Titel: Zombie Holocaust
AKA Titel: Doctor Butcher M.D., Zombie 3, Island of the Last Zombies, Queen of the Cannibals, Medical Deviate, La Regina dei Cannibali
Auteur:Donny
Genre: Horror
Subgenre[?]: Zombie Flick
Regisseur: Marino Girolami
Acteurs: Ian McCulloch, Alexandra Delli Colli, Peter o'Neal, Donald o'Brien, Sherry Buchanan, e.a.

Land van Herkomst: Italië
Jaar van uitgave:1980
Speelduur: 84 minuten
Cijfer: 7


Zo rond het begin van de jaren '80 was de grote golf van zombie- en kannibalenfilms al wel achter de rug. De meeste grenzen waren verlegd en nog nooit had het publiek zo veel guts 'n gore gezien als in de voorgaande jaren '70. Enkele van die films worden anno 2007 nog steeds als klassiekers gezien, zoals 'Dawn of the Dead' (en sequels) en 'Night of the Living Dead' (en sequels) van George Romero of de 'Zombie' films van Lucio Fulci als bekendste voorbeelden hiervan. Uiteraard zijn er op cultgebied nog meer klassiekers te noemen, maar een deel daarvan is ook hier op Top of the Flops te vinden, dus ik laat het aan jou, de lezer, over om je daarin te verdiepen (of niet). Feit is dat men zo'n beetje alles wel gezien had toen 'Zombie Holocaust' rond de toenmalige decenniumwisseling uitkwam. Ik heb mij in het verleden echter nooit al te veel verdiept in dit specifieke subgenre, vooral ook omdat het vaak slechte films waren in mijn ogen, maar ook omdat ik meer verwacht van een film dan een aaneenschakeling van de goorste en obsceenste scenes die je je maar kan voorstellen. Ondanks dat heb ik toch in de loop van de tijd een aardig aantal zombiefilms gezien (kannibalenfilms voornamelijk niet, omdat mij ooit eens ter ore is gekomen dat er in die films ook nog wel eens een dier (of 2, of meer) geslacht wil worden (en ondanks dat ik mij eindeloos kan onderwerpen aan mensenleed in films, kan ik er geen afstand van nemen wanneer het om dieren gaat). 'Zombie Holocaust' had ik nog nooit gezien en puur uit nieuwsgierigheid heb ik me opgeworpen om de film te gaan kijken en er ook een recensie over te schrijven (een beetje afwisseling tussen al die zombierecensies van de hand van onze webmaster is nooit weg, toch?).

Het eerste wat me opviel aan deze film was het grote gebrek aan zombies. Ik weet het niet precies te vertellen op dit moment maar volgens mij zijn de zombies die je in de film ziet letterlijk op één hand te tellen en laten zij zich amper zien (één van die scenes is echter wel één van de meer memorabele scenes uit de goregeschiedenis, namelijk het "doden" van een zombie met een propellormotor). Geheel tegen mijn verwachting in waren het ook niet de zombies die zich tegoed deden aan de cast van de film, maar juist de levenden, een cultus van kannibalen op een klein eiland ergens in Zuidoost Azië. Zij, en de dokter die alle zombies blijkt te maken (Doctor Butcher, de Medical Deviate, gespeeld door Donald o'Brien), zijn verantwoordelijk voor de guts 'n gore die je verder wel rijkelijk wordt voorgeschoteld. Dit is een andere samenstelting van zombies en kannibalen dan ik verwacht had, eerlijk gezegd. En ondanks dat ik net heb gezegd dat de guts 'n gore je rijkelijk wordt voorgeschoteld vond ik het eerlijk gezegd ook eigenlijk best wel meevallen. Ik had meer verwacht, ook al heb ik me wel vermaakt met wat er te zien is.

Uiteraard zit deze film ook vol met ongeloofwaardigheden (en dan heb ik 't natuurlijk niet over het bestaan van zombies want dat spreekt voor zich). De vrouwelijke hoofdrolspeler (Alexandra Delli Colli) is een antropologe, schijnbaar één van de beste in haar vak. Desondanks waren volgens haar alle oude beschavingen praktiserende kannibalen, zonder uitzondering. Een paar verwijzingen hier en daar, een paar kennisfeitjes om de boel te verfraaien en we hebben een professional. Niet dus. Maar dat mag de pret niet drukken. We hebben het hier per slot van rekening over zowel een zombie- als een kannibalenflick dus over "feiten" maak ik me niet druk. Natuurlijk zit deze film vol van de inspiratie en verering van eerder genoemde meesters als Romero en Fulci en is er geen twijfel mogelijk dat we het hier hebben over een film van Italiaanse bodem (waar zo veel van dit soort films uit die tijd vandaan kwamen). Het mag misschien geen weggevertje zijn, maar de amateuristisch aandoende stijl van filmen doet mij in ieder geval wel meteen denken aan Italiaanse splatterfilms. Het "soort" zombies waar we hier mee te maken krijgen heb ik ook al in feite onthuld: de zombies die ontstaan door medische experimenten. De titel 'medical deviate' zegt wat dat betreft ook genoeg: het is wat dat betreft een klassiek 'mad scientist' verhaal, wat ook vanaf het moment dat we de desbetreffende medical deviate' ontmoeten duidelijk is (althans, het is duidelijk dat hij geen zuiver persoon is). Meneer transplanteert de hersenen van de levenden in dode lichamen van de eilandbewoners, maar uit niets blijkt dat deze zombies de bloeddorst delen van hun companen in andere films. Ja, 1 keer slechts benadert een zombie de hoofdrolspelers met een geheven mes, maar verder lopen ze eigenlijk alleen maar rond en lijken ze meer een soort slaven van de "dokter". Pas wanneer je de inboorlingen ziet kan je je verheugen op de nodige ingewanden die rondgeslingerd worden. Wat dat betreft is deze film, ondanks de titel, eigenlijk meer een kannibalenfilm, tenzij je meer ziet in het feit dat de kannibalencultus een soort smokescreen is van de "dokter" om zijn experimenten te kunnen uitvoeren.

Op het gebied van originaliteit scoort deze film dus een onvoldoende (geen ruime onvoldoende, omdat met toch heeft gekozen voor de wat minder voorkomende oorzaak voor zombies). Op het gebied van acteerprestaties is dat niet anders, want overtuigen doet de cast je geen moment (onze keurige antropologe wordt bijvoorbeeld meer geschokt door een cultussymbool dat op haar lakens is getekend dan door een verrot hoofd vol met maden dat in haar bed ligt). Qua effecten geef ik de film een zesje, omdat ook deze niet volledig doen overtuigen (logisch, gezien het tijdperk waaruit de film afkomstig is). Waarom dan toch een zesje? Heel simpel: ik heb veel slechtere gore-effecten gezien, met als hoogtepunt de legendarische Gordon Herschell Lewis film 'Wizard of Gore', die voor mij dus voornamelijk legendarisch is vanwege de bizar slechte gore-effecten (niet vreemd, gezien we het hier over een product uit de begin jaren '60 hebben, maar toch). De film heeft echter niet de minste inspiratiebronnen en is ook mede gemaakt met behulp van mensen die ook aan die meesterwerken hebben meegewerkt (Fabrizio de Angelis was tevens producer van Fulci's 'Zombi 2', waar ook Ian McCulloch en Drakkar (de inheemse Molotto in deze film, en tevens een soortgelijke rol in 'Zombi 2') in hebben gespeeld. Op het gebied van vermakelijkheid scoort deze film bij mij eigenlijk het beste. Ik heb me geen moment verveeld, geërgerd of wat dan ook gevoeld bij het kijken van deze film. Ik ben de film met een knipoog ingegaan en heb met hetzelfde gevoel de aftiteling zien verschijnen. Een laatkomer in zijn genre maar desondanks geen teleurstelling. Maar ja, misschien komt dat wel omdat ik grotendeels een leek ben in deze filmregionen. Wie weet? Kijk maar wat je er van vindt. Ik vat het samen met een 7.