Titel: Triangle
AKA Titel:
Auteur:Jelle
Genre: Horror
Subgenre[?]: Mystery
Regisseur: Christopher Smith
Acteurs: Melissa George, Joshua McIvor, Jack Taylor e.a.
Land van Herkomst: Engeland Australië
Jaar van uitgave:2009
Speelduur: 99 minuten
Cijfer: 7
Ik heb geen idee wat ik over deze film moet zeggen. Is het een horror? Een beetje. Is het een mystery? een beetje. Is het een drama? een beetje. Dat is het probleem met deze film, je kunt hem nergens echt onder brengen. Je kunt er trouwens moeilijk een recensie over schrijven, maar ik ga het toch proberen.
Nu enkele maanden nadat ik de film heb gezien wil ik een poging wagen er een recensie van te maken. Waarom het zo lang duurde? Simpel, ik heb geen idee hoe ik iets kan uitleggen over het plot. Dat deze film een recensie verdiende op deze site was me meteen wel duidelijk, hoe ik die zou moeten schrijven was me een raadsel. Oke, ik ga een poging wagen.
Het begint allemaal met een zeiltripje van een groepje mensen. Een paar vrienden en een nieuweling. ( Melissa George) Deze Jess is uitgenodigd door de eigenaar van de boot. Deze Jess lijkt meteen al een beetje vreemd. Ze lijkt een beetje stil en afwezig. Maar na een uurtje bedrust is ze helemaal de oude en lijkt normaal. Niets aan de hand.
Het groepje beland in een stuk vreemd en zwaar weer en de boot vergaat bijna. Een van de vrienden laat hierbij het leven. De rest klimt op de omgeslagen boot en blijft dobberen. Na een tijdje zien ze een groot cruiseschip. Uiteraard klimmen ze hier aan boord. Deze boot lijkt al jaren verlaten, een soort ghostship dus. Toch hadden ze duidelijk iemand zien lopen vlak voordat ze aan boort gingen en horen ze hier en daar geluiden van mensen.
Dan begint de echte ellende ( en dan vooral voor degene die hier iets over wil schrijven) Eén voor één worden de vrienden door iemand vermoord. Normaal zou je dan zeggen: degene die niet in beeld is zou de moordenaar moeten zijn. Klopt, hier niet, want iedereen is steeds in beeld als er iemand vermoord wordt. En toch lijkt een van hun de moordenaar.
Tja, hier houdt mijn uitleg op. Want als ik meer zou uitleggen zou ik de clou van de film prijsgeven, en dat is niet de bedoeling natuurlijk, want hij is best de moeite waard om te gaan kijken.
Het verhaal zit goed in elkaar. Weinig losse eindjes (wat in dit geval knap is van de schrijver). En best wel origineel.
Maar de score wordt niet hoger dan een 7 voor deze film. Nee klopt, daarvoor mankeert er toch net iets te veel aan. Het acteerwerk vind ik van de hoofdrolspeelster prima, niets op aan te merken, maar van de rest is het niet geweldig. Dit is op zich niet zo raar als je bedenkt dat het voor een aantal de eerste en ook enige rol ooit was. Maar goed, hier laat de film toch een behoorlijke steek vallen. De regie is wel goed gedaan, zeker gezien het ingewikkelde script en welke problemen het met de continuïteit oplevert. Maar het kon allemaal wel beter. Nu was bij deze film de regisseur ook de schrijver. Iets waar ik normaal geen voorstander van ben, maar bij deze film lijkt me dat wel een juiste beslissing. Toch had het allemaal wel wat beter gekund, maar ook hier geldt: de regisseur is niet enorm ervaren en blijkt vooral zijn eigen schrijfsels te regisseren.
Zou ik deze film aanraden? Ja toch wel, met de kanttekening dat je geen hoogstandje mag verwachten , het is echter wel een plezierige verrassing en een leuke draai aan een oud thema.




