Titel: Scrap Heaven
Auteur:Frank
Genre: Drama
Subgenre[?]:
Regisseur: Sang-il Lee
Acteurs: Ryo Kase, Jô Odagiri, Chiaki Kuriyama, Akira Emoto e.a.

Land van Herkomst: Japan
Jaar van uitgave:2005
Speelduur: 117 minuten
Cijfer: 7

Shingo (Ryo Kase) is een administratieve medewerker bij de politie die zich op probeert te werken naar de afdeling moord. Tetsu (Jô Odagiri) is een zogenaamde professionele toiletschoonmaker. Saki (Chiaki Kuriyama) is een apotheekmedewerker met maar één oog. Drie personen die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben. Deze drie mensen zitten op een avond in de bus op weg naar huis. Ze delen deze busreis met een vierde persoon die de bus kaapt en de chaffeur opdraagt om gewoon verder te rijden. Deze vierde persoon blijkt van zijn meerdere zelfmoord te moeten plegen om een fout die gemaakt is op deze wijze uit te wissen. Tetsu wordt tijdens een spelletje “rock, paper, scissors” neergeschoten door de man. Na een nogal vreemde confrontatie met Saki pleegt de man zelfmoord.

Het is inmiddels 2 maanden verder en Shingo kan door deze gebeurtenis slecht slapen. Als hij anders opgetreden had tijdens deze busreis had hij misschien de promotie naar moordzaken weten te maken. Hij droomt er wel van om heldhaftige zaken te doen. Tijdens één van zijn dagdromen loopt hij weer tegen Tetsu aan. Tetsu daagt een lokale bende in het winkelcentrum uit. Op het moment dat hij helemaal vastgezet is door de bende komt Shingo zwaaiend met zijn pas om Tetsu uit hun handen te redden.

De twee kunnen ondanks de botsende persoonlijkheden het toch goed met elkaar vinden. Ze besluiten om de maatschappij terug te pakken. Dit doen ze door middel van een zogenaamde revenge club. Ze nemen opdrachten aan van mensen die wraak willen, zij nemen voor die persoon wraak.

Scrap Heaven richt zich op de jongere generatie van Japan, De generatie die zich door de maatschappij in de steek gelaten voelt, de generatie die wraak wil nemen. Verder geeft Scrap Heaven ook een duidelijke steek richting het zelfmoordidee in Japan. Japan is zo eergericht dat als ze ergens in falen ze eerder zelfmoord zouden willen plegen dan ervoor uitkomen. Fouten die gemaakt worden in grote bedrijven worden ook vaak weggewassen door de verantwoordelijke zelfmoord te laten plegen. Japan is dan ook het land met het hoogste aantal zelfmoorden ter wereld. De moraal die Scrap Heaven laat zien is een goede moraal alleen komt het in deze film niet goed naar voren. Her eerste gedeelte van de film is namelijk meer een komische drama dan een dramatische film met een zwaar moraal. Helaas draait Scrap Heaven in het tweede gedeelte van de film om en wordt de film ineens een stuk zwaarder om te verteren. Als Scrap Heaven het alleen bij de lichte kost of alleen bij de zware kost was de film een stuk beter. Scrap Heaven is alles behalve een slechte film maar bepaalde gedeeltes komen gewoon niet over omdat de film te licht begint en ineens omzwaait. De film deed me gezien het nihilistische aspect aan Fight Club denken, jammer dat dit niet meer uitgewerkt was.

Er moet wel gezegd worden dat Sang-il Lee een prachtige film heeft neergezet. Het camerawerk is snel en flitsend maar niet op een dusdanige manier dat het vervelend gaat worden. Scrap Heaven krijgt hierdoor een soort van clip gevoel. Het acteerwerk in deze film is ook weer van een goed niveau. Ryo Kase en Chiaki Kuriyama zijn erg sterk in hun rol. Vooral voor Chiaki geld dit. Ik heb erg veel films van haar gezien en ik moet zeggen dat ze in de loop der jaren veel beter geworden is en veel meer in haar rol lijkt te groeien. Jammer dat ze in deze film maar zo’n kleine rol had. Maar het moet gezegd worden dat Jô Odagiri de show steelt als de nihilistische Tetsu!

Al met al is Scrap Heaven een goede film die helaas een te vreemde ommezwaai heeft naar mij smaak. Jammer dat de film niet geheel licht of zwaar te verteren was. Film met veel potentie maar niet goed genoeg uitgewerkt.