Titel: Omen III: The Final Conflict
Auteur:Donny
Genre: Horror
Subgenre[?]:
Regisseur: Graham Baker
Acteurs: Sam Neill, Lisa Harrow, Don Gordon, Barnaby Holm, e.a.

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:1981
Speelduur: 108 minuten
Cijfer: 6


Het laatste deel van de trilogie over de Antichrist, De drie-eenheid die 'The Omen' vormt. Het eerste deel blijft nog altijd legendarisch voor zijn tijd, en zelfs nu nog weet deze film bij mij de juiste sfeer op te wekken die ik verwacht van een goede horrorfilm. Ik kan niet anders stellen dat die sfeer ook in dit tweede vervolg niet benaderd wordt, ook al probeert men het wel. Damien Thorn is in dit derde deel inmiddels uitgegroeid tot een machtig politicus, precies zoals de voorspellingen in het Boek Openbaringen zeggen. Hij is ambassadeur geworden en heeft daarmee dezelfde titel als zijn stiefvader (ambassadeur Thorn uit het eerste deel) verkregen. Deze positie zet hem echter tevens in de spotlight, dus hij is als gevolg daarvan ook als doelwit gekozen van een groep fanatieke priesters die de 7 dolken van Megiddo in handen hebben weten te krijgen en het als hun missie op zich hebben genomen om de Antichrist voor eens en voor altijd te vernietigen, voordat hij de wederkomst van Christus weet te dwarsbomen.

Wat als eerste opvalt is dat de mythische achtergrond die in het eerste deel wat meer op de voorgrond treedt maar in het tweede deel naar de achtergrond is geschoven, hier weer meer naar voren komt. Ook probeert men hier weer het grote bijbelse drama van de wederkomst van Christus en zijn strijd met de Antichrist te benadrukken. De nadruk ligt hier op het woord drama, want de acteerprestaties van de Antichrist himself (gespeeld door Sam Neill) komen soms té dramatisch op mij over. Men probeert hem hier neer te zetten als een groot en charismatisch persoon die met de kracht van het woord alleen al hordes volgelingen achter zich doet scharen. Helaas komt dit maar ten dele uit de verf, ondanks dat men niet de minste acteur heeft gekozen om de rol van de volwassen Damien Thorn te vertolken, want ik moet wel eerlijk bekennen dat Sam Neill's prestatie het meest positieve punt van deze film is.

De journaliste waar Damien mee aanpapt (Kate Reynolds, een rol van Lisa Harrow) is in eerste instantie flink gecharmeerd van de nieuwe ambassadeur, maar later krijgt zij twijfels, als een priester die zich heeft gewijd aan het vernietigen van de Antichrist haar benadert en haar verteld dat haar zoon in gevaar is. De desbetreffende zoon (gespeeld door Barnaby Holm) is door Damien zodanig geïndoctrineerd dat hij alles doet wat de duivelszoon van hem vraagt, wat ook de ondergang zal vormen voor Damien (want zoals altijd overwint het Kwaad niet......). Ook hier mis ik dat beetje overtuiging om de acteerprestaties, wat jammer is want daar moet een film als deze het eigenlijk van hebben. De muziek zet de toon van de sfeer wel (wederom neergezet door Elliott Goldenthall, die een Oscar heeft gewonnen voor de soundtrack van 'The Omen') dus daar hoeven we ons geen zorgen over te maken. Het verhaal is op zich ook grimmig en apocalyptisch genoeg (zonder daarin door te slaan) maar het zijn vooral de stille momenten (lees: de momenten waarop er geen dramatisch verbaal acteerwerk te zien is) dat de film het beste overkomt.

In eerste instantie zou het de bedoeling zijn dat Richard Donner dit derde deel zou regisseren (hij is ook verantwoordelijk voor de eerste 'The Omen' film) maar omdat hij midden in een rechtzaak zat omtrent zijn ontslag als regisseur van 'Superman II' (waar tegenwoordig 2 versies van te krijgen zijn: de "officiële" versie en de Richard Donner director's cut). Misschien dat we hierom kunnen treuren, want de insteek waarmee hij 'The Omen' heeft gefilmd zou dit derde deel alleen maar goed kunnen doen. Het kan natuurlijk ook zijn dat ik hierin te subjectief ben en de plank volledig mis sla, iets waar ik nooit achter zal komen natuurlijk. Door een samenloop van omstandigheden is Graham Baker dus in de regisseursstoel terecht gekomen, een redelijk onbekende regisseur die verder een paar TV serie episodes en TV-films op zijn naam heeft staan. Met dat in het achterhoofd heeft hij zeker geen slecht resultaat neergezet. Het zijn dus meer de fijne kneepjes van het vak die ik mis, zoals boven beschreven. Helaas voor de film zijn het wel fijne kneepjes die een groot effect hebben op het eindresultaat.

Er is trouwens nog een vierde film die gelinkt wordt aan deze trilogie, een TV-film met de titel 'The Omen: The Awakening' uit 1991. Deze krampachtige poging om de filmserie nieuw leven in te blazen wordt echter unaniem gezien als een zeer slechte poging, vandaar dat er ondanks dit "vierde deel" consequent gesproken wordt over een trilogie. Ik moet eerlijk bekennen dat ik deze film nog nooit gezien heb en tot op heden nog steeds niet de neiging heb om me er een keer aan te onderwerpen. Mijn advies: kijk het eerste deel en houdt rekening dat dit het hoogtepunt van de trilogie vormt. De overige 2 films zijn zeker niet slecht, maar verbleken simpelweg in verhouding. En nog steeds als ik het einde van 'The Final Conflict' zie, steekt het me weer dat het Kwaad niet overwint. Maar dat is persoonlijk, uiteraard.