Titel: Ringu
AKA Titel: Ring
Auteur:Donny
Genre: Horror
Subgenre[?]: Ghost Flick
Regisseur: Hideo Nakata
Acteurs: Rie Inou, Nanako Matsushima, Rikiya Otaka, Hiroyuki

Land van Herkomst: Japan
Jaar van uitgave:1998
Speelduur: 96 minuten
Cijfer: 8


'Ringu'. Er zullen weinig mensen zijn die hier nog nooit van gehoord hebben. Een grote hit in Japan en later ook in de westerse cinema ingeslagen als een bom. Er is toch iets wat die Japanners hebben want ze lijken elke keer weer met goede en originele producten op de proppen te komen.

Blijkbaar is het concept een erg aantrekkelijke want 'Ringu' is inmiddels een hele franchise geworden. Het begon allemaal bij een boek, geschreven door Kôji Suzuki in 1991 (hij heeft ook het vervolg 'Rasen' geschreven dat tevens is verfilmd als 'Ring: Spiral' en inmiddels is er ook een derde boek in de serie getiteld 'Loop' die nog niet is omgezet in film). In 1995 is er al een TV-serie uitgebracht ('Ringu: Kanzen Ban') alsook in 1997 ('Ringu: Siashuu-shô'), naast een 13-delige serie 'Rasen' in 1999. Dan zijn er nog de 7 films: 4 uit Japan (waaronder de verfilmingen van 'Ringu' en 'Rasen'), 1 uit Korea (verfilming van het boek 'Ringu') en 2 Amerikaanse remakes. Verder zijn er nog manga's uitgebracht van 'Ringu', 'Rasen' en 'Ringu 2' en de film 'Ringu 0: Bâsudei' is gebaseerd op de driedelige manga die Suzuki heeft geschreven. Tevens is er sprake van een radio-uitzending gebaseerd het verhaal en een videogame 'The Ring: Terror's Realm'. En dan heb ik het nog niet over alle verhalen die er de ronde doen over 'alternate cuts', geheimzinnige gebeurtenissen tijdens de opnames en ga zo maar door. 'Ringu' heeft in korte tijd een aardige cultstatus bereikt, mogen we wel concluderen.

Maar nu over de film, want daar gaat het hier allemaal om uiteindelijk. We volgen journaliste Reiko Asakawa (Nanako Matsushima), Ryuji Takayama (Hiroyuki Sanada) en hun zoon Yoichi (Rikiya Otaka). Zij hebben alle 3 op verschillende momenten een videotape gezien waarvan het gerucht gaat dat deze is vervloekt: nadat je 'm hebt gezien wordt je gebeld en heb je nog maar 7 dagen om te leven. Met de hulp van de bovennatuurlijk gaven van Ryuji gaat Reiko op pad om hun eigen leven en dat van hun zoon te redden. Stap voor stap ontrafelen ze het mysterie van de videotape en krijgen ze steeds meer van het verhaal achter de personen in kwestie te weten. De tocht leidt hun naar het eiland Oshima en naar Izu in hun pogingen om de vloek tegen te gaan.

Zoals ik al eerder zei, deze film is een grote hit geweest in Japan en heeft later de wereld veroverd met het angstaanjagende verhaal van een vervloekte videotape. En waarom? Niet in het minst omdat het om een zo alledaags object gaat, komt de horror wel erg dicht bij huis (om maar zo te zeggen). Het is geen bloederige film maar staat (en valt gelukkig niet) met suspense. Dat is het sleutelwoord: spanning. Het hele idee van een klein meisje met lange zwarte haren die voor haar gezicht vallen en die de kracht om mensen klaarblijkelijk dood te 'wensen' is er niet één waar je blij van wordt en haar onheilspellende uiterlijk helpt hier zeker bij. Het is ook erg duidelijk dat deze film een inspiratie is geweest voor vele andere films qua concept, spanningsopbouw en uiterlijk. Zoals we van de Aziaten mogen verwachten staan zij veel meer in contact met het bovennatuurlijke dan de westerse mens en dit uit zich in de personen van vader Ryuji en zoon Yoichi die beiden begaafd zijn (en Reiko lijkt hier een graantje van mee te pikken). Ook Sadako Yamamura (de kern van de vloek) en haar moeder Shizuko zijn hier voorbeelden van (het verhaal van Shizuko en dr. Heihachiro Ikuma blijkt trouwens op het waargebeurde verhaal van ene Mifune Chizuko en dr. Fukurai Tomokichi te zijn gebaseerd, met uitzondering van het sterfgeval tijdens demonstratie van haar gaven en de manier waarop ze zelfmoord pleegde). Qua soundtrack mogen we ook absoluut niet ontevreden zijn: deze is geschreven door niemand minder dan Kenji Kawai, die voornamelijk soundtracks schrijft voor anime's ('Vampire Princes Miyu', 'Devilman', 'Ghost In the Shell' en 'Project A-Ko vs. Battle One').

Persoonlijk ben ik er niet zo voor om vergelijkingen te trekken maar 'Ringu' blijft een topfilm in vergelijking met vele andere Aziatische ghost movies (wat die andere films overigens absoluut niet slecht maakt, enkel minder indrukwekkend dan 'Ringu'). Hideo Nakata heeft blijkbaar een voorliefde voor het werk van Suzuki want hij heeft ook 'Ringu 2', 'The Ring Two' en 'Dark Water' geregisseerd. Hij weet zich hiermee echter prima uit de voeten te werken en het is ook wel fijn om een bepaalde (hetzij beperkte) vorm van continuïteit te zien tussen de films. Nakata heeft sowieso geen moeite met het genre gezien zijn werken als
'Joyû-Rei' ('Ghost Actress'), 'Sotohiro', 'Honogurai Mizu No Soko Kara' (“Dark Water') en de komende Amerikaanse remakes van 'The Eye' (origineel 'Jian Gui' van de Pang Brothers) en 'The Entity' van Sidney J. Furie.

Ik vind deze film een absolute aanrader voor iedereen die van de Japanse horror-cinema houdt. Hiermee heb je een topper in het genre te pakken wat mij betreft. Ook als je niet specifiek van Japanse cinema houdt maar gewoon van spanning en griezelen ben je hier aan het goede adres.