Titel: Svid Neger
Auteur:Gerard
Genre: Drama
Subgenre[?]: Comedy
Regisseur: Erik Smith Meyer
Acteurs: Kingsford Siayor, Eirik Junge Eliassen, Kjersti Lid

Land van Herkomst: Noorwegen
Jaar van uitgave:2003
Speelduur: 89 minuten
Cijfer: 8


Na een lange vruchteloze zoektocht, waarmee ik de moed en hoop bijna opgegeven had dat ik deze film ooit nog eens zou zien, kreeg ik een tip van een mede Ulver liefhebster [Ulver als in de band Ulver die de soundtrack verzorgd heeft], waar ik de film kon bemachtigen. Als een heuse dol drieste "G", ben ik, met frisse moed en hoop, het net weer af ongenadig hard af gesurfd voor deze film en met succes!
Na het goede nieuws heb ik mede TOTF krew member en mede Ulver liefhebber Donny ingelicht en deze was zeer verrast dit nieuws te horen.

Een poging om de verhaal lijn een beetje uit te lichten, men neme een heuvel met aan beide kanten een familie. Aan de ene kant van de heuvel woont Anna met haar vader Karl op een boerderij. Anna wacht op de man die haar vader haar beloofd heeft. Karl is een zuiplap die zijn vrouw vermoord heeft nadat deze vreemd ging, zwanger werd en beviel van een gekleurde baby. Karl's dode vrouw komt met enige regelmaat voor in de film als Karl weer eens bezopen is. Aan de andere kant woont Ellen Margrethe met haar zoon Peder en geadopteerde zwarte zoon, Ante. Peder, zou een redneck kunnen zijn ware het niet dat hij in Noorwegen woont en rukt wat af in zijn leven. Ellen Margrethe, is zo'n beetje de tegenhanger van Karl en Ante, zit opgescheept met een identiteitscrisis en is niet vies van paddo's en eet ze dan ook al dan niet regelmatig en ziet de wereld iets anders door dit gegeven. Dan is er ook nog de onvervalste Sami, die rondtrekt met een rendier en 'hyper moderne' telefoon waarop hij om de haverklap gebeld wordt door zijn moeder in Finland. Deze Sami heeft het idee om naar Amerika te gaan en is liever een in leer gehezen rocker dan Sami. Hell yeah!

Het kan niet anders of deze twee families komen elkaar tegen en wanneer dat gebeurd veranderd film in een absurde film, die toch al vrij absurd was om mee te beginnen. Om maar even iets te noemen, Anna die spontaan begint te zingen over haar Prins op 't witte paard, haar bezopen vader die haar dan kort maar krachtig verteld dat ze d'r kop moeten houden en weer verder gaat met uitgeteld over de tafel hangen, vier of vijf mannen, met instrumenten op de achtergrond strak in 't pak en spelen de muziek die je bij de desbetreffende scènes hoort en totaal niet worden opgemerkt door een de personages in de film. Ik heb niet kunnen kunnen vinden of drie van deze mannen, de mannen van Ulver zijn, maar ik ga er van uit dat ze het niet zijn. En zo zijn er nog tal van absurde situaties te vinden in de film. Een aantal situaties deed me denken aan de Monty Python humor.

Anyway, de titel van de film, Svidd Neger, betekend zoveel als verbrande neger. Nee, het is alles behalve een racistische film, toch hebben Noorse mensenrechtenorganisaties geprobeerd het uitgeven van deze film te verbieden, puur vanwege de naam. Goed de naam is aanstoot gevend, maar om nu naar hooggerechtshof in Straatsburg te stappen voor deze 'racistische film', gaat gewoon te ver. De rechters aldaar hebben het dan ook van tafel geveegd na het zien van de film. Deze film kun in feite ten alle tijden op zetten, [mocht je de film kunnen bemachtigen] als je ander half uur even niks te doen hebt, in tegen stelling tot een aantal andere films die ik gerecenseerd heb. Maar het is wel een 'you-love-it-or-you-hate-it-film'. Maar in beide gevallen is Svidd Neger een film die je niet snel zult vergeten.