Titel: Transformers: Revenge of the Fallen
Auteur:Donny
Genre: Action
Subgenre[?]: Science Fiction
Regisseur: Michael Bay
Acteurs: Shia LaBeouf, Megan Fox, Josh Duhamel, Tyrese Gibson, John Turturro, Peter Cullen, Hugo Weaving, Frank Welker, Charlie Adler, e.a.

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:2009
Speelduur: 150 minuten
Cijfer: 7

Waarschuwing: deze recensie lijdt aan MPS (Meervoudig Persoonlijkheidssyndroom).

Vanaf het allereerste moment dat ik de teaser trailer van 'Transformers: Revenge of the Fallen' zag, heb ik met spanning zitten wachten op de release van deze film. Naarmate er meer beelden naar buiten kwamen, begon ik ook een beetje mijn bedenkingen te krijgen. Dat 'Transformers' niet een blinde kopie is van de o zo populaire Generation 1 Transformers is inmiddels duidelijk. Bij mij rees de vraag of de filmmakers het deze keer, onder het motto “bigger is better”, niet te ver door zouden trekken.

Aan de andere kant, “bigger is better” doet het vaak erg goed bij het gemiddelde filmkijkende publiek. Vooral nu de special effects zo ver geëvolueerd zijn dat we zo'n beetje alles waar we maar aan kunnen denken naar het witte doek kunnen toveren, is niets te gek meer. Dat het vervolg op de succesvolle eerste live action verfilming meer Transformers zou laten zien, was al overduidelijk bekend gemaakt. Daarmee zou men dus meteen mijn grootste aandachtspunt van de eerste film aanpakken. Naar mijn mening draaide die film te veel om de mensen en niet om de Transformers, die naar mijn mening veel te weinig diepgang en screentijd kregen. Dit tweede deel geeft zeker meer screentijd aan de Transformers en in dat opzicht ben ik dan ook tevreden. Toegegeven, naar mijn mening draait de film nog steeds te weinig om de Transformers en te veel om Sam en Mikaela, maar er is in ieder geval vooruitgang geboekt op dit gebied.

De humor, waarvan ik bij het eerste deel vond dat deze te lang uitgesponnen werd, zou deze keer minder de nadruk krijgen. Daarmee zou de film mijn tweede aandachtspunt van zijn voorganger aanpakken. Helaas maakt Michael Bay deze belofte naar mijn mening niet waar. Toegegeven, de humoristische elementen zijn minder uitgesponnen. In plaats daarvan komen ze in korte maar zeker niet minder intense scenes. Intens is hier echter zeker niet in positieve zin bedoeld. Regelmatig kreeg ik het gevoel naar een slapstick te kijken. Wheelie die Mikaela's been berijdt als een schoothondje, een chagrijnige bejaarde Jetfire die zo'n beetje bij elke beweging die hij maakt onderdelen verliest, een Dr. Mengele-achtig karakter als Decepticon wetenschapper. En dan Bumblebee, die zo'n beetje nog meer ET-cuteness krijgt toegewezen dan in het eerste deel (ik moet dan wel weer een compliment geven voor het feit dat ze dit laatste in ieder geval niet gedurende de hele film hebben volgehouden). Ik heb zelf regelmatig met m'n hoofd in mijn handen gezeten in de bioscoopzaal wanneer dit soort geintjes werden uitgehaald. De meeste mensen konden het echter wel waarderen, dus de film zal in dat opzicht zeker geslaagd zijn.

Delen van de essentie van de Transformers zijn ook aangepast. Reeds lang voor de film uitkwam was al bekend dat de Constructicons, en dus Devastator, hun live action debuut zouden maken. Vrijgegeven afbeeldingen toonden in ieder geval al aan dat Devastator in de verste verten niet het evenbeeld zou zijn van zijn comicversie. Aangezien de Transformers sowieso al visueel opnieuw ontworpen zijn, is dit nog niet zo'n groot probleem. Het fenomeen 'combiners' echter, heeft wel een nieuwe betekenis gekregen. In eerste instantie dacht ik aan de cartoons uit de jaren '80, toen ik Constructicons zag vechten tegen de Autobots terwijl Devastator op dat moment ergens anders chaos veroorzaakte. In de cartoons en comics zijn de verschillende karakters uit een combinerteam unieke individuen en de enigen die een bepaalde combiner kunnen vormen. In de live action verfilming is het echter zo dat men meer van een “template” uitgaat en dat elke Transformer de vorm kan aannemen om onderdeel te worden van een combinerteam (vandaar dus de hetzelfde eruitziende Constructicons op verschillende plaatsen tegelijkertijd). Dit verklaart ook waarom Optimus op een bepaald moment vecht tegen een Decepticon die exact lijkt op de in het eerste deel gesneuvelde Blackout. Voor menigeen geen probleem, maar misschien iets waar fans van de Transformers niet zo blij mee zijn. Het past echter wel in het Transformers universum dat hier wordt neergezet en mede daarom kan ik er nog wel mee leven.

Nu zal je wel denken: tot nu toe heb ik alleen nog maar kritiek gegeven en ben ik zeer zuinig geweest met mijn complimenten. Begrijp me niet verkeerd, ik heb de film nu 2 keer gezien en ben nog steeds van mening dat de Transformers in hun live action incarnatie de moeite waard zijn om te zien. Er worden meer G1 karakters geïntroduceerd, zoals Sideswipe (qua visueel ontwerp een van de beste nieuwe toevoegingen aan de filmreeks), Arcee (die eigenlijk al was gepland voor het eerste deel), de Constructicons, Soundwave en Ravage, Jetfire en Wheelie (die hier de enigszins denigrerende vorm van een radiografisch bestuurbare auto aanneemt). In de vorm van Alice zetten de filmmakers zelfs een zeer indrukwekkende Pretender neer. In hun comicversie zijn de Pretenders robots die een soort van harnas hebben dat lijkt op mensen (in het geval van de Autobots) en monsters (uiteraard de Decepticons). Hier heeft men echter een Transformer neergezet die daadwerkelijk transformeert in een compleet realistisch uitziend persoon (mijn eerste gedachte was: “Terminator, eat your heart out!”). De introductie van de Primes, de 13 originele Transformers, is iets wat veel fans ook zeker zullen waarderen, net als het feit dat Jetfire en Optimus in deze film combineren zoals ze dat ook deden in 'Transformers: Armada' (alhoewel ook hier de achtergrond daarvan een nieuwe invulling krijgt). We krijgen in feite meer te zien over de geschiedenis van de Transformers, iets wat ik ook altijd kon waarderen aan de G1 serie vanaf seizoen 3.

Zoals ik eerder al zei, anno 2009 is het mogelijk om met special effects zo'n beetje alles neer te zetten waar we maar aan kunnen denken. 'Transformers: Revenge of the Fallen” ziet er zeer indrukwekkend uit. Er is ongelooflijk veel werk en detail gestoken in de Transformers en vooral Devastator schittert overweldigend. Jammer dat hij zo weinig tijd krijgt in de film. Het verhaal is niet bijzonder spectaculair (de Amerikaanse regering wil N.E.S.T., het team van Autobots en Amerikaanse en Britse special ops soldaten, ontbinden omdat men denkt dat de Decepticons achter de Autobots aanzitten, waarmee ze in feite de weg vrijmaken voor The Fallen om energon uit onze zon te oogsten en daarmee ook het leven op onze planeet onmogelijk maken) maar werkt prima als framework om de Transformers hun screentijd te geven. Op dit gebied is “bigger” inderdaad ook “better”. Met dat in het achterhoofd kan men natuurlijk al gaan speculeren naar wat het derde deel ons gaat brengen. Dat deze gaat komen is een feit. De release staat voorzichtig gepland op 4 juli 2012. Devastator was al “bigger” dan alles wat we in het eerste deel zijn tegen gekomen. Die lijn doortrekkend zou het me niet verbazen als Unicron geïntroduceerd zou worden, vooral ook aangezien er al een “world eater” is geïntroduceerd in 'Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer' (voor comicleken, in die film vormde Galactus het dreigende einde van onze planeet). Triple Changers zijn al geopperd (alhoewel we er eigenlijk al een gezien hebben in de vorm van Megatron, die na zijn wederopstanding zowel in een Cybertronian jet als een Cybertronian tank kan veranderen). Al sinds de eerste film praat men over de Dinobots, die ook groter en sterker zijn en het als team kunnen opnemen tegen een combiner als Devastator. Al dit zal voorlopig niet meer dan speculatie blijven, want Bay wil zich eerst een jaar terugtrekken uit de wereld van grote transformerende robots.

Oh ja, en de waarschuwing aan het begin van de recensie? Het zal inmiddels wel duidelijk zijn dat ik zeer verdeeld ben over deze film, meer nog dan de nieuwe 'Star Trek' die een paar maanden geleden is uitgekomen. Een enigszins oplettende lezer zal 2 stemmen in deze recensie horen doorklinken: de kritische noot en het deel van mij dat geniet bij het zien van de Transformers op het grote scherm. Terwijl ik dit schrijf ben ik er ook nog steeds niet uit welk cijfer ik de film zal geven. Mijn gevoel zegt dat een 6 te weinig is en een 7 te veel. Uit commercieel oogpunt bekeken is de film zeker een 8 waard. Het filmkijkend publiek is zeer lovend over de film, ook al heeft de pers zich voornamelijk negatief over de film uitgelaten ('Transformers: Revenge of the Fallen' is Bay's slechtst gerecenseerde film tot nu toe). Een recensie is echter een waardeoordeel van de recensent, en als diplomatiek middelpunt zou ik uiteindelijk kiezen voor een 6,5. Aangezien we dat niet doen op Top of the Flops en dit soort cijfers over het algemeen naar boven worden afgerond, kom ik toch op een 7 uit. De film is zeker wel de moeite waard, maar als liefhebber van de Transformers zijn er wel wat obstakels die je moet overkomen om de film te kunnen waarderen. Mijn persoonlijke advies aan iedereen? Vergeet mijn geraaskal en schrijf mij maar af als een verstokte Transformersfan wiens hart nog te veel bij de oude G1 Transformers ligt. Ga de film zien en vel er je eigen oordeel over. Daar heb je meer aan.