Titel: Perfect Blue
AKA Titel: -
Auteur:Gerard
Genre: Animé
Subgenre[?]: Thriller
Regisseur: Satoshi Kon
Acteurs: Junko Iwao, Rica Matsumoto, Shinpachi Tsuji, Masaaki

Land van Herkomst: Japan
Jaar van uitgave:1997
Speelduur: 80 minuten
Cijfer: 8


Recentelijk heb ik de DVD van 'Perfect Blue' bemachtigd nadat ik een aantal jaren geleden, toen ik nog 'jong', maar bij lange na al niet meer onschuldig was, een VHS, van de zelfde Perfect Blue, in handen geduwd kreeg van Kremer, een nog steeds bizar goede maat van mij, met de woorden: "Waldemar, deze tekenfilm moet jij echt zien."
Ik ga niet in op waarom Kremer me toen [en nog steeds met enige regelmaat] 'Waldemar' noemt, want dat is een te lang verhaal waar ik het meeste al weer van kwijt ben en het heeft niks te maken met Hans Teeuwen laat staan met de recensie van Perfect Blue.

Perfect Blue, draait om Mima Kirigoe, een jong idool, van menig Japanse jongen en man, die haar J-pop groepje CHAM! verlaat, pop idolen verdienen niet bijster veel in Japan en Mima wil haar carrière verder gaan zetten als actrice. Mima heeft het geluk dat ze een rolletje krijgt aan geboden voor een drama serie, genaamd 'Double Bind'. Na een paar dagen krijgt Mima het idee dat een fan nogal ernstig ontevreden is over de keuze die zij gemaakt heeft met het verlaten van CHAM!. Mima ontvangt een fax waar een aantal keer 'verrader' op staat, en dan is een aan Mima geadresseerde brief, dat een bombrief blijkt te zijn en dan is er ook nog de website 'Mima's Room', met een blog waarop iemand zich voordoet als Mima en die bizar veel van Mima's normal day life afweet, zoals welke boodschappen ze bij de supermarkt heeft gedaan en van dat soort dingen.

Mima's leven begint zo langzamerhand behoorlijk op z'n kop te staan, waarna de neerwaartse spiraal van Mima's leven begint, met illusies, hallucinaties en de vragen of ze wel de juiste keuze heeft gemaakt met het verlaten CHAM!. Het, naar mijn mening, zeer goed in beeld gebrachte verwikkeling van het ene moment in Mima's echte leven naar het andere moment in haar rol in 'Double Bind' en dan weer het volgende moment van haar illusies en hallucinaties. Ik kan me voorstellen dat het misschien wat moeilijk te volgens is, ik had het zelfde toen ik Perfect Blue voor het eerst zag en nu een aantal jaren later, vreemd genoeg, weer, maar dat maakt het nou zo goed, vind ik. Hier en daar word je op 't verkeerde been gezet door de wisselwerking van wat jij ziet en dat wat Mima ziet en wat haar gedachtegang er van maakt en dat slaat soms als een tang op een varken.

Perfect Blue is Satoshi Kon's eerste film [en werkte twee jaar eerder mee aan het script van 'Magnetic Rose', [wat ook wel een vergelijkbare film is] van Katsuhiro Otomo's 'Memories' uit 1995.] en heeft daarmee het het boek van Yoshikazu Takeuchi omgezet naar een animé thriller. De animatie vloeit lekker over je scherm en is ook nog eens zeer realistisch. Rumi en 'Mi-Mania' zijn vreemd. Rumi's anatomie klopt volgens mij niet geheel en lijkt niet helemaal 'af' te zijn op een of andere manier. Het hoofd van 'Mi-Mania' is gewoon vreemd wat betreft de ogen. Die zitten een beetje ver uit elkaar en op de meeste momenten te grijzig [en is zeker moeders mooiste ook niet]. Maar ze zitten goed in elkaar wat betreft... laat ik 't maar 'doen en laten' noemen, net zo als de rest van de characters, trouwens. De muziek varieert van de vrolijke en poppy CHAM! muziek tot goede suspense muziek die een goede sfeer mee brengt.

De film heeft ook wat gory moord scènes met gutsend bloed en sexuele inhoud. En dat brengt mij bij het 'sex en geweld' van de film. Het geweld valt op zich wel mee, maar er zit toch aardig wat bloed in deze animé en de film heeft meer [extreme] naakt scènes, zo als een nude photoshoot van Mima en een geacteerde verkrachtingsscène. Het einde is een beetje het 'been there, done that, got the t-shirt-einde'. Beetje jammer, maar over het algemeen genomen een bijzondere animé waar er jammer genoeg niet veel van zijn.

Weetjes:
Perfect Blue had een live-action direct-to-video film moeten worden. Na de Kobe aardbeving was het veranderd naar een OVA. De reden dat de film geen live-action werd was dat de productie studio beschadigd werd door de aardbeving. Het budget werd lager en het was niet meer mogelijk om er een live-action film van te maken. Tijdens de productie werd besloten om Perfect Blue toch geen OVA te laten worden. Katsuhiro Otomo werd als Special Supervisor aangenomen om de film ook buiten Japan bekender te maken. En dat resulteerde in dat de film op een aantal film festivals werd vertoond.

De Amerikaanse remake rechten zijn in handen van Darren Aronofsky [Pi en Requiem for a Dream]. In Requiem zit een badkuipscène die vergelijkbaar is aan die badkuipscène van Perfect Blue. Beide characters, Mima en Marion, zitten in een badkuip, met het gezicht onder water en beiden schreeuwen het uit onder water na een paar seconden van semi-serene stilte. Een ander vergelijkbaar punt vooraf gaand aan deze scène is dat beiden mentaal in de kreukels zitten door sexuele uitbuitting.