Titel: Wristcutters: A love story
AKA Titel: Pizzaria Kamikaze
Auteur:Nadia
Genre: Comedy
Subgenre[?]: Roadtrip
Regisseur: Goran Dukic
Acteurs: Patrick Fugit, Shea Whigham, Shannyn Sossamon e.a.
Land van Herkomst: USA
Jaar van uitgave:2006
Speelduur: 88 minuten
Cijfer: 8
Wristcutters is een film die me opviel vanwege de titel. Een bizarre titel, een bizarre film.
We zien Zia zijn kamer opruimen.. Hierna snijdt hij zijn polsen open en sterft hij. Zia heeft gelukkig na zijn dood een baantje kunnen vinden bij Kamikaze Pizza en zijn baas heeft ook woonruimte voor hem geregeld. Zijn huisgenoot moet een Deen (?) voorstellen, maar klinkt als Shwarzenegger en die wil vooral niet dat Zia staand pist of aan z'n cottage cheese zit. De wereld waar hij nu is, is een stuk grijzer, ongelukkiger en minder druk. De enige bewoners zijn de mensen die zich tijdens hun leven hebben ge-offed (gesuïcideerd). Opnieuw zelfmoord plegen is niet echt een optie, want het deed:
- Teveel pijn
- Wat als de wereld waar je dan heen gaat, nog erger is als deze?
Zia ontmoet Eugene, een shaggies rokende, 24/7 drinkende Rus, waarvan zijn hele familie (moeder, vader en broertje) zich heeft ge-offed en ze wonen nu allemaal samen. Wanneer Zia hoort dat zijn ex-vriendin zich een maand na hem heeft ge-offed, wil hij haar gaan zoeken. Hij is ervan overtuigd dat ze in een andere stad is en dus gaan Zia en Eugene op een roadtrip, met een auto waarvan de lichten niet gemaakt kunnen worden en er een zwart gat zit onder de passagiersstoel.
Onderweg pikken ze Mikal op, een meisje dat nieuw is en op zoek is naar de P.I.C. (People in Charge). Ze heeft geruchten gehoord over deze mensen en ze denkt dat ze haar weer naar het leven kunnen sturen, omdat ze, volgens haar, nooit zelfmoord heeft gepleegd. En met z'n drieën gaan ze op weg.
Onderweg komen ze de vaagste figuren tegen: een kamp vol mensen die allemaal kleine wonders kunnen en een messias.
Meer over het verhaal vertellen zou spoilen zijn. Hij deed me denken aan "Eternal Sunshine of the Spotless Mind" van Gondry, omdat beide films wat surrealistische beelden of sets hebben en beide het "romcom" genre naar een ander level brengen. Level: De slimme romcom? Het zijn beide originele films, maar Wristcutters heeft meer zwarte humor of gewoon meer humor dan Eternal sunshine.
Wristcutters is een bijzonder vrolijke film, wat opmerkelijk is aangezien er een grijsfilter over het merendeel van de film zit wat "The afterlife" z'n grauwigheid meegeeft. Er zit vrolijke folk muziek in de film (cassettebandjes) zogenaamd van Eugene's oude band voordat hij zich offde (Gogol Bordello). Al is het niet slapstick comedy, eerder subtieler.
Van mij krijgt deze zeer vermakelijke film een 8 en ik raad hem zeker aan. Zwarte komedie, waarschijnlijk zoals je ze nog niet gezien hebt.
