Titel: The Karate Kid
AKA Titel:
Auteur:Jelle
Genre: Action
Subgenre[?]:
Regisseur: John G. Avildsen
Acteurs: Ralph Macchio, Noriyuki 'Pat' Morita, Elisabeth Shue, Martin Kove e.a.

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:1984
Speelduur: 126 minuten
Cijfer: 8

Oké, ik zal het maar meteen toegeven. Ik hou van dit soort films. Niet alleen omdat het nostalgie is, maar gewoon omdat ik wel van dit soort feelgood movies houd. 

Deze film was een enorme filmhit destijds en zorgde voor een run op de karatescholen net als top gun zorgde voor een run op de luchtmacht.

Alle kinderen van (15 jaar en jonger vooral) wilden ook ineens een "karate kid" zijn. Uiteraard gaven de meeste aspirant "kids" het op na een maand of 6 omdat er nergens "wax on, wax off" te vinden was en de kraantechniek werd nergens gedaan.( alleen op schoolpleinen natuurlijk).

Oke, even over de film. De film blinkt zeker niet uit door een diepgaand plot of briljant acteer werk, oke Noriyuki Morita speelt goed, en zit prima in zijn rol als wijze leermeester. Maar verder is het zeker niet briljant. ... Het is zeker niet slecht hoor, maar briljant... nee dat niet, maar daar leent het script zich ook niet voor. 

Oke, iets over de film dan (al denk ik dat de meesten hem wel kennen).

Daniel Larusso ( Macchio) verhuist van de oostkust naar LA. Daar aangekomen komt hij uiteraard op een nieuwe school en word verliefd op de knappe Ali (Shue) Het probleem is echter dat zij het ex vriendinnetje is van een "bende leider" van de Cobra's. Die is er minder blij mee. Deze Cobra Johnny en zijn vrienden zijn allemaal lid van een karateschool, waar ze getraind worden door een militante sensei (Kove) Die traint zijn leerlingen vooral in vechten en agressie wordt verheerlijkt. 

Daniel krijgt het natuurlijk al snel aan de stok met deze Cobra's en wordt dan ook redelijk "in elkaar gemept" Tijdens zo een vechtpartij grijpt de concierge, Mister Miyagi ,van het gebouw waarin Daniel woont, in en geeft de Cobra's er van langs. Daniel is behoorlijk gewond en Miyagi neemt hem mee naar huis. Daar lapt hij Daniel op. 

Miyagi's idee van karate is iets heel anders dan dat van de Cobra's. Samen met Daniel gaat hij naar de karateschool van de  Cobra's en zoekt een confrontatie met de sensei. Daar wordt de afspraak gemaakt. Daniel gaat meedoen met het karatetoernooi en Miyagi zal hem trainen.

Dit is in het kort waar de film over gaat. De uitkomst van het toernooi is natuurlijk enorm voorspelbaar, maar het verveeld je niet.

De manier van trainen daarentegen is origineel. Daniel leert van Miyagi dat karate overal in zit. De term "wax on, wax off" leeft nog steeds tegenwoordig. Karate doe je met je hart. En karate is alleen maar om jezelf te verdedigen en nooit anders. 

UIteraard worden er ook nog wat zijpaden bewandeld, maar die zijn minder van belang.

Wel is er een minpuntje. Dat is het karate toernooi. Dit had zich natuurlijk perfect geleend voor mooie choreografie, straks gestileerde vechtscenes en mooie vechtsport demonstraties. Echter, het toernooi wordt een beetje afgeraffeld. Er zitten een paar leuke stukjes in, maar echt gebruik wordt er niet van gemaakt. 

Verder vind ik het persoonlijk een "lekkere film". Het is niet zo snel gemonteerd e.d. als de tegenwoordige films, maar vlot genoeg. Er gebeurd genoeg, ook qua humor. Miyagi heeft af en toe van die onpeilbaar diepe wijsheden die er echt bijhoren.

Voor degenen die hem nog niet hebben gezien... vooral kijken.