Titel: Za Ginipiggu: Manhoru No Naka No Ningyo
AKA Titel: Guinea Pig: Mermaid in a Manhole
Auteur:Frank
Genre: Horror
Subgenre[?]: Shock
Regisseur: Hideshi Hino
Acteurs: Shigeru Saiki, Mari Somei e.a.

Land van Herkomst: Japan
Jaar van uitgave:1988
Speelduur: 57 minuten
Cijfer: 7


Twee jaar na het derde deel in de Za Ginipiggu reeks komt het vierde deel. Tezamen met het vierde deel komt ook de regisseur van de eerste twee terug om dit deel te maken. Dit valt in de film ook te zien niet doordat de film het niveau van de eerste twee haalt maar wel door de manier van filmen en de gore die je te zien krijgt.

Het verhaal wat in dit deel de boventoon speelt gaat over een artiest, te weten over Shigeru Saiki.
Shigeru zoekt zijn inspiratie in het riool waar in zijn kinderjaren een rivier stroomde. Vele van zijn schilderijen laten de schoonheid zien die er daar eerst aanwezig was. Hij komt al die jaren nog steeds in het riool terug om een inspiratie die hij in zijn kinderjaren op heeft gedaan. In zijn kinderjaren heeft hij hier namelijk een zeemeermin gezien die hij in volle glorie geschilderd heeft. Al die jaren heeft hij gezocht naar haar schoonheid om het nogmaals te kunnen vastleggen op het witte doek.

Sinds dat het riool op de plek is waar eens de rivier stroomde zijn de schilderingen van Shigeru ook duisterder. Meer een reflectie van het wat het riool uitstraalt, duisternis. Op een dag is hij hier weer om een schets te maken zodat hij hier later een schilderij van kan maken. Hij is al lustig aan het schetsen tot hij een geluid van verre hoort. Nieuwsgierig als hij is onderzoekt hij het en vindt hij de zeemeermin Mari Somei die al die jaren inspiratie voor hem is geweest. Zij vraagt hem haar te schilderen en hij begint te schetsen. Maar na een korte periode krimpt Mari ineen van pijn en ziet Shigeru de wond die zij heeft. Shigeru neemt Mari mee naar huis om haar te kunnen verzorgen.

Mari wil niet verzorgd worden ze wil maar één ding en dat is dat Shigeru haar schildert. Volgzaam als Shigeru is doet hij dit en begint met haar schoonheid op het doek te zetten. Helaas voor Mari en Shigeru spreidt de wond zich uit verder over haar lichaam. Nog steeds wil Mari niet verzorgd worden maar alleen geschilderd worden. We zien het schilderij vol schoonheid langzaam maar zeker veranderen in een ziekelijk wezen onder de pusbulten en onder de pus waar je als je goed kijkt misschien nog een beetje schoonheid in kunt ontdekken. Dit is dan ook de staat waarin Mari langzaam maar zeker in komt ziek onder de pusbulten die één voor één knappen waarbij het pus langs haar heen glijdt, begeleidt door wormen die ook uit dezelfde bulten komen. Dit proces gaat door totdat Mari uiteindelijk bij het punt terecht komt waarbij ze niet meer wil leven. Ze vraagt Shigeru haar leven te nemen. Hij doet dit met pijn in zijn hart totdat er van haar uiteindelijk nog maar kleine stukjes over zijn. In één der laatste scènes van gorigheden trekt hij uit haar binnenste een lijkje van een baby.

Uiteindelijk wordt Shigeru opgepakt voor de moord op zijn vrouw die enkele maanden aan buikkanker leed waardoor het ongeboren kind van hun beiden al gestorven was. De zeemeermin speelde zich dus allemaal in de geest van de kunstenaar af, er was enkel één ding waar het autopsierapport niet over uit kon. Er werd een schub gevonden die aan geen enkel bekend levend wezen toegeschreven kon worden.......

Het vierde deel haalde een stukje van de gorigheden van de eerste twee delen met veel succes terug. Het is weerzinwekkend om die pusbulten te zien knappen en er ook nog wormen uit te zien kruipen ook nog. Het camerawerk in dit deel was perfect gedaan weer veel close-ups van de gore scènes wat dan ook duidelijk herkenbaar is als werk van Hideshi Hino. Dit deel had net als het derde deel een duidelijke ondertoon in de film zitten, een moraal eigenlijk om het zo te noemen: "Al het mooie is vergankelijk" Ondanks dat Mermaid in a Manhole niet kan tippen aan de eerste twee is dit toch wel weer één van de betere Guinea Pigs, niet de beste van allen maar wel van de laatste vier. Dit deel zit in ieder geval vol gorigheden die de meeste al te veel zouden worden. Wat dit deel ook erg goed maakt is het einde, het zet je wel aan het denken..... is de zeemeermin nu wel of niet echt???