Titel: Night of the Living Dead 1990
Auteur:Dénis
Genre: Horror
Subgenre[?]: Zombie Flick
Regisseur: Tom Savini
Acteurs: Tony Todd, Patricia Tallman, Tom Towles, McKee Anderson William Butler, Katie Finneran, e.a.
Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:1990
Speelduur: 85 minuten
Cijfer: 7
In 1990 is er een remake gemaakt van de klassieker “Night of the Living Dead” van George A. Romero. Dit wekte bij mij al wantrouwen op, want ik vroeg me af of ze de klassieker kunnen evenaren als het in kleur is. Afijn, ik ben 'm gaan kijken.
Barbara (Patrica Tallman) en haar broer Johnnie (Bill Moseley) zijn op weg naar de begraafplaats waar hun moeder drie maanden geleden is begraven. Johnnie heeft er weinig zin en zit Barbara te plagen met “Ze komen je halen”, tot ongenoegen van Barbara. Bij het graf aangekomen worden ze al meteen aangevallen door een zombie. Na een gevecht valt Johnnie samen met de zombie op een grafzerk. Hierna vlucht Barbara en rent naar een bij op eerste gezicht leeg huis. Ze begint het huis te verkennen. Wanneer ze in de hal komt valt een arm naar beneden en niet veel later valt er een complete zombie naar beneden die ze nog net kan ontwijken, dus ze rent weer naar buiten. Buiten komt net Ben (Tony Todd) aan gereden, die zonder gas zit. Samen met Barbara ruimt hij de zombies op. Ze besluiten in het huis te blijven waar het veilig is dan buiten.
Als de deuren eenmaal gesloten zijn komen uit de kelder Tom (William Butler) en Harry Cooper (Tom Towles). Ze gaan overleggen wat het beste is: Harry Cooper zegt dat de kelder de veiligste plek is, maar Ben besluit zijn kansen boven te wagen. Harry gaat terug naar de kelder en Tom laat Judy (Katie Finneran) naar boven komen. Samen met Ben en de inmiddels een beetje over de angst heengekomen Barbara timmeren ze het huis dicht en bereiden zich voor op de nacht.
Als je de originele versie uit 1968 hebt gezien vallen je al een paar dingen op: er zijn in het begin al veel meer zombies er is er zelfs al eentje in het huis. Dit is gelijk een signaal dat in deze versie meer actie voorkomt. De actie is vooral afkomstig van Ben maar ditmaal ook van Barbara, die in het origineel uit 1968 nog een zielig hoopje was. De actieve Barbara was een idee van George A Romero dat hij het origineel had. Het andere gedeelte is dat ze de deuren en ramen pas dicht timmeren nadat ze Tom en Harry tegenkomen, in tegenstelling tot het origineel, waar ze het gelijk doen nadat Ben en Barbara binnen waren. Dit alles vond ik zelf niet zo erg maar als je mij vraagt welke van de 2 beter is ga ik voor degene van George A Romero zelf. Die is misschien wat langzamer maar bouwt meer spanning op dan deze remake. De 1990 versie is ook zeer de moeite waard maar dan vooral door de actie in plaats van de spanning, maar veel van de zombiefilms van tegenwoordig bevatten meer actie dan nodig voor een horror film. Maar dat is mijn mening.
Even alle feiten op een rij wat betreft de verschillen is tussen de 1990 versie en degene uit 1968:
de 1990 versie is in kleur
de 1990 versie is 11 min ingekort: de director's cut is maar 4 minuten korter dan 1968.
de 1990 versie heeft meer actie
in de 1990 versie Barbara is geen zielig hoopje meer dat maar apathisch in huis rondhangt.
En dan nog een paar wetenswaardigheden over de remake:
Bill 'Chilly Billy' Cardille is een verslaggever in beide versies.’
Tom draagt een shirt met de tekst "Iron City". Dit is het biermerk dat de jagers drinken in de originele “Dawn of the Dead” uit 1978
Wanneer Sarah haar moeder Helen in de nek bijt, valt het bloed op een tuinschep waar in het origineel Helen haar dochter Karen met een tuinschep doodt.
Deze film was verboden in Duitsland.
Aan het einde van de film zijn er zombies opgeknoopt aan een boom. Dit is in het origineel weg gelaten wegens rationele reden in die tijd in die omgeving (zie de recensie van de originele “Night of the Living Dead”).
