Titel: Day After, The
Auteur:Gerard
Genre: Oorlog
Subgenre[?]: Apocalypse
Regisseur: Nicholas Meyer
Acteurs: Jason Robards, JoBeth Williams, Steve Guttenberg, John

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:1983
Speelduur: 126 minuten
Cijfer: 9


Door een aantal verschillende redenen is mijn interesse in Apocalyptisch werk weer tot een hoogtepunt gekomen. Een van de redenen is waarschijnlijk dat de 'animé gekte' die er heerst[e] bij mij de laatste tijd steeds meer af is gezakt. Nee, niks geen kwade blikken en/of woorden naar mijn mede TOTF-Krew members en Forumleden. Don't let me stop you in your ways of the animé madness! [Niet dat er ook maar één persoon naar mij zou luisteren als ik er iets van zou zeggen, maar toch.]

Zeven of acht jaar geleden, liep ik tegen deze TV-film aan, in mijn toen al bestaande interesse [of obsessie] for all things Apocalyptic. Deze TV-film uit 1983 die mijn interesse/obsessie heeft doen groeien, naar een punt waarvan ik stiekem hoop dat ik ooit nog eens zo iets mee mag/kan maken, om te kijken hoe ik het er vanaf zou brengen. Ik begrijp best dat 't bij sommige mensen, na het lezen van die ene laatste zin, vragen oproept over mijn geestelijk gezondheid en of ik wel besef waar ik stiekem op hoop/waar ik 't in vredesnaam over heb. Het 'lullige' is, is dat ik donders goed weet waar ik het over heb en waar ik stiekem op hoop. Over mijn geestelijk gezondheid kan ik kort zijn; het laat te zeer wensen over. Want zeg nu zeg, als je stiekem hoopt op zo'n gebeurtenis, spoor je gewoon weg niet. Anyway... nu mijn interesse/obsessie weer een hoogtepunt heeft bereikt, vond ik het tijd worden voor een recensie van The Day After.

De film speelt zich in Lawrence en Kansas City, Missouri, het wordt al snel duidelijk in de film dat de Soviët Unie, Oost-Duitsland binnen is gevallen en claimt dat ze West Berlijn hebben belegerd en bezet, met het doel Amerika te intimideren. Amerika hapt toe, waardoor de Soviët Unie blokades op werpt in West Berlijn zodat niets of niemand West Berlijn nog in of uit kan, behalve 't Soviët leger. Amerika ziet dit als een act of war eist dat de Soviët Unie de belegering van West Berlijn staakt en terug trekt uit Oost-Duitsland. Je kunt 't al van mijlen ver zien aankomen dat de Unie zich daar geen reet van aantrekt en zodoende de spanningen oplopen, Amerika grijpt in doormiddel van Oost-Duitsland binnen te vallen met de troepen die in West-Duitsland gestationeerd zijn op verschillende kazernes, om zo Berlijn te bevrijden van de Soviëts. En zoals je verwacht komt de Soviët Unie met een counter attack voor de Amerikaanse invasie van Oost-Duitsland die plaats vind rond de Fulda-Gap, een sterk strategisch punt dat dateert uit de Koude Oorlog, in West-Duitsland. De invasie leidt tot een nucleaire explosie en de totale vernietiging van Wiesbaden. Alle NAVO landen betuigen steun aan West-Duitsland met militaire troepen. Tegen de tijd dat het Soviët leger de Rijn bereikt, besluit Amerika gebruik te maken van een paar low-yield atoom bommen om zo de aanval van het Soviët leger te stoppen, dit heeft heeft het gevolg dat de Soviët Unie een nucleaire aanval begint tegen de regionale NAVO hoofdkwartieren. Na deze uitwisseling van nucleaire aanvallen in Duitsland, neemt Amerika het besluit om het beleid om alle nucleaire raketten te kunnen lanceren die ze hebben als ze een vermoeden hebben dat de Soviët Unie een soort gelijke actie aan het plannen is of al heeft uit gevoerd. Terwijl alle raketten gereed worden gemaakt, vind op datzelfde moment, in de Perzische Golf, een real life versie plaats van het MB spelletje 'Zeeslag', waar Amerika en de Soviët Unie elkaars schepen tot zinken brengen. De President geeft het bevel om het eerder genoemde beleid uit te voeren tegen de Soviët Unie als deze een luchtmacht basis in Engeland en Californië bombardeert.

Hoewel het in de film niet geheel opgedoekt wordt wie er nu als eerste de nucleaire aanval begint, er word ook gezegd in de film, ik weet zo gauw even niet meer het het zegt, dat het in feite niet veel uit maakt wie het begonnen is als beide landen een nucleaire aanval op hun dak hebben gehad. Maar toch kun je herleiden dat de Soviët Unie de nucleaire aanval is begonnen, want Amerika werd gebombardeerd kort nadat de Amerikaanse raketten gelanceerd worden en dus moesten die raketten al onderweg zijn vanuit de Soviët Unie toen Amerika haar raketten lanceerde. Over Amerikaanse nuke-subs en nuke-cruisers wordt overigens niks vermeld. Naast het feit dat de raketten eerder het Amerikaanse vaste land bereiken, is er het feit dat veel Amerikaanse lanceer silo's het doelwit zijn van de Soviët raketten. En lege lanceer silo's zijn dingen waar je geen raketten op zou willen verkwanselen, ten minste ik zou 't niet doen. Ja, goed het zijn een aantal silo's minder voor een volgende aanval, maar echt strategisch is anders. Het eind resultaat van de nuclear strike mag er ook wezen. Een groot deel van Amerika's grootse steden is verwoest, net zo als een groot deel van Amerika zelf, dat veranderd is een radioactive dustball waar de fallout vrolijk uit de lucht komt vallen. Vermoed wordt dat ook de Soviët Unie hetzelfde is over komen na de nuclear strike. De President laat via een radio statement weten dat Amerika en de Soviët Unie tot een staakt-het-vuren zijn gekomen. Tja er zit ook niet veel anders op niet waar? Beiden landen liggen in puin met miljoenen doden en de genen die nog leven hebben een hoge dosis straling in 't lichaam zitten.

Dit hele Derde Wereld Oorlog scenario is slechts de het achtergrond verhaal van de film, die je in het eerste uur van de film voor je kiezen krijgt. De nadruk van de film dan ook meer op de dag ná een nucleaire aanval en het bestaan van de dag na een nucleaire aanval. Het idee achter de film gaat ook vol tegen het idee in dat in eerst paar jaren van de jaren '50 werd opgevat door zo'n beetje heel Amerika en waarschijnlijk ook buiten Amerika dat 'een dag na een nucleaire aanval' geheel onmogelijk was omdat het gezien werd als het ultieme einde van de wereld en de mensheid. The Day After betrekt ook ideeën uit midden en eind jaren '50, met name het idee van 'World of Tomorrow after the bomb', waarin veel doden vallen, zowel mens en dier, die gewoon overal liggen weg te rotten, overvolle ziekenhuizen die de druk niet aan kunnen en moet improviseren met niet bijzonder veel succes, de overlevenden die hun toevlucht vinden in de overblijfselen van steden, of zelf kampen op zetten met andere overlevenden die ze tegen komen en het gebrek van het opgang brengen aan voedsel- en medische hulp door de overheid, of wat daar dan nog van over mag zijn. Wat niet voor komt in de film, maar wel deel uit maakt van het 'World of Tommorow'-idee is dat straling ervoor zorgde dat je muteerde in een wezen dat niet langer menselijk was. Die ideeën lijken afgeleid te zijn van zombies, waar het vlees van het lichaam af rot en botten duidelijk zichtbaar zijn door het nog resterende vlees. Ik weet niet waarom dit er niet in voor komt, maar ik weet wel dat ik dit wel heel graag had willen zien in deze film.

Het plot van de film ligt echter bij de problemen waar de mensen mee kampen bij het realiseren dat er een nucleaire oorlog zo juist is begonnen en de worstelingen die ze moeten doorstaan in de dagen er erna. Tijdens de film volg je een aantal doorsnee mensen en families voor, tijdens en na de nucleaire aanval op Kansas City en de mensen die ze tegen komen tijdens en na de aanval op Kansas City. Docter Russel Oakes woont in Kansas City met zijn vrouw en werkt in het Memorial General Hospital in het centrum van Kansas City. Op het moment dat de eerste nucleaire explosies plaats vinden zit Oakes vast in de file op weg naar zijn werk. De EMP effecten leggen het verkeer op de snelweg volledig lam en Oakes weet lopend het ziekenhuis te bereiken om de gewonden te behandelen die zijn gevallen tijden de aanval. Het ziekenhuis zit op dat moment al prop en prop vol, er zijn te weinig dokters en verpleegkundigen aanwezig om alle gewonden te behandelen en de vragen de mensen die niet of nauwelijks gewond zijn hen uit de brand te helpen door met hen samen te werken om de gewonden te behandelen. De familie Dahlberg, een boeren gezin, woont buiten de stads grenzen, maar dichtbij de lanceer silo's. Zij zijn een van de eersten die al snel door hebben dat de nucleaire Derde Wereld Oorlog net is begonnen. En zorgen er voor dat ze als gezin als de donder naar hun kelder, die ze hebben ingericht als fallout shelter, moeten zien te komen, de rest van de Dahlberg storyline in de film ga ik verder niet uitlichten, evenals de overige twee storylines die nog in de film zitten, want die moet je zelf maar bekijken, mocht je interesse hebben in deze film.

Er zijn geruchten dat President Reagan in huilen uit barstte na het zien van de film. Alle lokale acteurs en figuranten onder wie lokale film regisseur Herk Harvey en Charles Oldfather, een professor van de Kansas Universiteit, werden 75 dollar betaald om zich een aantal dagen niet te wassen of anderzijds hygiënisch te verzorgen, hun hoofd kaal te scheren en een paar uur in de make-up te zitten waar ze latex littekens en brandwonden op hun hoofd kregen geplakt en vieze gescheurde kleding moesten dragen, voor en aantal scènes in de film. De paddestoel wolk special effects zijn gecreëerd door middel van verf op oliebase en inkt te injecteren in watertank met een zuiger, het proces is gefilmd met een highspeed camera die op z'n kop stond. Het beeld is later bijgewerkt met kleuren en contrasten, diezelfde watertank met de zuiger werd eerder gebruikt bij het maken van de 'Mutera Nebula' special effects in the Star Trek film The Wrath of Khan. De ruïnes van Kansas City waar Russel Oakes naar kijken bij het vernielde Liberty Memorial monument, is een foto van Hiroshima. Het Amerikaanse ministerie van Defensie wilde alleen mee werken aan de film als duidelijk werd gemaakt dat de Soviëts als eerste de raketten af zou vuren.