Titel: Nekromantik
Auteur:Frank
Genre: Horror
Subgenre[?]: Shock
Regisseur: Jörg Buttgereit
Acteurs: Daktari Lorenz, Beatrice Monawski Harald Lundt e.a.

Land van Herkomst: Duitsland
Jaar van uitgave:1987
Speelduur: 75 minuten
Cijfer: 8


De titel van de film zegt al genoeg Nekromantik. Splits de naam en je krijgt Necro en Romantik, wat simpelweg inhoudt romantiek met de doden. Er zijn weinig films die het taboe van necrofilie aan willen pakken en hier een film over maken. Er zijn enkele voorbeelden van (Buio Omega, Aftermath, Shock e.a.) maar geen van deze laat necrofilie op de manier zien zoals Jörg Buttgereit in Nekromantik 1 en 2 doet. Jörg laat het namelijk niet op een horror manier zien of een afschrikwekkende manier. Zijn manier van filmen, het acteerwerk en de ongelooflijk goede soundtrack geven er een vleugje romantiek aan.

Het verhaal is relatief simpel maar dat is onder andere de kracht van deze film.

Het draait om Daktari Lorenz die bij een schoonmaakbedrijf werkt dat lichaamsdelen en lijken opruimt. Daktari woont samen met Beatrice Monawski in een klein hok. Tezamen hebben ze een aardig morbide hobby, ze verzamelen lichaamsdelen. Het werk wat Daktari doet helpt hem aan de lichaamsdelen waarmee hij zijn verzameling uitbreidt. Bij één van zijn klussen krijgt hij de kans om een compleet lijk mee naar huis te nemen. Dit tot groot genoegen van Beatrice. Tezamen met het lijk bedrijven ze vol tederheid de liefde, het lijk teder kussend, strelend en liefkozend. Het klinkt heel morbide maar Buttgereit weet het toch tot een sensueel iets te maken mede door de manier van filmen die hij toepast. De relatie tussen Beatrice en het lijk bloeit op totdat ze hoort van Daktari dat hij ontslagen is. Tuurlijk maakt ze zich druk om hoe nu aan geld te komen maar het ergst vindt ze nog wel dat er nu geen manier meer is om aan nieuwe lijken te komen. Het lijk wat ze nu hebben is goed aan het vergaan en blijft niet lang meer bruikbaar. Ze verlaat hem! Daktari draait hierna door niet alleen omdat zij weg is maar ze heeft op de koop toe het lijk ook nog eens meegenomen. In zijn razernij slaat hij de kat die hij voor haar gekocht heeft dood en gaat badderen in zijn ingewanden. Zijn razernij komt pas echt op als een hoertje die hij opgepikt heeft hem begint uit te lachen als het hem niet lukt met haar. Hij doodt haar en warempel ineens gaat het Daktari een stuk beter af de liefde met haar te bedrijven. De ochtend na deze daad zien we dat hij een vrijheid heeft gekregen die hem wereldvreemd is en springt rond en juicht als een klein kind. Thuis gekomen neemt hij zijn eigen leven op een wel zeer memorabele manier wat je zeker weten nog nooit eerder in een film hebt gezien en ook nooit weer zal zien.

Een film doorspekt met verschillende taboes waardoor die destijds uit bioscopen is geweerd en verboden in verschillende landen. Jörg laat ons het leven door de ogen van een necrofiel zien op een wel heel erg realistische manier. De beelden in deze film zijn heel krachtig door de manier van filmen, muziek en sfeer die er gecreëerd wordt. Er zijn weinig gore scènes is maar die hoeven ook helemaal niet, wat je ziet gore of geen gore is zeer krachtig en blijft goed hangen. Veel scènes kun je op verschillende manieren opvangen. Ik denk dat ik er een aardig goed beeld voor mezelf van heb wat Jörg met bepaalde scènes bedoelt, maar ik weet zeker dat een ander het niet met me eens zal zijn of juist wel. Erg mooi gedaan een film waar je nadien nog zeker bij stil blijft staan en ook over na gaat denken. Bedenk wel dit is een zware film en je moet er wel een stevige maag voor hebben om deze film te bekijken. Nekromantik, één van de obscure pronkstukken uit mijn filmcollectie die ik tot mijn favorieten reken.