Titel: Een goed gesprek met Jeffrey Combs (Nederlands)
Auteur: Frank
Categorie: Interview
Datum: 22/10/05

Dankzij de organisatie van Utopia heb ik de mogelijkheid gekregen om een icoon uit de horrorwereld te interviewen. Via deze weg wil ik Utopia nogmaals bedanken voor deze mogelijkheid en bij deze geef ik al aan dat ik volgend jaar het weekend van 20 tot 22 oktober weer aanwezig zal zijn voor Utopia VII en hopelijk ook 25 maart bij het Outlawed effent. Voor meer info over Utopia kijk eens op de website: www.utopiasite.com en hopelijk zie ik jullie ook de volgende keer.

 

Wat is de reden dat je acteur wilde worden?

Dat is een goede vraag. Hm, ik denk een makkelijke standaard, meisjes. Er zaten veel leuke meisjes in de acteerklas. Weet je, je begint dingen om een bepaalde reden en dan vind je steeds betere redenen om te doen wat je doet en mijn initiële redenen waren best egoïstisch. Maar toen ik eenmaal het acteren als een kunst begon te zien begon ik ook de eer te waarderen om een bepaald karakter tot leven te brengen, een verhaal te vertellen en de menselijke omstandigheden te onderzoeken.

Ik denk dat je het beroemdst bent geworden door je rol als Herbert West in 'Re-Animator'.

Door wat?

Herbert West in 'Re-Animator'.

Dat kan ik me niet herinneren. (lacht)

Ja, ik denk dat ik daardoor het bekendst ben .

Je wordt gezien als een horror icoon, wat is daar je mening over?

Ik voel me vereerd. Toen ik de film maakte had ik geen idee dat het zo'n icoon zou worden als het nu is. Achteraf werd al snel duidelijk door de reacties op de film dat er een soort populariteit bij kwam kijken. Maar toch had ik nooit gedacht dat ik 20 jaar later hier zou zitten en er met jou over zou praten, of dat we nog steeds zouden praten over meer 'Re-Animator' films. Eigenlijk voel ik me vereerd. Een aantal jaren geleden maakte ik een derde vervolg voor die film en het is nogal zeldzaam voor een acteur om een rol te spelen die 20 jaar geleden begonnen is. Een voorbeeld dat ik kan verzinnen is Sean Connery en James Bond of zoiets als dat. Het is een aardig unieke situatie.

De meeste films waar je in speelt zijn horrorfilms. Is het moeilijk voor je om uit het genre te komen?

Ja. Dat is de manier waarop deze industrie werkt. Als je bekend wordt vanwege iets, dan houdt het zichzelf in stand. Ik denk dat het de natuur van de mens is waarop de industrie werkt. Als je ergens succesvol in bent, dan ben je daar succesvol in en meer niet. Het is soms een beetje frustrerend voor mij. Weet je, je hebt een bepaalde invloed op sommige manieren en dan ben je machteloos en je bent ook altijd een beetje een slachtoffer van het systeem. Dus wat ik probeer te doen, wanneer ik dan een aanbod krijg, is het net allemaal een beetje anders te doen. Ik ben niet geïnteresseerd in het spelen van hetzelfde karakter, keer op keer. Ook al zit ik een beetje vast in een genre, ik probeer er toch een beetje iets anders van te maken en dan ben ik niet altijd exact dezelfde persoon. Ik ben niet altijd de gestoorde wetenschapper die de hoek om komt zetten met een spuit.

Ben je een horror fan?

Nou, ik ben een fan van goede horror. Dat is denk ik iets subjectiefs maar er is gewoon een boel rotzooi.

Zou je me een voorbeeld kunnen geven van goede horror?

Er zijn dingen die ik leuk vind of delen van films die ik leuk vind. Maar ik houd niet van het formulewerk: lok ze in de val en vermoord ze. Ik bedoel, het is zo voorspelbaar. Een auto vol met jonge mensen, een huis vol met jonge mensen en dan is het gewoon wie het eerste doodgaat en hoe, wie gaat er als tweede dood en hoe. Oh, die ene heeft een spijker door z'n hoofd, dan zal de volgende....weet je? Daar zit geen drama in voor mij. Het getuigt van een afspraak, een zakelijke afspraak die is gebaseerd op het feit dat elke 15 minuten iemand op een coole manier dood moet gaan in plaats van: wat is ons verhaal en wat gaat er nu gebeuren en waarom doen mensen de dingen die ze doen? Dat is voor mij veel spannender en interessanter, wanneer je niet weet wat er gaat gebeuren. Bij de meeste horrorfilms weet je wat er gaat gebeuren en toch zit je daar en kijk je ernaar. Ze verdienen geld en dat is gewoon niet interessant.

Als je een rol kon kiezen, wat zou je dan het liefst willen spelen? Wat voor een soort rol en waarom dan die rol?

Uhm, niet een rol in het specifiek maar ik houd ervan om rollen te spelen die buiten het genre vallen. Dat heb ik ook een beetje gedaan. Ik heb altijd al in een historisch drama willen spelen. Ik ben een gretige lezer van historische fictie en nonfictie. Uhm, westerns. Ik zou graag een western willen maken. Een aantal jaren geleden heb ik een film gemaakt die niemand waarschijnlijk heeft gezien, 'Love and a .45'!

Ok, dat is toevallig, over die film wou ik het ook hebben.

Nou, het is geen western maar je kan zien dat ik er wel toe in staat ben en ik heb veel lol gehad in het maken van die film. Het staat ook in mijn top 5 van favoriete films die ik gemaakt heb.

Ok, dat brengt me bij de volgende vraag die ook gaat over 'Love and a .45'. Ik heb op het internet gelezen dat de rol van Dinosaur Bob de rol is waar je het trotst op bent.

Nou, het is niet de rol waar ik het trotst op ben maar het spant er wel om. Dit is waar ik de kans kreeg om iets anders te doen dan een gestoorde wetenschapper of iemand die rondrent in een kasteel met een bijl in de hand. Ach, je weet wel wat ik bedoel. En ik heb gewoon genoten van de variatie die het met zich meebracht. Ik zou zeggen, laten we meer van dit soort recht voor de raap onafhankelijke films maken. Ik bedoel, kijk naar de cast. Het is Renee Zellwegers tweede film...

Inderdaad, haar eerste was 'Texas Chainsaw Massacre'.

(mijn zin afmakend)...4. Waarbij zij zoiets had van: “Uhm, laat deze alsjeblieft niet bekend worden.” Nou, we kennen 'm! En Gil Bellows geloof ik, Rory Cochrane speelt in die film en Peter Fonda.

Het is nogal een cast.

Dat is het zeker, maar weet je, die film heeft geleden onder het feit dat het vlak na 'Natural Born Killers' werd uitgebracht. En het kreeg de kritiek dat het gewoon een 'Natural Born Killers' rip off was. Maar eigenlijk is de film gemaakt voor 'Natural Born Killers'.

Wat is je meest memorabele ervaring op een filmset?

Ah, da's een moeilijke vraag. Echt, er is geen goede manier om daar antwoord op te geven. Er zijn veel memorabele momenten op filmsets geweest. Nou, ik denk dat de beste tijd die je op een filmset kan hebben te vergelijken is met de beste tijd die een atleet kan hebben, waar je gewoon doet wat je doet en je herinnert je het pas achteraf. De grootste dingen gebeuren wanneer je er helemaal niet bij stil staat. Wanneer een atleet een punt scoort dan staat hij daar niet bij stil in de trend van: “Wow, dit is een fantastisch moment, dit moment waarop ik de bal in het doel trap.” Het is net als de Nike reclame, hij doet het gewoon. Weet je wat ik bedoel, je bent je niet bewust van het voor en na van het moment en het beste acteerwerk is daarmee te vergelijken. Ik denk dat goed acteerwerk is als: “Was dat goed, was dát goed? Ik weet het niet. Iemand, vertel het me, ik hoop het maar ik weet het niet.”

Ik blijf nog even bij de films. Veel films waar jij in speelt zijn gemaakt door Stuart Gordon en Brian Yuzna. Wat is het verhaal daarachter?

Nou, ze waren er zeker toen...Eigenlijk waren we er allemaal toen het begon, we zijn vrienden en ze zijn allebei erg loyaal. Dus wanneer zij werken aan een project, gelukkig denken ze dan aan mij en bieden me dingen aan. Soms werkt het maar soms ook niet. We laten de deur altijd op een kier staan en het lijkt erop dat we nog een keer gaan samenwerken want we zijn al aan het praten over het maken van nog een 'Re-Animator'. Misschien drie! Brian heeft het idee om 3 'Re-Animators' te maken en ze zijn alledrie vet. Binnen een jaar, gewoon 3 in één keer. Het is net als de horrorversie van 'The Lord of the Rings' of zoiets. Ik weet het niet maar dat is waar hij aan zit te denken. Het reserveplan is om er tenminste één te doen. Het hangt allemaal af van de zakelijke respons op het plan. Je weet wat ik bedoel, hij gaat naar filmmagnaten en praat met kopers en kijkt wat hun reactie zal zijn.

Nou, ik hoop zeker dat er nog een 'Re-Animator' gaat komen.

Nou, ik kan me voorstellen dat ze er tenminste één willen financiëren. En de eerste zou met Stuart zijn!

Stuart terug als regisseur?

Hm. Eigenlijk probeer ik via deze mensen hier op het internet te komen want mijn vrouw heeft me gebeld en verteld dat ik een e-mail van Brian heb gekregen over, uhm. Nou, hij heeft het verhaal van Stuart en wilde dat ik het las. Dus ik ben in Nederland, wachtend tot ik het net op kan om het te lezen. Dus we zitten er nu bovenop.

Ik hoop dat het doorgaat.

Cool, dank je.

Nou, 'Re-Animator', Lovecraft. Veel Lovecraft films. Heb je Lovecraft gelezen?

Ik heb nooit werk van hem gelezen voordat ik hiermee begon. Ik heb mijn weg door de auditie gebaand met een beetje onzin en Stuart vertelde mij dat dit Lovecraft's 'Re-Animator' was. Waarop ik antwoordde: “Oh ja, cool!” Ik had de naam gehoord maar kende het niet echt, het had net zo goed een dildofabriek kunnen zijn, weet je. Sinds die tijd heb ik wel wat van Lovecraft gelezen. Ik weet er niet alles van af, maar ik vind dat veel van zijn werk niet gedreven wordt door een plot. Het gaat meer om de atmosfeer, ziekte, dingen die in de duisternis verborgen zijn, een onbehaaglijkheid. Het is erg moeilijk om zijn werk naar film om te zetten omdat film op plot is gebaseerd en visueel is, terwijl Lovecraft juist niet zo visueel is en hij is atmosferisch angstaanjagend. Dus is het moeilijk om veel van zijn verhalen naar film om te zetten. En ik denk dat het moeilijk is om sommige van zijn verhalen te lezen omdat je je afvraagt wat er gebeurt, wat het doel is. Er is enkel een atmosfeer en je ziet niets. Aan de andere hand beleeft hij een soort herrijzenis, een waardering door veel mensen. Ik denk niet dat 'Re-Animator' de eerste was maar het heeft wel een hernieuwde interesse in Lovecraft veroorzaakt. Maar Lovecraft had een hekel aan het 'Re-Animator' verhaal, hij vond er niets aan. Het was een reeks die hij geschreven heeft voor een tijdschrift (Home Brew, 1922, red.). Hij schreef een hoofdstuk en de week er na nog één en toen nog één. Hij deed het voor het geld en hij deed het erg snel. Ik weet zeker dat hij op dat moment niet kon vermoeden dat het zou veranderen in een jaren '80 film die hem de status zou geven die hij nu heeft.

Naast het feit dat je in veel films speelt, ben je ook te zien in een aantal ondersteunende rollen zoals Shran in 'Star Trek'. Wat is het grote verschil tussen het spelen in films en het spelen in series?

Tijd! TV is veel meer een fabriek. Het is snel, snel, snel, snel, snel, snel, maar alle films zijn eigenlijk ook zo. Het is meer als: “Dit kost ons geld, wat doen we vandaag, hoe ver lopen we achter, hoe schieten we deze scene zodat we hier weg kunnen en hoe doen we de volgende?” Slechts zelden is er de 'we hebben alle tijd in de wereld' houding op een filmset, maar op een TV set vind je dat zeker niet, daar gaat alles veel sneller. En in die wereld moet je goed voorbereid zijn. Ik heb het in ieder geval altijd gezien als een verantwoordelijkheid om goed voorbereid te zijn, want wanneer het eenmaal tijd is voor jou deel staan er 100 mensen om je heen op hun horloge te kijken. Maar dat betekent niet dat je je door de scene heen moet haasten, je moet het wel goed doen. Maar je hebt de verantwoordelijkheid om het op tijd te doen. Bij 'Star Trek' komt alle make up om de hoek kijken, dus meestal ging ik om half 5 's ochtends naar de studio omdat je make up aangebracht moet worden terwijl de rest van de crew om 7 uur begint met werken. Wanneer ze je naar de studio zouden halen en tegelijkertijd ook de crew dan zou de crew tweeëneenhalf uur niets doen terwijl er bij jou make up wordt aangebracht. Dus beter ik alleen dan hun allemaal, dat is veel goedkoper. Misschien ben je 's avonds klaar rond half 9 of 9 uur en kom je de volgende dag terug om het nog een keer te doen. Er gaat veel tijd in zitten, maar het duurt allemaal niet erg lang voordat je weer thuis kan zijn.

Ben je een 'Star Trek' fan?

Ik ben een fan van de originele serie. Ik vind dat de originele serie de reden is dat alle anderen er zijn, vanwege de flair en energie, de pochende houding en de ideëen ervan. Ook al komt het technisch gezien allemaal een beetje miezerig over wanneer je er nu naar kijkt, je weet dat de sets amateuristisch, de kostuums hoekig en de geluiden en special effects nogal stom zijn en toch was dat niet zo toentertijd. Ze waren het nieuwste van het nieuwste. Dus zonder de originele serie zouden alle anderen er niet zijn geweest. En ik vind dat sommige van de andere series de originele serie dicht benaderen, soms meer, soms wat minder.

Zoals 'Enterprise'?

Ik vind dat 'Enterprise' in het laatste seizoen de echte smaak van de originele serie te pakken kreeg. Ik twijfel niet of het ook zo begonnen is, ik weet dat dat niet zo is. Ik had gedacht dat het begin van 'Enterprise' van voor de Prime Directive zou zijn. Je weet wat de Prime Directive is?

Ja, dat weet ik.

Het schrijft voor dat je je niet met andere rassen mag bemoeien en meteen beginnen ze met het zich niet bemoeien met andere rassen. Ik had meer verwacht, een beetje roekeloosheid. Ik wilde meer roekeloosheid zoals: je komt een kamer binnen en je staat niet stil bij de gevolgen, je komt binnen als ontdekkers uit de geschiedenis. Weet je, alsof je aan wal stapt en zegt: “Dit is van ons, ga uit de weg, we zijn beter dan jullie”, en niet doorhebben dat ze corruptie en ziekte met zich meebrengen, allerhande vernietigingen veroorzaken, opzettelijk of onbewust, hele culturen vernietigend. Ik had gehoopt op wat meer van dat maar het zat er niet in. Alhoewel ik dat wel een beetje naar voren probeerde te laten komen via mijn karakter. Shran zou zeker de goede bedoelingen hebben maar zou toch gewoon binnenvallen, wetende wat hij wil, “Ga uit de weg, het maakt me niet uit, we doen het toch.” Snap je wat ik bedoel?

Ik snap het.

Ben je trots op het feit dat je deel uitmaakt van de 'Star Trek' saga?

Zeer zeker. Ik ben oud genoeg om kind te zijn geweest toen de originele serie op TV werd uitgezonden. Het heeft een grote invloed op me gehad, en het heeft me vermaakt. Ik had er geen idee van dat ik jaren later zelf deel zou uitmaken van dezelfde erfenis en dat ik in bijna 50 afleveringen van 'Star Trek' zou hebben gespeeld. Dat zou nooit in me opgekomen zijn. Het was een kleine droom ergens achterin mijn hoofd waarvan ik nooit had gedacht dat het ooit uit zou komen. Dat gezegd hebbende, terwijl ik er mee bezig was, wist ik dat ik mezelf gelukkig kon prijzen. Elke keer dat mijn agent me belde en zei dat ze me nodig hadden voor nog een aflevering was ik blij, en ik weet dat ik van geluk mag spreken. Ik heb nooit over iets geklaagd, ik ben gewoon gezegend en heb geluk dat ik er bij was. En ze waren ook altijd blij dat ik er bij was dus dat was ook mooi meegenomen. We kenden elkanders waarde. Het heeft me ook de kans gegeven om te zeggen: “Zie hier, ik ben niet enkel een horror acteur!” Het heeft me een andere uitlaat gegeven zodat mensen zouden zeggen: “Weet je, hij doet niet alleen dat, hij doet ook dat”. Dat is iets zeer belangrijks om je bewust van te zijn. Met hoe meer mensen je samenwerkt, hoe meer werk je aangeboden krijgt. Dat weten ze en hopelijk blijft dat zo doorgaan.

Via 'Star Trek' kreeg je een voet in de sci-fi wereld, je hebt al een voet in de horror wereld....

(mijn zin afmakend)...Wat nu?!

Ja, wat nu?

Dat weet ik niet, da's een goede vraag. Dat weet ik nooit. Ik heb nooit geweten dat ik ook 'Re-Animator' zou doen. Ik was bezig met een toneelstuk en de casting director zei: “Ik ben bezig met een film.” Voor ik het wist werkte ik aan de film. Weet je, ik deed een auditie voor 'Star Trek' voor één rol, één aflevering en ik had geen idee dat het er er bijna 50 zouden worden. Dat is het mooie aan dit vak, dat je nooit weet waar het zaadje voor je volgende kans zal landen. Werken met jonge regisseurs die vervolgens veranderen in grote regisseurs, een jongen die nu of lang geleden ergens mijn werk zit te bekijken die zegt: “Wow, ik zou graag een keer met die vent willen samenwerken als dat mogelijk zou zijn”. Je hoort het continu. Eén of andere regisseur zegt: “Ik vond 'm prachtig toen ik nog een kind was en nu maak ik een film en wil ik hem erin hebben!” Het kan gebeuren, het gebeurt continu. Hoe meer werk je krijgt, hoe meer je jezelf blootstelt. Goed werk brengt goed werk voort. Ik heb een goede carrrière gehad met veel geluk en veel reizen, ik heb de wereld gezien. Australië, Nieuw Zeeland, Londen, Spanje, Italië, Roemenië, Bulgarije,...

Nederland!

Nederland natuurlijk, niet te vergeten.

Is er nog iets dat je met ons wilt delen of iets dat je nog wilt zeggen?

Weet je, ik probeer gewoon door te gaan met goed werk doen. Ik speel nu in een serie genaamd “The 4400” waarvan ik niet denk dat jullie het hier kennen omdat jullie het niet kunnen ontvangen. Het is een best wel coole sci-fi serie dat een beetje gevolg begint te krijgen in de Verenigde Staten. In februari begint het derde seizoen. Het gaat over 4400 mensen die plotseling weer tevoorschijn zijn gekomen, die in het verleden zijn verdwenen. Het zijn vermisten van de afgelopen 50 jaar, zoals de mensen die op de kartonnen melkdozen staan. Waar zijn ze geweest en waarom zijn ze plotseling weer terug? Ze bevinden zich aan de oevers van een meer en de regering wil weten waar ze zijn geweest, waarom ze terug zijn en waarom sommigen van hen speciale krachten hebben. Ze willen ze bestuderen maar de mensen willen niet bestudeerd worden. Het is een interessante dynamiek. Ik ben er trots op dat ik dit doe en dan is er nog het gerucht over de nieuwe 'Re-Animator'. Ik ben geïntrigeerd in het verder ontdekken van Herbert West dus we zien wel waar dat op uitloopt.

Op dat moment komt Jeff's PA binnen en vertelt ons dat we nog 5 minuten hebben!

We hebben het nog niet over 'The Frighteners' gehad.

Inderdaad, 'The Frighteners' van Peter Jackson.

DE Peter Jackson.

De enige echte.

Sir Peter Jackson.

Fenomenaal, één van mijn toponderwerpen.

Ook in je top 5?

Inderdaad. Ik had alleen gewild dat die film wat meer aandacht had gekregen toen het uitkwam. Er werd niet goed en genoeg over gepubliceerd. Ik weet niet wanneer de film uitkwam in Europa maar in de Verenigde Staten zou het eigenlijk een oktober release worden, maar toen veranderden ze van gedachten en werd het een zomer release. Het is geen zomerfilm, het is meer een winter- of herfstfilm. Het was nogal stom en ik denk dat dat ervoor heeft gezorgd dat de mensen wegbleven. Het was ook nogal een unieke film: het werd gefilmd in Nieuw Zeeland en Universal, de studio, wist niet hoe ze het moesten categoriseren. Weet je, die grote studio's, als iets gecompliceerd of uniek is staan ze in één keer stil, ze willen het gewoon simpel houden. En Peter Jackson is niet simpel.

Inderdaad, kijk maar eens naar 'The Frighteners', 'Bad Taste' en 'The Lord of the Rings'.

Hij heeft veel gedaan, alle verschillend, uniek en goed doordacht. En wat hij wilde bereiken met 'The Frighteners' was om te beginnen op een plek waar het licht en toegankelijk was en dan wegzakken naar een zeer duistere plek. Dus werd het licht gepromoot, een soort van Michael J. Fox meets “Ghost”, een grote live action “Casper” film, als een komedie. Nou, dat is het ook maar echt niet alleen maar. Horrorfans zouden er misschien niet naartoe gaan omdat de film te weinig zou inhouden, en mensen die dachten dat het een komedie was zouden er naartoe gaan en achteraf vinden dat ze niet genoeg verteld is over de film. Ze wisten niet wat ze moesten verwachten. Dus het heeft het publiek in tweëen gespleten en dan brengen ze de film uit op het verkeerde tijdstip met de verkeerde campagne. Maar achteraf gezien genoten de mensen ervan. Vanwege het ongelooflijke genie en succes van 'The Lord of the Rings' gingen de mensen er opnieuw naar kijken. Het is net als bij een muzikant wiens derde album een volslagen succes is en het publiek denkt: “Hoe waren zijn eerste twee albums?” Dus mensen komen terug en ontdekken het op een later tijdstip.

Je hebt ook een aantal comic verfilmingen gedaan zoals Faust en Dr. Mordrid.

Ja, da's waar. Weet je, je doet sommige dingen om bepaalde redenen en andere dingen doe je voor....eerlijk gezegd, je wordt betaald! Je wordt betaald om dingen te doen en sommige van die dingen zijn succesvoller als anderen. Maar je probeert iets interessants te doen binnen datgene waarover je controle hebt. Ik heb al een tijdje niet aan Dr. Mordrid gedacht. Het is een ontzettende rip off van Dr. Strange, maar ik heb er toch lol in gehad.

Jeff, bedankt voor je tijd!

(Later op de dag vroeg ik aan Jeff of hij z'n e-mail had ontvangen van Brian en of het was wat hij ervan verwachtte. Zijn antwoord was: “Ja, ik heb het ontvangen en ik ben begonnen het verhaal te lezen. Tot nu toe is het hilarisch!”)