Top Of The Flops: recensie van Six String Samurai

Random Oorlog -Flags of Our Fathers -Pastorale 1943 -Shusen No Lorelei -Boot, Das -Untergang, Der Laatste Recensies (Update 11/07/11) -Ame Agaru -Walk the Line -Nude Nuns With Big Guns -Return of the Living Dead III -Thor Laatste Schrijfsels (Update 10/06/11) -B.O.T.S. 2011 -Reinert Kiil over de Hora Trilogie en meer (Engels) -RRFFF 2010 -BUTFF 2010 -Lloyd Kaufman over Troma en meer (Nederlands)		Titel: Six String Samurai Auteur:Frank Genre: Action Subgenre[?]: Apocalypse Regisseur: Lance Mungia Acteurs: Jeffrey Falcon, Justin McGuire, Stephane Gauger, Richard McGuire, Zuma Jay e.a. Land van Herkomst: Verenigde Staten Jaar van uitgave:1998 Speelduur: 91 minuten Cijfer: 6 Rusland heeft in 1957 de bom op de Verenigde Staten gegooid. Het effect van deze bom is dat de Verenigde Staten gereduceerd is tot grotendeels woestijngebeid. De Amerikaanse regering is gevallen en grotendeels van het land is in handen van het Russische leger, wat kampt met het gebrek aan voorraden. Het enige vrije grondgebied is Lost Vegas. Lost Vegas is het domein van “The King” die regeert door middel van de leefwijze van Rock en Roll. “The King” is echter geen eeuwig leven beschoren en na zijn door is Lost Vegas op zoek naar een nieuwe King. Alle muziekvirtuozen worden uitgedaagd om de tocht naar Lost Vegas te maken en te kijken of ze de schoenen van de wijlen King kunnen vullen. Buddy (Jeffrey Falcon), een Buddy Holly look-alike met een gitaar en een katana hieraan vastgemaakt is één van velen die deze tocht ondergaat. Op zijn toch red hij het leven van een kind wat niet anders genoemd word dan “Kid” (Justin McGuire). Het kind volgt hem op zijn pad waarbij ze in aanraking komen met kannibalen, gemuteerden en mannen en stralingspakken. Buddy moet zijn weg door deze en vele andere obstakels banen met “Death” (Stephane Gauger) op zijn hielen. Als je een liefhebber bent van rock en roll, samurai flicks en vreemde films an sich, dan is deze film wat voor jou. Vanaf de intro knalt de Rockabilly van alle kanten en worden we getrakteerd op een vreemde film die kant nog wal raakt. We worden getrakteerd op uitstekende martial arts choreografie waarbij Jeffrey Falcon al zijn eigen “moves” uitvoert. Gedurende de film worden er een aantal honderd gedood door de martial arts kunsten die Buddy met zijn katana uithaalt. Het vreemde hierin is echter dat we nergens ook maar één druppel bloed zien vloeien. De ware filmfreak wordt ook nog eens getrakteerd op een film waarbij je de ene filmverwijzing na de andere tegenkomt. Een paar van de meest voor de hand liggende zijn “Mad Max” “The Wizard of Oz” “A Clockwork Orange” en zo’n beetje elke western van Sergio Leone. We krijgen ook nog eens een vreemde, doch prachtige cinematografie voor de kiezen waar we weer "El Topo" in kunnen herkennen. Helaas voor Six String Samurai, hebben we hier te maken met Style over Substance. De film is mooi, maar heeft geen inhoud. Een plot lijkt er niet echt te zijn, op de tocht naar Lost Vegas na. Karakteruitwerking is ook nergens te vinden, evenals karaktercontinuïteit. Tel daarbij op dat we ook nog eens op acteertalent getrakteerd worden waar de tenen krom van trekken. Enerzijds hebben we wat moois te zien gekregen, anderzijds zijn er aardig wat minpunten aan deze film. Six String Samurai komt dan ook in de categorie: “Love em or Hate em”. Ik heb mij vermaakt met deze film, al was het alleen maar op de muziek en de markante karakters. Aan te raden voor de liefhebbers van vreemde cinema die met bovenstaande minpunten kunnen leven tijdens een beschouwing.
	Website build by Roy & Tim

Titel: Six String Samurai
Auteur:Frank
Genre: Action
Subgenre[?]: Apocalypse
Regisseur: Lance Mungia
Acteurs: Jeffrey Falcon, Justin McGuire, Stephane Gauger, Richard McGuire, Zuma Jay e.a.

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:1998
Speelduur: 91 minuten
Cijfer: 6

Rusland heeft in 1957 de bom op de Verenigde Staten gegooid. Het effect van deze bom is dat de Verenigde Staten gereduceerd is tot grotendeels woestijngebeid. De Amerikaanse regering is gevallen en grotendeels van het land is in handen van het Russische leger, wat kampt met het gebrek aan voorraden. Het enige vrije grondgebied is Lost Vegas. Lost Vegas is het domein van “The King” die regeert door middel van de leefwijze van Rock en Roll. “The King” is echter geen eeuwig leven beschoren en na zijn door is Lost Vegas op zoek naar een nieuwe King. Alle muziekvirtuozen worden uitgedaagd om de tocht naar Lost Vegas te maken en te kijken of ze de schoenen van de wijlen King kunnen vullen.

Buddy (Jeffrey Falcon), een Buddy Holly look-alike met een gitaar en een katana hieraan vastgemaakt is één van velen die deze tocht ondergaat. Op zijn toch red hij het leven van een kind wat niet anders genoemd word dan “Kid” (Justin McGuire). Het kind volgt hem op zijn pad waarbij ze in aanraking komen met kannibalen, gemuteerden en mannen en stralingspakken. Buddy moet zijn weg door deze en vele andere obstakels banen met “Death” (Stephane Gauger) op zijn hielen.

Als je een liefhebber bent van rock en roll, samurai flicks en vreemde films an sich, dan is deze film wat voor jou. Vanaf de intro knalt de Rockabilly van alle kanten en worden we getrakteerd op een vreemde film die kant nog wal raakt.

We worden getrakteerd op uitstekende martial arts choreografie waarbij Jeffrey Falcon al zijn eigen “moves” uitvoert. Gedurende de film worden er een aantal honderd gedood door de martial arts kunsten die Buddy met zijn katana uithaalt. Het vreemde hierin is echter dat we nergens ook maar één druppel bloed zien vloeien. De ware filmfreak wordt ook nog eens getrakteerd op een film waarbij je de ene filmverwijzing na de andere tegenkomt. Een paar van de meest voor de hand liggende zijn “Mad Max” “The Wizard of Oz” “A Clockwork Orange” en zo’n beetje elke western van Sergio Leone. We krijgen ook nog eens een vreemde, doch prachtige cinematografie voor de kiezen waar we weer "El Topo" in kunnen herkennen.

Helaas voor Six String Samurai, hebben we hier te maken met Style over Substance. De film is mooi, maar heeft geen inhoud. Een plot lijkt er niet echt te zijn, op de tocht naar Lost Vegas na. Karakteruitwerking is ook nergens te vinden, evenals karaktercontinuïteit. Tel daarbij op dat we ook nog eens op acteertalent getrakteerd worden waar de tenen krom van trekken.

Enerzijds hebben we wat moois te zien gekregen, anderzijds zijn er aardig wat minpunten aan deze film. Six String Samurai komt dan ook in de categorie: “Love em or Hate em”. Ik heb mij vermaakt met deze film, al was het alleen maar op de muziek en de markante karakters. Aan te raden voor de liefhebbers van vreemde cinema die met bovenstaande minpunten kunnen leven tijdens een beschouwing.