Titel: Thai New Wave
Auteur: Frank
Categorie: Diversen
Datum: 27/10/06

De laatste jaren zijn films uit Azie steeds en steeds populairder geworden. Kijk maar naar de net verschenen Grudge 2. Een remake van de Japanse Ju-On The Grudge 2. Het merendeel van de films die verschijnen komen uit Japan of China en af en toe zie je eens een film uit een ander land uit het Oosten. Een van de landen die ook vertegenwoordigd wordt is Thailand. Als je kijkt naar de films die het label Asiamania uitbrengt zie je daar twee soorten films bij uit Thailand. Ghost Movies zoals ze tegenwoordig erg populair zijn en Martial Arts. Natuurlijk heeft Thailand heel veel meer te bieden maar er is geen grote markt voor hier in Nederland, dus we zullen ze nooit zien. Tenzij je toevallig een filmfreak kent die ook interesse heeft voor de Thaise cinema of een Thai freak die zich ook interesseert voor cinema. Gelukkig zijn er daar in Nederland in klein getale nog genoeg van. Gezien de interesse voor de Aziatische films leek het mij een tijd om eens wat meer licht op de underdog in de Aziatische cinema te schijnen.

Thailand maakt al net zo lang films als het mogelijk is om films te maken. De eerste Thaise film komt uit 1897 wanneer koning Chulalongkorn een bezoek aan Zwitserland maakt. Deze film is een opname van dat bezoek. Vanaf ongeveer 1920 is de lokale filmindustrie in Thailand begonnen met films maken wat tot van het begin van de tweede wereldoorlog heeft geduurd. Onderwijl heeft de Thaise cinema dezelfde veranderingen wat betreft spraak, kleur e.d. meegemaakt wat overal ook meegemaakt werd. Tijdens de tweede wereldoorlog werden er voornamelijk nationalistische films gemaakt. Na de tweede wereldoorlog tot aan de jaren 70 was de Thaise filmindustrie op een zeer laag pitje. De eerste explosieve groei van Thaise Cinema stamt uit die tijd. Het merendeel van de films uit die tijd wordt beschouwd als complete bagger door de Thai zelf als door de buitenlandse critici. Niet alles uit deze periode was complete bagger, maar dan hebben we het over een fenomeen wat echt uit die tijd stamt wat betreft films. De maatschappij kritische films. Corruptie in Thailand, prostitutie en andere maatschappelijke zaken werden door deze filmmakers aangesneden tot grote ergernis van de Thaise regering.

Het duurde tot eind jaren voordat de Thaise film voor de tweede keer explosief groeide. Drie regisseurs van reclamefilmpjes hadden het idee om de films artistieker te maken om meer publiek te trekken. Deze drie zijn rechtstreeks de oorzaak dat Thailand internationaal weer mee geteld kon worden op het filmgebied. Zij zijn de grondleggers van de zogeheten Thai New Wave. De eerste films die deze doorbreek hebben veroorzaakt zijn Nonzee Nimibutr zijn "Dang Bireley's and Young Gangsters en Pen-Ek Ratanaruang zijn "Fun Bar Karaoke". Beide films zijn vernieuwd in hn eigen opzicht maar wel voornamelijk door de goede combinatie van humor, drama en actie. De derde regisseur in dit rijtje is zelfs hier in ons kikkerlandje geen onbekende het is namelijk Oxide Pang Chun die in 1997 kwam met zijn film "Who Is Running?". Door deze drie is een deur opengezet voor filmmakers om nationaal en internationaal de Thaise cinema een spurt leven te hergeven. Nationaal succes voor een Thaise film is in 1999 gekomen met Nonzee Nimibutr zijn "Nang Nak". Een film naar een Thais spookverhaal gegoten in een nieuw jasje en vanaf een andere manier bekeken. In Thailand kon de Thaise film vanaf dat moment eigenlijk niet meer stuk en overal in het land popten de bioscopen op. Het duurde nog een jaar voordat ook internationaal gezien Thailand goed doorbrak. Dit gebeurde door Wisit Sasanatieng zijn "Tears Of The Black Tiger". De eerste Thaise film die op Cannes gedraaid werd. Tears Of The Black Tiger is een hommage aan de jaren '60 '70 actiefilms die Thailand destijds voortbracht maar dan gegoten in een super stijlvol western jasje.

Tegenwoordig zie je verschillende stromingen van films in Thailand waarvan maar enkele buiten Thailand komen. Je ziet de commercieel gemaakte films die over het algemeen wel buiten Thailand komen. De beste voorbeelden hiervan zijn Ong Bak en The Eye. En dan weet je meteen al welke genres het zijn die het goed doen buiten Thailand. Humor, actie en horror... Precies hetgeen wat ook over het algemeen uit de andere Aziatische landen veel succes boekt overzees. Gelukkig zien we hier in het westen ook dat de historische films uit Thailand het publiek ook erg goed weten aan te spreken. Bang Rajan is daar een erg goed voorbeeld van. In Thailand zelf heb je als filmmaker tegenwoordig twee keuzes. Of je richt je op de commerciële markt van Thailand en je kan meteen beginnen of je gaat de independent kant op. In deze tak is het een stuk moelijker om aan de bak te komen maar het is mogelijk, en daarnaast ook meteen mogelijk om internationaal gezien te worden. Blissfully Yours van Apichatpong Weerasethakul en Tropical Malady van dezelfde regisseur zijn er een goed voorbeeld van aangezien beide films in de prijzen zijn gevallen op Cannes. Natuurlijk helpen liefhebbers van het genre zoals Luc Besson ook mee. Hij is er via zijn eigen maatschappij EuropaCorp verantwoordelijk voor dat Yongyoot Thongkongthun's "Iron Ladies" (Een gay comedie) gedistribueerd wordt in Amerika als in Europa.

De Thaise filmindustrie is op dit moment in het westen nog de underdog van de Aziatische cinema maar ik zie een grote concurrent opkomen. Vooral gezien het feit dat de gebroeders Pang met hun horror flicks op kunnen tegen de horror flicks uit de andere Aziatische landen en dat de hoofdrolspeler van Ong Bak Tony Jaa in Thailand en internationaal op begint te boksen tegen grootheden zoal Jet Li en Jackie Chan. Gelukkig is er naast de commerciële filmindustrie in Thailand ook een grote Indie community die met hun films ook aandacht weten te krijgen. Wat de toekomst te bieden heeft voor Thaise filmindustrie is iets wat we af zullen moeten wachten. Laten we hopen dat door de opkomst van Aziatische films ook de minder bekende pareltjes uit Thailand de kans krijgen om internationaal gezien te worden en dat men vernieuwend bezig durft te blijven en niet vast blijt steken in de genres die het publiek op dit moment wil.

Voor meer informatie over Thailand kijk eens op: Thaiportal