Titel: Ninja III: The Domination
AKA Titel: Ninja 3
Auteur:Jelle
Genre: Action
Subgenre[?]: Martial Arts, Ghost Flick
Regisseur: Sam Firstenberg
Acteurs: Sho Kosugi, Lucinda Dickey, Jordan Bennett, David Chung, Dale Ishimoto e.a.

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:1984
Speelduur: 92 minuten
Cijfer: 6

Ik groeide voor een groot deel op in de jaren 80. Videorecorders waren (nog) geen gemeengoed. Soms als je ouders het goed vonden kon je in het weekend een "moviebox" huren, met daarbij een stapeltje films. Dit apparaat was niets meer dan een videospeler. Je kon er niet mee opnemen, uitsluitend afspelen. Videorecorders bestonden trouwens wel, maar waren alles behalve goedkoop. Tot zover dit stukje geschiedenis. Waarom is dit belangrijk? Simpel, video was in opkomst, en met dit opkomen van de video waren ook de b-films in opkomst. Tegenwoordig heb je "straight to DVD" producties. Films die worden gemaakt en uitsluitend op dvd uitkomen. Toen had je films die "straight to video" waren. Producties die zoals de naam het aangeeft meteen op video uitkwamen. Overeenkomst tussen “straigth to DVD” en “straight to video” is dat deze films nooit in de bioscoop vertoond werden/worden.

 

In de jaren 80 waren er een aantal dingen populair. Breakdance , ghostflicks en Ninja films. Deze films hadden een aantal overeenkomsten. Het waren bijna allemaal b en c films. Weinig budget, een script dat waarschijnlijk alleen de schrijver supergoed vond en acteurs die bij de supermarkt om de hoek werden gevonden of in de kelders van casting bureaus. In de tijd van de “moviebox” heb ik ongeveer alle Ninja films gezien die ik kon vinden. Deze films zijn variërend van echt heel slecht tot "best te pruimen", met af en toe een uitschieter naar "best goed voor het genre" en heel af en toe "super leuk". Deze film valt in de categorie "best te pruimen" Dit is op zich best vreemd. De film is namelijk geregisseerd door Sam Firstenberg. Deze Poolse regisseur heeft ons later de "American Ninja" reeks gebracht. Waarvan zeker deel 1 bij mij de categorie "super leuk" behaalde. Dan moet je natuurlijk wel alles in perspectief van weinig budget enz. blijven zien he. Maar goed, het was 1 van zijn eerste films dus een excuus heeft hij wel.

 

Ninja III: The Domination is een film die de populaire dingen in de jaren 80 probeerde samen te voegen in 1 film. Geesten, breakdance en Ninja’s. Het verhaaltje is superdun en simpel. De geest van een stervende Ninja neemt bezit van het lichaam van de danseres en telefoon monteur, Christie. Deze Ninja was druk bezig een stapeltje mensen uit te moorden op een golfbaan. Na deze moordpartij wordt hij neergeschoten, lees: doorzeefd, door een stel politieagenten. De reden waarom hij dit deed is compleet onbekend en wordt nooit duidelijk. Ik ben er van overtuigd dat hij daar vast een hele goede reden voor had. Natuurlijk wil deze Ninja, althans zijn geest, wraak. Het lichaam van danseres Christie wordt bij tijd en wijle helemaal overgenomen door de geest van de Ninja. Bezeten voert Christie deze wraakacties uit, uiteraard zonder dat ze er zelf iets vanaf weet. Eén voor één worden de schuldige agenten vermoord in Ninja stijl. Eén van die agenten echter is het nieuwe vriendje van deze jongedame. Deze agent vermoed nattigheid en schakelt een Japanse genezer/geestuitdrijver in.

 

Natuurlijk lukt dit niet anders hebben we geen plaats voor de goede Ninja in de film. Deze goede Ninja komt aan in Amerika. Wie hem daarheen heeft gehaald is ook niet helemaal duidelijk, maar het zal wel met die andere geestuitdrijver te maken hebben. Trouwens hoe die er komt is niet belangrijk. Hij moet de slechte Ninja verslaan want iedereen weet "only a Ninja can defeat a Ninja" . Oke deze 2e Ninja bedoelt het allemaal nog zo slecht nog niet. In een flashback zien we dat deze Ninja nog een wraakappeltje heeft te schillen met de slechte Ninja. Liever wil hij daarbij Christie niet om zeep helpen, maar wat moet dat moet. Gelukkig komt het zover niet. In een tempel in de bergen heeft hij het lijk van de slechte Ninja neergelegd en neemt Christie hier mee naar toe. De geest moet terug in zijn eigen lichaam om voorgoed verslagen te worden. Natuurlijk gebeurt dit en verstlaat de goede Ninja de slechte. Onze eenzame held verdwijnt aan de horizon en politieagent en danseresje blijven al zoenend achter op de berg. Klaar.. film afgelopen.

 

Tja, ik vind het heerlijke onzin. Ze hebben echt wel hun best gedaan om er wat van te maken hoor. En ze verzinnen genoeg onzin. Christie die een of andere rare interactie heeft met een arcade kast. Zo’n kast waar je geld ingooide en waar je dan een spelletje Donkey Kong of Space Invaders op kon doen. De film zit verder vol met vooral licht en mist effecten. Deze zijn lekker gemakkelijk en goedkoop. Ondanks dat de film in de categorie “best te pruimen” valt haalt deze een kleine 5 tot 6. Waarom? Het is het allemaal nét niet. Het acteerwerk is ronduit slecht. De vechtchoreografie is zeer matig en het geluid is slecht gedubbed. Waarom ze het geluid hebben gedubbed is al een raadsel want iedereen spreekt gewoon Engels. Als goede Ninja hebben ze jaren 80 ster Sho Kosugi ingehuurd. Deze man had in de jaren 80 toch een goede naam in het martial arts genre en had zeker een betere choreografie kunnen maken. Het kan natuurlijk zijn dat hij te weinig betaald werd. Het dans aspect in de film is mij vooral ontgaan, of het lag uiteindelijk op de vloer in de montagekamer, dat weet ik niet. Maar verder dan een beetje aerobics komt het niet. Horror wordt het ook nergens, daarvoor is er te weinig gedaan aan de special effects. De film had aanmerkelijk beter kunnen zijn met meer budget en betere acteurs. Het plot is dan wel superdun, maar het had een goede spannende actie/ horrorfilm kunnen zijn. Maar ja...misschien komt er ooit een remake, al kan ik me dat slecht voorstellen.