Titel: Terminator 2: Judgment Day
AKA Titel: T2
Auteur:Donny
Genre: Sci-Fi
Subgenre[?]: Action
Regisseur: James Cameron
Acteurs: Arnold Schwarzenegger, Linda Hamilton, Edward Furlong, Robert Patrick, Joe Morton, e.a.
Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:1991
Speelduur: 152 minuten
Cijfer: 8
Een film met een impact als 'Terminator' brengt een succes met zich mee dat men niet kan laten liggen. Tegenwoordig worden er aan de lopende band sequels gemaakt, of dat nu gerechtvaardigd is of niet. Een beetje succesvolle film krijgt tegenwoordig al snel een vervolg, maar vroeger duurde nog wel eens langer. In het geval van 'Terminator' is dat 7 jaar. In 1991 wordt het succesvolle vervolg 'Terminator 2: Judgment Day' op de mensheid losgelaten.
Laat ik voorop stellen dat alles wat de eerste film voor mij zo memorabel maakt, in dit tweede deel in veel mindere mate aanwezig is. De dreiging van Cyberdyne Systems is er natuurlijk nog steeds, en efficiënt als machines zijn doen ze een tweede poging om het bestaan van John Connor te beëindigen. Ook krijgen we visioenen van de toekomst te zien, maar waar dat vooruitzicht in het eerste deel als een diepe dreiging over alles heen hing, laat men dat hier grotendeels achterwege (als enige uitzondering zou ik hier Sarah's dromen over “Judgment Day” willen noemen: de nucleaire explosie wordt zeer gedetailleerd weergegeven zodat er geen twijfel meer kan bestaan over de destructieve kracht die Skynet zal inzetten). Misschien is de minder zwaarmoedige sfeer te verklaren omdat een tweede film in dezelfde stijl per definitie een slap aftreksel van het origineel zou worden. Of het zou kunnen dat men het publiek een plezier probeert te doen, dat wellicht niet zit te wachten op een duistere lotsbestemming voor de mensheid maar gewoon vermaakt wil worden. Vermaak zal je in deze film genoeg vinden, met name in de relatie tussen John Connor (vertolkt door Edward Furlong) en de Terminator die zijn toekomstige zelf terug de tijd in heeft gestuurd om hem te beschermen (wederom gespeeld door Arnold Schwarzenegger, en hetzelfde model Terminator dat 14 jaar eerder op zijn moeder is afgestuurd). John probeert hem namelijk menselijk te maken, door hem van alles uit te leggen over emoties en de omgang met andere mensen. Zoals je je kan voorstellen levert dit aardig wat vreemde en ook grappige situaties op, maar het helpt niet om een grimmige sfeer te creëeren. Persoonlijk vind ik dat jammer, maar er is natuurlijk ook wat te zeggen voor de valkuilen die een herhaling met zich meebrengen.
Dan is er nog de T-1000, het nieuwe model dat achter John aanzit. Uiteraard is dit model veel geavanceerder dan de T-800 serie, en hij komt dus ook een stuk minder machinaal over (met uitzondering natuurlijk van de momenten dat hij onder vuur wordt genomen of mensen doodt). Een cybernetisch organisme dat gaandeweg steeds meer van zijn organische materiaal verliest zodat de onderliggende cybernetische onderdelen zichtbaar worden, is natuurlijk veel dreigender en grotesker dan een grote massa vloeibaar metaal, ook al is doet dat metaal angstaanjagende dingen en is het verrassend moeilijk te vernietigen. De T-1000 is ook beter in het emuleren van menselijk gedrag, wat hem nog normaler maakt in vergelijking met zijn illustere voorganger. Begrijp me niet verkeerd, het is een dodelijk instrument met de zeer efficiënte mogelijkheid op te gaan tussen de mensen en dat maakt men gedurende deze film ook duidelijk. Het grote gevaar zit 'm hier in hetgeen je niet ziet en visueel gezien komt dat nu eenmaal anders over.
Nee, dan hebben we daarnaast Sarah Connor. Natuurlijk zette ze in de eerste film al een krachtig optreden neer voor een vrouwelijk karakter door de Terminator te vernietigen. Meer dan een decennium later is ze uitgegroeid tot een keiharde en vastberaden vrouw, die er haar leven voor over heeft om haar zoon te beschermen. Ze is zeer vastberaden in het feit dat hij de toekomstige leider van het verzet moet worden en trekt deze lijn erg ver door. In menig opzicht is ze meer zijn bodyguard dan zijn moeder, en daar komt het tweede zachtaardige element naar voren: John's gevoelens voor zijn moeder en zijn verlangen naar de warmte die alleen een moeder kan geven maar die Sarah hem niet geeft. Ze zal zich echter moeten aanpassen aan John als ze nog lang actief wil zijn om het programma het programma Skynet tegen te houden, aangezien haar eigen tactieken haar al eens in een psychiatrisch instituut hebben doen belanden. Ze zet hier zeer overtuigend een schijnbaar zwaar psychotisch karakter neer, maar ondanks haar soms extreme acties doet ze het allemaal voor een goede reden: het beschermen van haar zoon en daarnaast de mensheid behoeden voor de dreigende apocalyps. Linda Hamilton zet hier een uitstekende acteerprestatie neer. Het was ook haar idee om Sarah enigszins te laten doordraaien na haar eerste ontmoeting met een Terminator, en daar ben ik haar ook zeer dankbaar voor.
Al met al is 'Terminator 2: Judgment Day' alles behalve een mislukt vervolg. Het verhaal wordt vakkundig verder verteld en wordt nergens ongeloofwaardig of over the top. Door Sarah dezelfde tactiek te laten volgen als degene die de Terminators hanteren (het voorkomen van de toekomst, iets wat Sarah en John gelukkig in het heden kunnen doen) heeft men een intelligente reactie neergezet, de reactie van een waardige tegenstander voor de machines. Voor een ieder die dit aanspreekt, is 'Terminator 2: Judgment Day' een waardige film om te zien.




