Titel: Verloedering van de Swieps, De
Auteur:Frank
Genre: Drama
Subgenre[?]: Comedy
Regisseur: Erik Terpstra
Acteurs: Wies Andersen, Hetty Verhoogt, Ramses Shaffy, Henk Molenberg, Lyda Lobo e.a.

Land van Herkomst: Nederland
Jaar van uitgave:1967
Speelduur: 83 minuten
Cijfer: 8

Je hebt een goede baan, bent getrouwd en hebt een zoon. Je zou jezelf  kunnen omschrijven als het toppunt van burgerlijkheid. Totdat je op een dag een lifter meeneemt. Deze lifter weet zo glad te praten dat je hem mee naar huist neemt en hem te eten uitnodigt. Deze lifter weet door zijn vlotte babbel zich een rol in dit burgerlijke gezinnetje te veroveren. Echter is de lifter niet zo burgerlijk als het gezin waar hij beland is. Langzaam maar zeker begint de verloedering van het eens zo keurige gezin!

Dit is de plotuitlijn van de uit 1967 stammende “De Verloedering van de Swieps” met Wies Andersen in de rol van de burgelijke Jan Hein Swiep, Hetty Verhoogt als diens vrouw; Ans Swiep en Ramses Shaffy als Manuel de zwerver.

Deze film is in opdracht van de NCRV gemaakt voor televisie-uitzending. De NCRV trok echter diens handen van deze film af nadat ze de wreedheid die deze film in zich heeft gezien heeft. De Verloedering van de Swieps kreeg dus niet de beoogde televisieaandacht die hij in de eerste instantie zou krijgen. De film is echter bij de pers zeer goed ontvangen en heeft 80.000 guldens van de 200.000 gulden inverstering terug weten te verdienen. Deze film is een verfilming van het gelijknamige werk van Heere Heeresma. Of dit boek of de film een inspiratie is geweest voor Pier Paolo Pasolini weet ik niet, maar desondanks kwam deze man een jaar later met zijn Teorema die hetzelfde verhaal vertelt.

De verloedering van de Swieps geeft een kijk in de tijdsgeest die er ten tijde van deze film speelde. Ramses Shaffy speelt een zogenaamde beatnik die niets meer voor ogen heeft dan feesten, leven op kosten van anderen en de destructie van de burgerlijkheid. Deze film geeft duidelijk de angst en het gevaar van de beatniks waar die de burgerlijkheid misschien wel daadwerkelijk had. Ik durf het niet te zeggen of er destijds inderdaad deze angst was. Hoe dan ook, de film is door deze overtrokken karakters die neergezet wordt hoogst vermakelijk en zorgt dan ook voor hard gelach. Ik denk dat hierbij de overduidelijke improvisatie van de acteurs ook zeker meewerkt. Bij tijd en wijle lijkt het erop dat er totaal geen sturing is en de acteurs gewoon maar met de flow meegaan die op dat moment gecreëerd wordt. Naar mijn mening een erg leuke film om eens te zien, bedenk je echter wel dat hier een tijdsgeest achter zit die tegenwoordig allang achterhaalt is, maar dat geeft de film juist zijn charme!