben de directeur van Troma Entertainment en de bedenken van Toxic Avenger. Troma is sinds 35 jaar een onafhankelijke studio. Het is de oudste onafhankelijke studio en heeft films als ‘Toxic Avenger’, ‘Poultrygeist: Night of the Chicken Dead’, ‘Surf Nazis Must Die’, ‘Cannibal: The Musical’, ‘Class of Nuke ‘em High’, ‘Tromeo and Juliet’ en ‘Terror Firmer’ voortgebracht. Veel van de grote sterren van deze tijd zijn begonnen met Troma, zoals Samuel L. Jackson en Vincent d’Onofrio. Er is Kevin Costner’s eerste film ‘Sizzle Beach’ of Samuel L. Jackson’s eerste film ‘Def By Temptation’. En natuurlijk hebben ook regisseurs als Eli Roth, Trey Parker, James Gunn en vele anderen voor Troma gewerkt. Anderen, zoals Peter Jackson, Quentin Tarantino en Takashi Miike zijn erg beïnvloed door Troma films van de afgelopen 35 jaar.

Dat is nogal een CV die je opnoemt.

Troma is begonnen met sex comedies zoals ‘Squeeze Play!’, ‘Waitress!’, ‘Stuck On You!’ en ‘The First Turn on!’

Inderdaad. Troma is begonnen met ranzige komedies. Het was tegen de regels om sex met humor te mengen. Sex behoorde een serieus iets te zijn. Het was de bedoeling dat sex de regenjasindustrie promootte. Maar in plaats daarvan hebben we het door elkaar gegooid en deze films gemaakt. ‘Squeeze Play!’ kwam uit voor ‘Porky’s’ en heeft een beetje de trend gezet in dit genre. Toen later ‘Porky’s’ en soortgelijke films uitkwamen hebben we horror in de mix van comedy en sex gegooid.

Vanwaar de genrewijziging door er horror aan toe te voegen?

Nou, we maken geen horrorfilms maar satires. Je wordt niet bang bij een Troma-film. Je kunt ontzet zijn, verafschuwd, boos of je lacht erom, maar je wordt niet bang. De originele komedies waren ranzige. De grote studio’s, de grote ketens, begonnen dezelfde films te maken die wij ook maakten, met als enige verschil dat zij goede scripts and acteurs gebruikten. Dus dat was oneerlijk. Ze speelden niet volgens de regels dus moesten we een nieuwe wereld betreden. De wereld waarin sex, geweld, gore, muziek en Shakespeare door elkaar werden gegooid om er één film van te maken. We kwamen met ‘The Toxic Avenger’ en zijn gewoon doorgegaan.

Had je ooit verwacht dat ‘The Toxic Avenger’ zo’n groot succes zou worden?

Ja, ik verwacht dat elke film die ik maak een groot succes wordt en ik ben altijd geshockeerd als niemand ‘m komt zien. Ook al doe ik dit 35 jaar, ik ben nog steeds erg verbaasd dat er waar dan ook in de wereld geen distributie is voor Troma-films. Mijn laatste film, ‘Poultrygeist: Night of the Chicken Dead’, wordt nergens gedistribueerd en toch hebben we miljoenen fans. Achteraf bekeken snap ik het niet. Dit filmmuseum zat vol en was volledig uitverkocht en toch hebben we geen distributie in Europa.

Een paar jaar geleden ben je ook naar Nederland gekomen voor het BUTT filmfestival…

Ja, in Breda. Ik ben vaak in Nederland geweest, al sinds ik 12 jaar oud was.

…Aangezien je hier vaak bent geweest, betekent dit dat Nederland een speciaal land is voor jou?

Nou, het is een prachtig land, erg mooi ook. Toen ik nog een jonge jongen was kwamen we door Nederland onderweg naar ons huis in het zuiden van Frankrijk. Sinds mijn twaalfde kom ik ook in Nederland.

Is het Nederlandse publiek anders dan het Amerikaanse publiek?

Ja. Het Nederlandse publiek is beter onderlegd.

Hoezo?

Het Nederlandse publiek is beter opgeleid. Ik denk dat het Nederlandse publiek meer begrijpt van de subtiliteiten in films. Het Nederlandse publiek begrijpt de Engelse taal ook beter dan de Amerikanen. Het Amerikaanse publiek is wel intelligent maar minder goed opgeleid, denk ik. Ze missen sommige van de subtiliteiten van ‘Poultrygeist: Night of the Chicken Dead’. Ik heb met eigen ogen gezien dat de Nederlanders die wel oppikken.

Hoe was je eerste Tromathon-avond?

Fantastisch! Uitverkocht! Mensen hebben zich vermaakt, er waren veel vrouwen. En zoals ik al zei was het uitverkocht, dus hopelijk heeft het museum een smak geld verdiend.

Terug naar jouw carrière. Hoe is Troma geworden wat het nu is? En hoe zit het met de naam Troma?

Troma is opgericht door Michael Herz en mijzelf in 1974. Het idee was om een plek te creëren waar we films konden maken met totale artistieke vrijheid en we wilden ook een onafhankelijke filmstudio oprichten. We wilden de kans creëren om kunst te maken die uit de ziel komt en niet uit het chequeboekje.

En waarom de naam Troma?

Troma is Latijn. Ik heb op de Yale Universiteit gezeten. Dat is een goede school in Amerika, waar ik Latijn heb gevolgd. Michael Herz en ik hebben allebei veel Latijn gevolgd. Troma komt uit het oude Latijn en betekent “uitstekendheid in celluloid”. Dat is waarom we dat woord hebben gekozen.

In je vroege jaren hanteerde je de naam Samuel Weil. Waarom eigenlijk?

Nou, Samuel Weil was mijn overgrootvader. Ik gebruikte die naam omdat ik lid was van de bond. Volgens de Directors Guild of America is het een zonde om films te regisseren. Aangezien ze dat niet willen hebben, moest ik ze regisseren onder een pseudoniem. Ik betaalde de huur voor Troma door als productiemanager te werken, waarbij ik baantjes aannam voor films als ‘Saturday Night Fever’ en ‘The Final Countdown’ met Martin Sheen en Kirk Douglas. Ik nam deze waardeloze baantjes alleen aan om de huur voor Troma te betalen. Maar ik was niet toegestaan om films te regisseren omdat ik lid was van de bond. We hadden niet genoeg geld en de regels van de bond vonden we maar idioot dus gebruikten we een andere naam om te regisseren. Ik werd daadwerkelijk lastiggevallen en opgejaagd en uiteindelijk heb ik me direct na ‘Troma’s War’, die hier is uitgezonden, teruggetrokken. En dat was het einde van mijn carrière.

Of het begin van je carrière.

Nou, ik verzekerde voor mijzelf een plek in de underground. onder lidmaatschap van de Director’s Guild had ik geen kans om van mijn werk te kunnen leven.

Is dat zo?

Ja. In Amerika moet je lid zijn van de Director’s Guild wil je een echte regisseur worden. Ik heb veel films geregisseerd maar ze waren allen underground. In Amerika kan je geen coole of succesvolle carrière starten zonder bij de Director’s Guild aangesloten te zijn, maar ik ben gelukkig met het feit dat ik geen lid meer ben. Mijn werk is er veel beter door. De regisseurs zijn wel in orde, maar de rest, zoals de assistent regisseurs, zijn verdomde nazi’s, stomme kleinzielige klootzakken. Het feit dat ze achter me aan zouden komen als ik een film zou regisseren, dat ze zich er druk om zouden maken, is gewoon stom. Ik heb erover geschreven. Ik heb net een boek gepubliceerd: “How to produce your own damn movie”. Het is net uitgekomen en daarin praat ik erover en hoe ik de man jaren later heb ontmoet. De man heette Stanley Ackerman, die ervan genoot om achter mensen aan te gaan die films maakten die niet aan de Guild gelieerd waren. Hij hield ervan een verklikker te zijn. Ik ontmoette hem vele jaren later toen hij een oude man was, en hij herkende me niet. Ik heb hem toen uitgescholden. Hij was aanwezig bij een sjiek bal. Volgens mij was het bij het jaarlijkse smoking geval van de Director’s Guild. Hij en zijn heks van een vrouw waren aan het dansen. Ik hield ze aan en zei: “Hallo. Ik ben Lloyd Kaufman”. En hij wist niet wie ik was. Ik heb toen tegen hem gezegd: “Jij klootzak, stuk ongeluk.” Er werd muziek gespeeld en hij was echt geshockeerd. Mijn vrouw was laaiend, net als zijn vrouw. Mij kon het allemaal niet schelen.

Jij bent ook verbonden aan de IFTA (Independent Film & Television Alliance).

Ja, dat klopt. Dank je dat je dit aansnijdt. De Independent Film & Television Alliance (Onafhankelijke Film & Televisie Alliantie) is de handelsorganisatie voor de gemeenschap van internationale onafhankelijke media. Uiteraard is Troma er lid van. Het bedrijf heeft “Monster” en “Million Dollar Baby” gemaakt, en ze hebben “The Lord of the Rings” gefinancierd. Maar de meeste bedrijven zijn kleiner dan Troma. Ik ben de verkozen vertegenwoordiger. Ik word er niet voor betaald, maar ik ben gekozen omdat ik wou vechten tegen de media consolidatie. De slechte duivelaanbiddende media agglomeraten hebben te veel controle over de markt. Ze hebben te veel controle over wat het publiek ziet, hoort en leest. Het is een soort economische censuur. Het wereldwijde mediakartel zet onafhankelijke kunst op een zwarte lijst. Ze sluiten de deuren. De Amerikaanse televisie ondersteunt geen onafhankelijke kunst of programmering, dus daar vechten we tegen.

Wat is jouw mening over de toekomst van de onafhankelijke film?

Ik denk dat de toekomst er rooskleurig uitziet. Met het wonder van nieuwe technologie kunnen we allemaal onze eigen verrekte films maken. Maar ik denk niet dat we allemaal kunnen rondkomen van onze eigen verrekte films totdat we een eind brengen aan het monopolie van deze Murdock-achtige duivelaanbiddende agglomeraten. We moeten reguliere banen aannemen om de films te kunnen maken waar wij in geloven. “Poultrygeist” is daar een goed voorbeeld van. De film heeft goede recensies gekregen van veel festivals. De New York Times vond het goed. De meeste grote critici vonden ‘m goed.

Wij van TOTF vinden dat ook.

Dank je wel. Het probleem met “Poultrygeist” is dat we er ooit geld voor terug krijgen omdat er geen distributie is. Dat is niet omdat het een slechte film is. Het is een goede film, maar de agglomeraten staan niet toe dat we rondkomen van onze films. Dat is het probleem. Het is niet moeilijk om de film te maken, het is moeilijk om het publiek te vinden. Gelukkig heeft Troma een hele trouwe fanschare, wat je hebt kunnen zien in het Amsterdams Filmmuseum. Het was uitverkocht, maar helaas krijgt niemand van Troma iets van dat geld te zien. Maar het is fijn te weten dat mensen mijn films willen zien. Dat is de voornaamste reden dat ik mijn films maak, zodat mensen ze kunnen zien en niet om geld te verdienen. Mensen vermaken, ze een beetje aan het denken zetten, om een kleine invloed te hebben op de maatschappij en waar we naartoe gaan.

Wat houdt de toekomst voor Troma in petto?

De toekomst ziet er somber uit. Het wordt steeds erger. De groep met Murdocks krijgt steeds meer macht, net als de 2 of 3 andere agglomeraten. Er is geen ruimte voor onafhankelijke filmmakers. We zullen steeds meer de underground in gedreven worden, en we zullen op onze fans en Lady Luck moeten vertrouwen om het in leven te houden. In feite is het vanwege de fans, de enige reden dat Troma bestaat is vanwege de fans. Er zijn geen onafhankelijke filmstudio’s die het zo lang hebben uitgezongen. Dat is best wel uniek. En dat is enkel door de trouwe en hardwerkende fans.

Vanaf het begin van Troma heb je gezegd dat er een einde komt aan Troma. Denk je dat dit in de nabije toekomst zal zijn?

We hebben niet echt een optimistische kijk op de toekomst. Daarom ga ik het gevecht aan, samen met de IFTA. We bestaan uit 200 bedrijven en vechten tegen de corrupte en uiterst oneerlijke voorwaarden van de werkende elite, de bureaucratische elite en de zakelijke elite die ons economisch en spiritueel leegzuigen. Totdat we ons van deze monsterlijke wurging losbreken ziet het er niet goed uit. Het ziet er niet goed uit voor wie dan ook, enkel voor de Michael Bay’s. Michael Bay zal het erg goed doen, net als een paar anderen, maar dat is het dan ook. De rest maakt no-budget films die niets kosten. Je kan een leraar zijn of een SRV-wagen hebben en daarnaast je films maken. Dat is op zich ook niet slecht. Gelukkig kunnen we tenminste dat nog doen. Toen ik ermee begon moest je geld hebben om een film te maken omdat je materieel nodig had, veel materieel, maar je had ook een veel beter uitgangspunt. Als je films als “Squeeze Play!”, “Waitress!” of “Stuck On You!” had, films die het publiek wou zien, dan had je iets vermakelijks. Je kon het kwijt aan het publiek. Tegenwoordig is het compleet anders. Tegenwoordig kan je inderdaad films maken voor zowat geen geld en dat maakt het makkelijk. Maar het is onmogelijk je film naar het publiek te brengen omdat het uitgangspunt zo onvoordelig is voor de non-elite.

Denk je dat er te veel underground films uitkomen die ertoe kunnen leiden dat er geen aandacht is voor de goede underground films?

Nee, het is fantastisch dat er zo veel films uitkomen. Ik denk dat de goede wel zullen opvallen. Als we het over Troma’s 35-jarige bestaan hebben vallen de goede films ook op. We hebben een film genaamd “Combat Shock” gefinancierd. Het was een obscure film waar we geld aan hebben verloren, maar 20 jaar later maakt de film ineens winst. “Terror Firmer”, die ik in 1999 gemaakt  heb, heeft nog steeds niet het geld opgeleverd dat we erin hebben gestoken, maar met steeds meer mond-op-mond reclame komen we er wel. “Troma & Juliet” maakt nu ook winst, enkel en alleen vanwege mond-op-mond reclame. Dat is iets anders waar de mainstream films tegenaan lopen, ondanks hun 100 miljoen dollar kostende reclamecampagnes. Als zijn geen mond-op-mond reclame krijgen is iedereen de film na een jaar vergeten. Veel van de sterren die tevoorschijn zijn gekomen, de acteurs die naar voren zijn geschoven door de regisseurs en de mainstream in 1983 met behulp van vele miljoenen dollars, zijn verdwenen. Maar de Toxic Avenger, hij is best wel beroemd. Hij is er nog steeds, zonder reclamegeld. Toxie is een beroemdheid tegenwoordig.

Hij heeft de wereld veroverd.

Ja, dat heeft hij. De meeste van de acteurs, actrices en regisseurs die ontdekt zijn in 1983 door middel van miljoenen dollars aan reclame zijn vergeten.

Zal er ooit een Troma zijn zonder jou?

Ja, ik denk dat Troma een eigen leven is gaan leiden. Met de Toxic Avenger is dat zeker het geval. Ik bedoel, er komt een remake van “Toxic Avenger”. We hebben een deal gesloten met een groot bedrijf waarvan Brett Ratner de eigenaar is, om een remake van “Toxic Avenger” te maken. Er is een Broadway musical genaamd “Toxic Avenger” en je hebt de cartoon (“Toxic Crusaders”). Het minste dat Troma laat draaien is de Toxic Avenger. Ja, ik denk dat Troma doorgaat zonder mij. Ik hoop het. Het kan me niets schelen…

Het kan je niet schelen? Je hebt een carrière van 35 jaar met Troma.

Het maakt niet uit, het kan me niet schelen. Ik houd ervan om films te maken, maar als iemand anders ermee door wil gaan zullen de goede films een eigen leven gaan leiden. Ik denk dat Troma doorgaat. Op de een of andere manier gaat Troma nu nog steeds door en ik denk dat ze al een eigen leven leiden. Het merk is te sterk. Kijk maar eens naar Kroatië. Er waren journalisten hier op het festival, de Tromathon van Kroatië. Ik heb nooit distributie gehad in Kroatië, dus het feit dat er een grote fanschare is in zulke landen geeft mij het idee dat Troma niet weg gaat. Maar we hebben nog steeds geen distributie, waar dan ook.

Hoe denk jij dan over DVD-piraterij, downloaden van het Internet en het verspreiden van Troma-films via die kanalen? Denk je dat deze gratis distributie Troma helpt?

Ja, ik denk wel dat Troma er baat bij heeft. We zijn altijd alleen maar piraten geweest. Wij waren al piraten voordat het Internet er was. Ik zie het Internet als een grote reclamecampagne. Ik denk dat het onze reputatie een goede schop geeft en dan kopen mensen ook onze DVD’s en steunen ze ons. Misschien leren ze onze films kennen via piraterij en bevalt het ze wel. En dan kopen ze misschien wel een film van onze website, zoals de blueray van “Poultrygeist: Night of the Chicken Dead”, ook al is het volgens Troma een brownray (voor het waarom, zie de film). Ik ben dus niet tegen piraterij.

Staan er  nog nieuwe projecten op de agenda van Troma?

Ik ben met enkele scripts bezig. Langzamerhand schiet ik niets op, maar ik ben van plan een vijfde “Toxic Avenger” te maken. Ik had al gezegd dat het origineel een remake krijgt, “Mother’s Day” heeft een remake gekregen en deze komt volgens mij in oktober uit. En we schrijven nog een ander script dat enigszins lijkt op “Terror Firmer”. Het draait dus om het schrijven, een film regisseren en geen respect krijgen, maar wel proberen respect te krijgen. Daar zijn we dus mee aan het werk.

Als je er eentje mocht kiezen, wat zou dan je meest memorabele herinnering op een set zijn?

Nou, dat weet ik zo niet. Ik denk niet dat ik er eentje kan noemen.

Een grappigste of gekste ervaring dan misschien?

Lees mijn boeken en kies er maar eentje uit. Ik weet niet wat gek is. Ik heb 4 boeken gepubliceerd: “Toxic Avenger: The Novel”, “Make Your Own Damn Movie”, “Direct Your Own Damn Movie” en “Produce Your Own Damn Movie”. Kies de beste en zeg dan dat ik ‘m gekozen heb. Om heel eerlijk te zijn, ik weet niet hoe ik hierop moet antwoorden.

Ik ga nu een paar namen roepen. Wat is het eerste wat je te binnen schiet als je deze namen hoort?

Roger Corman:
Hij is een grote bron van inspiratie voor mij geweest, daar is geen twijfel over mogelijk. Toen ik studeerde aan de Yale Universiteit heb ik de films van Roger Corman ontdekt: klein budget, fantastische scripts, zeer goede regisseur en hij heeft mij bewezen dat het mogelijk is om prachtige films met een klein budget te maken, om kunst te maken met een klein budget. Roger Corman was het bewijs. Hij heeft ook de introductie van mijn eerste boek geschreven en hij is een fantastische kerel. Hij heeft onlangs de Life Time Achievement Award ontvangen en hij heeft ‘m verdiend. In elk boek dat ik heb geschreven heb ik gezegd dat hij een Life Time Achievement Award verdient, en hij heeft ‘m eindelijk gekregen. Goede kerel!

Ron Jeremy:
Ron Jeremy is een goede kerel. Hij is niet zo groot geschapen als David Carradine maar hij is groot geschapen op een andere manier, maar niet als David Carradine dus. Een erg goede kerel, hij heeft sinds 1986 in onze films gespeeld, geloof ik. Hij heeft nooit om geld gevraagd. Hij is een Troma fan, hij weet veel over Roger, hij weet veel over popcultuur, hij weet veel over muziek, hij schrijft zelfs zijn eigen muziek. We hebben een van zijn songs gebruikt in “Terror Firmer”, ‘Freak of the Week’, die hij dus heeft geschreven. Hij is een groepsspeler, een goede kerel.

Je zou hem deel van de Troma familie kunnen noemen.

Ja, hij is een vriend van Troma en hij is een veel grotere ster dan Troma. We voelen ons vereerd hem in onze films te hebben en hij is altijd een goede steun geweest. Het is best wel interessant. Toen we hem voor het eerst gebruikten in “Class of Nuke ‘em High part 2” waren de acteurs nogal afstandelijk. Ze waren een beetje verafschuwd, zeker de vrouwen. Dat was 30 jaar geleden. Maar nu, volgens mij was het toen hij naar de set van “Terror Firmer” kwam, nu zwermen de vrouwen om hem heen en willen ze hem allemaal bedienen en ik denk dat ze zelfs best wel opgewonden van hem werden. Natuurlijk is hij 20 jaar later niet zo aantrekkelijk. Hij is ouder en dikker, maar ik denk dat de Amerikaanse vrouwen meer ontspannen zijn over hun seksuele vrijheid en hun lichamen, en ik denk dat ze opgewonden worden van het feit dat Ron Jeremy zo veel mensen geneukt heeft. Ik denk dat er een groot verschil tussen hoe men Ron Jeremy zag in 1986 in vergelijking met nu. Hij is een echte expert omtrent de popcultuur, dat kan ik je wel zeggen. Daar weet hij echt heel veel van af.

Nog advies over hoe je je eigen damn film kan maken?

Ik zou mijn boeken lezen. Ik denk echt dat het goede boeken zijn. Ik zou er bij mensen nooit op aandringen dat ze mijn films zien, maar als je geïnteresseerd bent in het maken films dan moet je mijn boeken lezen. Ik neem ze erg serieus, en ze zijn erg onderhoudend. “Direct Your Own Damn Movie” is absoluut een nuttig boek. Naast mijn eigen theorieën over distributie bevat het interviews en uitspraken van Eli Roth, James Gunn, Stan Lee en allerlei succesvolle regisseurs. “Produce Your Own Damn Movie” is beter. Het is nog serieuzer en nuttiger. Dus ik zou zeggen, lees mijn boeken. Maar de allerbelangrijkste regel is misschien wel de volgende: verloochen uzelf niet. Een zin die William Shakespeare heeft geschreven voor het boek “101 Different Versions of Screenplay”, ook wel beter bekend als “Hamlet”.

Lloyd, dank je wel. Heb je hier nog iets aan toe te voegen, enige laatste woorden of iets dergelijks?

Nou, ik denk dat het belangrijk is bij film om naar niemand te luisteren, en al helemaal niet naar mij. Ik ben erg dankbaar voor de fantastische fans in Nederland en de lage landen die Troma hebben gesteund gedurende 35 jaar en die actief zijn in het vinden van onze DVD’s en ze te kopen.

Lloyd, dank je wel voor je tijd.