Titel: Requiem For A Dream
AKA Titel: Delusion Over Addiction
Auteur:Frank
Genre: Drama
Subgenre[?]:
Regisseur: Darren Aronofsky
Acteurs: Ellen Burstyn, Jared Leto, Marlon Wayans, Jennifer

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:2000
Speelduur: 102 minuten
Cijfer: 8


Nadat ik de film Pi gezien had was ik erg benieuwd naar andere werk van Darren Aronofsky. Dus even kijken wat de beste man nog meer op zijn naam had staan en er naar op zoek gaan. Zo ben ik in het bezit van Requiem For A Dream gekomen. Het was een zondagavond en ik had me de week ervoor voorgenomen om deze film te gaan kijken. Enkele vrienden van mij waren hier bij aanwezig zoals zo vaak op de zondagavond. Degenen die hem al gezien hadden waarschuwden mij dat het een hele zware film zou zijn en dat die mij wel een aardig tijdje bij zou blijven. Jaja dat moet je echt tegen mij zeggen.....

Deze film draait in principe om vier mensen die je langzaam maar zeker kapot ziet gaan en een verslaving.

Sara Goldfarb gespeeld door Ellen Burstyn:
Sara is een oudere vrouw die het leven doorkomt met haar televisieshow van Tappy Tibbons gespeeld door Christopher McDonald. Dit is zo'n typische Tell Sell reclame zoals alleen Amerikanen dit kunnen maken. Ze is eenzaam en behalve haar zoon heeft ze eigenlijk niemand meer. Maar ja haar zoon is nu niet het succesverhaal wat ze zou willen dat hij is dus eigenlijk heeft ze naast de tv helemaal niets meer. Totdat ze op een dag een telefoontje krijgt. Ze mag meedoen aan een televisieshow. Meteen gaat ze naar haar kast en pakt hier een rode jurk uit. Deze rode jurk symboliseert voor haar de beste periode uit haar leven. In deze jurk wil ze op de tv komen. Maar ja een beetje overgewicht...... Diëten dan maar he.Dit gaat ook niet van zo'n leien dakje totdat ze van een dieetarts pillen voorgeschreven krijgt. Vier pillen per dag. Drie als maaltijdvervangers en eentje op te kunnen slapen.. Deze pillen hebben het beoogde effect maar naast dit ook nog enkele sideeffects waar Sara niet op voorbereid was.

Harold Goldfarb gespeeld door Jared Leto:
Harold is de zoon van Sara Goldfarb en doet er alles aan om zijn cocaïne shot te krijgen. Hij gaat nog niet over lijken maar berooft er zijn moeder wel voor. Gelukkig ziet Harold ook wel dat het niet langer zo doorkan gaan en ziet samen met zijn goede vriend Tyone C. Love een uitweg. Ze besluiten om een groot stuk coke te kopen, te gaan versnijden en te gaan verhandelen. Het geld is bij elkaar gesprokkeld en de stuff wordt gehaald. Op het eerste gezicht lijkt het plan van Harold en Tyrone perfect te werken maar er is één groot nadeel om als junk te handelen... Je maakt meer drugs p voor jezelf dan je verkoopt en je gaat steeds meer en meer gebruiken totdat je geen andere keus meer hebt dan allen wat je hebt ervoor opgeven.

Tyrone C. Love gespeeld door Marlon Wayans:
De goede vriend van Harold. Samen met hem ziet hij een uitweg uit het miezerige junkie bestaan wat ze nu leiden door middel van zelf te gaan verkopen. Natuurlijk is het verhaal van Tyrone anders dan het van Harold maar je ziet ze tezamen kapot gaan aan hun eigen drugsmisbruik. Het gaat aan het begin toch zo goed maar pakt allemaal toch zo verkeer uit.

Marion Silver gespeeld door Jennifer Connelly:
Marion is de vriendin van Harold. Ze heeft het niet makkelijk, ouders hebben haar eruit gezet en ze moet bij een zielenknijper lopen van hun. Gelukkig heeft ze haar dromen om een eigen kleding zaak te beginnen en haar regelmatige cocaïne shots met Harold en Tyrone. Tussen Harold en haar is een prachtige liefde die echt goed lijkt te gaan, vooral als het plan van Harold en Tyrone zijn vruchten afwerpt. Maar ja zoals ik het bij Harold en Tyrone ook al zei het gaat niet zo goed uiteindelijk.. Het gebruik is meer dan de verkoop en tjah als junk moet je toch wat he???

Dit zijn de vier hoofdpersonen van de film. Allemaal verslaafd aan één of andere drug. De ene aan de dieetpillen en de rest aan coke. De film brengt in beeld hoe deze mensen de kans van het leven hebben en eindelijk hun dromen uit zien komen. Alleen de drugs nekt ze één voor één. Die ene stijgende lijn in het leven gaat in zijn keiharde klap ineens weer naar beneden.

De eerste maal dat ik deze film zag dacht ik: "Jaja het zal allemaal wel, een zware film! Ik ben wel wat gewend, ik ken e extremen van de cinema inmiddels wel!" Daar had en heb ik ook zeker wel gelijk in maar dat kon me niet voorbereiden op deze film. Je ziet het zo goed gaan met ze en je weet dat het verkeerd afloopt en je ziet het ook verkeerd aflopen. Maar dat gaat er zo hard aan toe.. Damn dat kun je je gewoon niet voorstellen. Aan het eind van de film was ik er gewoon stil van en wist ik zeker dat ik deze film een hele tijd niet weer wou zien. Inmiddels heb ik hem recentelijk weer helemaal gekeken. Ditmaal weer met een lading vrienden. Velen hadden hem net als mij al een keer gezien en enkele nog niet. Ik heb gezegd dat ze een echt zware film zouden zien en dat ze zich voor moesten bereiden maar dat kun je gewoon niet voor deze film.

Geniale film die je meesleept en een hele tijd niet meer los laat. Het verhaal is heel erg goed uitgewerkt en word ook verdraaid goed gespeeld door de acteurs in deze film. Het verhaal wordt versterkt door de unieke manier van filmen wat we van Darren Aronofsky gewend zijn. Versnelde scènes, het gebruik van geluiden om scènes kracht bij te zetten en niet te vergeten de muziek. Let bij deze film ook op het gebruik van kleur... Bepaalde kleuren hebben ook een erg belangrijke rol in deze film! Darren weet in deze film de kijkers zelfs te laten zien wat het effect van drugs en welk gevoel dat opwekt of kan opwekken te geven. Moeilijk uit te leggen en dat ga ik ook helemaal niet proberen. Kijk deze film en je begrijpt wel wat ik bedoel.. Maar bedenk wel, dit is niet een film die je zo loslaat en die je even lekker in je eentje op een zaterdagavond voor het uitgaan moet gaan kijken.. Deze film komt over maar dan wel kei en keihard. Topper kan er niets meer van maken!