Titel: Wo Hu Can Long
AKA Titel: Crouching Tiger, Hidden Dragon, Ngo Foo Chong Lung

Auteur:Donny
Genre: Action
Subgenre[?]: Martial Arts
Regisseur: Ang Lee
Acteurs: Yun-Fat Chow, Michelle Yeoh, Ziyi Zhang, Chen Chang, Pei-Pei Cheng

Land van Herkomst: Taiwan Hong Kong Verenigde Staten China
Jaar van uitgave:2000
Speelduur: 120 minuten
Cijfer: 8

“Crouching Tiger, Hidden Dragon” is een van de eerste Aziatische martial arts films die ik heb gezien, althans waar ik bewust voor gekozen heb om die te zien. Uiteraard heb ik er wel meer gezien (wie heeft er bijvoorbeeld geen films van Bruce Lee gezien?) maar dit valt voor mij onder een geheel andere noemer, niet te vergelijken met de meeste martial arts films die ik eerder in mijn leven heb gezien. Dit is naar mijn mening ook de film die de Aziatische cinema opnieuw onder de aandacht van het mainstream westerse filmpubliek heeft gebracht en de Chinezen hoeven zich ook absoluut niet te schamen voor het resultaat. “Crouching Tiger, Hidden Dragon” is namelijk van een dusdanig hoog niveau dat vele westerse films hier nog een puntje aan kunnen zuigen.

Ang Lee is de regisseur, een man van wie je absoluut geen voor de hand liggend werk hoeft te verwachten. Zo heeft hij ook “Hulk” geregisseerd en hiermee een volledig andere richting gekozen dan de meeste stripverfilmingen en stond hij als laatste in de spotlights vanwege het enigzins omstreden maar toch prachtige “Brokeback Mountain”. Ook de verfilming van Jane Austen's 'Sense and Sensibility' heeft hij op zijn naam staan, dus het moge duidelijk zijn dat hij zichzelf ook niet vastpint op een bepaald genre. Het verhaal van de film is van de hand van Wu Du Lan, een helaas te vroeg gestorven schrijver, die naast dit verhaal nog 15 andere Wuxia (martial arts) novelles op zijn naam heeft staan. “Crouching Tiger, Hidden Dragon” is het vierde deel van zijn beroemdste werk, het 5-delige “Crane – Iron Pentalogy”. Er was lang sprake van het feit dat Ang Lee een prequel zou filmen, maar het lijkt erop dat dit idee inmiddels definitief van de baan is. Jammer, want gezien het resultaat dat deze film vormt, had ik er alle vertrouwen in dat ook deze prequel van een hoog niveau zou zijn.

Maar ja, waar ik het nu eigenlijk over hoor te hebben is “Crouching Tiger, Hidden Dragon”. Het uitgangspunt van het verhaal is simpel: Li Mu Bai (gespeeld door Yun-Fat Chow) komt na jaren van meditatie terug naar zijn geliefde Yu Shu Lien en vraagt haar of zij z'n zwaard (het zwaard van het Groene Lot) in bewaring wil geven aan Meester Te. Li Mu Bai heeft genoeg van zijn oude levensstijl en wil meer tijd vrijmaken om door te brengen met Yu Shu Lien. Helaas wordt hem dat niet gegund, want eenmaal in bewaring gegeven wordt het zwaard dezelfde nacht nog gestolen. Men verdenkt de beruchte Jade Fox ervan het zwaard gestolen te hebben. Nader onderzoek doet blijken dat deze Jade Fox zich bevindt in het huishouden van gouverneur Yu. Deze Jade Fox is ook verantwoordelijk voor de moord op Li Mu Bai's meester en het stelen van het Wudan handboek (de Wudan zijn een klasse krijgers). Echter, de dief blijkt niemand anders te zijn dan de dochter van de gouverneur, Jen Yu (gespeeld door de prachtige Ziyi Zhang). Zij is jarenlang getraind door Jade Fox die als haar gouvernante is ondergedoken in de Yu familie. Reeds lang geleden heeft zij haar meesteres overtroffen gezien het feit dat zij kan lezen en dus veel meer kennis uit het handboek heeft weten te halen dan Jade Fox (die, helaas voor haar, niet kan lezen). Wat volgt is een lange achtervolging maar niet zoals je zou verwachten. Li Mu Bai ziet z'n kans schoon om de dood van zijn meester te wreken maar wil ook Jen Yu verder onderwijzen in de geheime kunsten van de Wudan. Daarnaast ontwikkelt de relatie tussen hem en Yu Shu Lien zich tot een punt waarop hij ervoor kiest om de rest van zijn leven aan haar zijde door te brengen. Het lot is hen allen echter niet gunstig gezind.

“Crouching Tiger, Hidden Dragon” is de eerste Aziatische film die meer dan $100 miljoen dollar opleverde in de Verenigde Staten, een knappe prestatie aangezien buitenlandse films over het algemeen niet goed aanslaan bij het op filmgebied aardig oppervlakkige Amerikaanse volk. Alle cliché's die je zou verwachten van een Amerikaanse film worden je bespaard en in plaats daarvan wordt je getrakteerd op een verhaal over eer, oosterse filosofie en vechtkunst en het universele thema van de liefde (wat ook hier niet in de welbekende westerse cliché's vervalt). Het meest opvallende aan deze film zijn echter de choreografie van de vechtscenes en het sublieme “wirework” waar veelvuldig gebruik van wordt gemaakt. De sierlijkheid van deze scenes doen de brute westerse actiescenes die de meesten gewend zijn verbleken. De filosofie erachter is belangrijker dan het vechten zelf en alleen door je geest te trainen kan men de kunst meester worden. Een diepgang die in het westen voornamelijk ontbreekt. Ook het romantische aspect wijkt aardig af van wat wij in Europa en de Verenigde Staten gewend zijn: de afwijkende oosterse cultuur en gewoontes worden goed in beeld gebracht. Deze film bevat actie, maar niet zoals men dat hier gewend is. Deze film bevat romantiek, ook niet zoals men dat hier gewend is. Zij die reeds langer gewend zijn Aziatische films te kijken, zullen hier niets nieuws mee ontdekken. Mijn voorkeur ligt ook duidelijk bij de oosterse mentaliteit en filosofie althans, ik kan genieten van westerse actie en romantiek in films maar zoals men het in Azië doet (er vanuit gaande dat men traditionele waarden en normen aanhoudt) raakt het mij dieper, voornamelijk vanwege de vaak spirituele instelling en toch oudere cultuur van China (en Azië in het algemeen). Het feit dat een deel van mijn afkomst in Azië ligt (ook al is dat niet in China) speelt hierin ook een aardig grote rol.

Met andere woorden: om redenen die zowel persoonlijk zijn als op het gebied van film zelf liggen, is dit een van mijn favoriete Aziatische films. Het een zal de mensen wat meer zeggen dan de ander misschien, maar ook al heb je geen persoonlijke link met Azië dan nog is deze film de moeite waard om eens te gaan kijken, mocht je dat nog niet gedaan hebben.