Titel: Terminator 3: Rise of the Machines
AKA Titel: T3
Auteur:Donny
Genre: Sci-Fi
Subgenre[?]: Action
Regisseur: Jonathan Mostow
Acteurs: Nick Stahl, Arnold Schwarzenegger, Kristanna Loken, Claire Danes, David Andrews, Mark Famiglietti, e.a.
Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:2003
Speelduur: 109 minuten
Cijfer: 7
12 jaar na het verschijnen van het succesvolle 'Terminator 2: Judgment Day', en 19 jaar na 'Terminator', komt men met 'Terminator 3: Rise of the Machines' op de proppen. Voor kenners van het fenomeen laat deze titel niets te raden over. De opmars van de machines staat voor de deur en de vernietiging van het Cyberdyne laboratorium in de voorganger heeft enkel een uitstel van executie teweeg gebracht. Zo op de valreep doen de machines nog een laatste poging om het verzet tegen te gaan: een nieuw model, de T-X (haast onmenselijk vertolkd door Kristanna Loken), wordt terug de tijd in gestuurd om de toekomstige luitenanten van John Connor (Nick Stahl) te doden. Terwijl ze achter Catherine Brewster aan zit (John's toekomstige rechterhand en tevens vrouw, gespeeld door Claire Danes) stuit ze echter op het bloed van John en jaagt hem op. De toekomstige Catherine heeft echter een T-800 van het model 101 (wederom een rol van Arnold Schwarzenegger uiteraard, aangezien alle Terminators uit dezelfde lijn identiek zijn aan elkaar) opnieuw geprogrammeerd en terug de tijd in gestuurd om John en haarzelf te beschermen.
Dit is de opzet voor het derde deel. Een laatste poging van de machines om het verzet tegen te gaan en een laatste poging van het verzet om Skynet op dat gebied dwars te liggen. De apocalyps dreigt nog steeds, deze keer meer dan ooit omdat het moment supreme bijna daar is. In 'T3' is het werkelijk een race tegen de tijd, wat de dreiging enigszins prominenter maakt dan in 'T2'. De T-X (ook wel Terminatrix genoemd door John) is werkelijk waar fenomenaal en laat zelfs de T-1000 ver achter zich. Alleen aan de blik van Kristanna Loken is al te zien dat er niet met haar te spotten valt. Ook is het duidelijk dat Arnold's verouderde model geen schijn van kans maakt tegen de T-X. Zelfs de grofste geweldsuitspattingen lijken geen blijvend effect op haar te hebben.
Hiermee kom ik ook gelijk aan bij mijn eerste grote punt van kritiek. 'Terminator' is in mijn ogen in eerste instantie een science fiction film, en daarna pas een actiefilm. Hier zijn die rollen echter omgedraaid. Men heeft zich zo veel op de actie gericht dat bijna de hele film één grote rollercoaster ride van explosies, vernietiging en geweld is. De film spendeert een stuk minder tijd aan achtergrondverhaal, laat de comic relief uit de tweede film grotendeels links liggen, gaat recht op zijn doel af en eigenlijk is aan het begin van de film al duidelijk wat dit doel is: de dood van 3 miljard mensen in de nucleaire apocalyps die Skynet over de mensheid afroept. Dit was iets waar ik persoonlijk erg naar uitkeek: het uit de doeken doen van die apocalyps. Na de film voor het eerst gezien te hebben, stelde het einde me echter nogal teleur. Er wordt slechts in korte scenes visueel gerefereerd naar de apocalyps en ook al komt de impact duidelijk over, het laat toch te wensen over in mijn opzicht. Nu ik de film echter een tweede keer gekeken heb, ben ik de eindscenes in een ander daglicht gaan bekijken, het daglicht dat de filmmakers volgens mij zelf ook voor ogen hadden. John heeft zijn leven lang geprobeerd dit tegen te houden, is door zijn moeder intens gedrild om te worden wie hij moet zijn en heeft zich hiervoor in aardig wat levensbedreigende situaties geplaatst, allemaal om de mensheid te behoeden van het dreigende eind van de mensheid. Wanneer het moment eenmaal daar is, dringt het echter tot hem door dat het nooit de bedoeling is geweest om Skynet tegen te houden, maar enkel om te overleven zodat hij de mensheid kan leiden in de oorlog die volgt. In feite komt zijn ergste nachtmerrie uit, eentje die hem al jarenlang bekend is en waar hij zo hard voor heeft gewerkt om het tegen te houden. Als de hulpkreten dan eindelijk door de ouderwetse speakers klinken, accepteert hij zijn lot en legt zich neer bij het feit dat hij er geen controle over heeft. Als de film zich voor de rest van de tijd ook zo had bezig gehouden met de psychische impact van het einde der tijden, dan had het allemaal een stuk interessanter kunnen zijn. Mijn ervaring als kijker is dat je er bewust aan moet om dit goed tot je door te laten dringen (en met goed bedoel ik dat je het dan ook voelt, niet alleen begrijpt), terwijl men je ook had kunnen meeslepen in het grootste drama waar de mensheid ooit voor kan komen te staan: de dreiging van uitsterven.
Ondanks de apocalyps in de film, betekent 'T3' niet het einde van de Terminator franchise. De TV serie 'Terminator: The Sarah Connor Chronicles' speelt zich af in een alternatieve tijdslijn, eentje waar de oorlog begint in 2011. Over een aantal weken gaat 'Terminator: Salvation' in de bioscopen draaien, met Christian Bale als John Connor, Bryce Dallas Howard als Catherine Brewster en anton Yelchin als Kyle Reese. Deze film, ondanks het feit het zich afspeelt in het jaar 2018, is ironisch genoeg een prequel die zich afspeelt voordat Skynet de eerste T-800 terug door de tijd stuurt om Sarah te doden. Chistian Bale en schrijver Jonathan Nolan (broer van Christopher 'The Dark Knight' Nolan en ook een film waar Jonathan aan het script heeft meegewerkt) hebben zelfs al voor 3 films getekend, wat de plannen voor een nieuwe 'Terminator' trilogie toch wel overduidelijk maakt (en alles behalve verrassend). Het is de vraag of deze ”reboot” van de serie meer succes behaalt dan 'T3'. Ondanks de minpunten heeft de film nog steeds zijn momenten. In vergelijking met zijn 2 illustere voorgangers komt deze film de schaduw niet eens uit, maar er wordt ook niet te veel geweld gedaan aan het 'Terminator' universum. Een tip voor het kijken, mocht je het nog niet door hebben: ga deze film kijken met lagere verwachtingen dan je zou hebben naar aanleiding van de eerste 2 films.
