Titel: Devil's Rejects, The
AKA Titel: House of 2,000 Corpses
Auteur:Frank
Genre: Horror
Subgenre[?]: Killer
Regisseur: Rob Zombie
Acteurs: Sid Haig, Bill Moseley, Sheri Moon,

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:2005
Speelduur: 109 minuten
Cijfer: 6


Na de flop House Of 1000 Corpses die evenveel lovende kritieken heeft gekregen als met grond gelijkmakende, is Zombie weer op de regiestoel gaan zitten om het vervolg te maken. The Devil's Rejects.

Het is enkele maanden na de gebeurtenissen in House Of 1000 Corpses en de lokale politie doet een massale inval in huize Firefly. Helaas voor de politie en gelukkig voor de kijker ontsnappen Baby (Sheri Moon) en Otis (Bill Moseley). Ze teamen up met een derde familielid in de vorm van Captain Spaulding (Sid Haig) en gaan op de vlucht voor de autoriteiten. Tijdens deze vlucht naar een safehaven moorden ze er lustig op los met de autoriteiten en bounty huners op hun hielen.

Zoals je in de korte plotbeschrijving kan lezen gooit Zombie het in deze film weer op een andere boeg. Ditmaal heeft hij als inspiratie niet de jaren 70 splatters in de vorm van TCM e.d. gebruikt maar meer films zoals Natural Born Killers, Love and a .45, The Wild Bunch, From Dusk Till Dawn en ik herken er ook wat Henry Portrait Of A Serial Killer in. Heel ander soort film dus, On The road met moord en gewelddadigheden. Helaas heeft The Devil's Rejects hetzelfde probleem als zijn voorganger House Of 1000 Corpses, het lijkt meer op een gepikt werk dan op een hommage....

Als je trouwens een film in de stijl van House Of 1000 Corpses verwacht dan kom je van een koude kermis thuis. Het lijkt er in de verste verte niet op, en dat is een groot voordeel maar ook een groot nadeel. Velen (waaronder ik) hadden namelijk verwacht dat deze film ten eerste verder zou gaan met het geïntroduceerde Dr Satan verhaal en daardoor een groot splatterfest (wat we in het eerste deel ook al niet kregen), maar nee van Dr Satan is niets meer te bekennen. Het lijkt wel alsof Dr Satan nooit bestaan heeft. Zombie richt zich in deze film enkel op de Firefly familie wat het veel overzichtelijker maakt dan de voorgaande film. Tevens heeft hij de vage videoclip manier van filmen achter zich gelaten wat deze film ook ten goede komt. Wederom is het weer een fan film voor de fans van een fan van het genre... Het is werkelijk waar een feest van herkenning geweest qua acteurs in deze film. Er zitten meer dan genoeg bekende gezichten uit de klassiekers binnen de horror in. Ik noem een Ken Foree, Michael Berryman, Danny Trejo en dan zijn er nog genoeg andere herkenbare gezichten. Dit maakt de film leuk voor de liefhebbers maar het komt op mij over als een gimmick om juist op die manier het publiek te plezieren. Ik vind het zeker leuk om deze acteurs weer in een genrerol te zien, maar het is teveel fanservice. Tevens heb ik het idee dat Zombie niet goed weet waar hij met de karakters in deze film heen wil. Het ene moment komen ze over als zijnde evil en over tegen kunnend en dan op het andere moment lopen ze te piepen als een kogel ze raakt of komt er ineens emoties bij deze karakters naar boven die niet strookt bij het evil karakter wat het behoorde te zijn.

Op het internet wordt deze fim over het algemeen beschreven als een betere film dan House Of 1000 Corpses (waar ik het mee eens ben) die in de trend van bovengenoemde films (Natural Born Killers, Love And a .45 enz.) gaat maar het dan beter doet wat betreft de gruwelijkheden qua geweld en gewetenloosheid. Echter ben ik het daar niet mee eens gezien de karakters in deze film (Spalding, Baby, Otis) twee kanten hebben. Gewetenloos maar ook gevoel??? (Er moet wel gezegd worden dat Bill Moseley in de rol van Otis een goede imitatie van Charlie Mansen neer weet te zetten) Weer de plank misgeslagen mijnheer Zombie, terwijl er volgens mij toch wel zoveel potentie inzit... Hopen dat hij in een volgend project wel een keer de plank goed raakt en een instant klassieker weet te maken! Al met al wel vermakelijk maar niet wat het behoorde te zijn.