Titel: Max Payne
AKA Titel:
Auteur:Gerard
Genre: Action
Subgenre[?]: Game Adaptation
Regisseur: John Moore
Acteurs: Mark Wahlberg, Mila Kunis, Ludacris, Nelly Furtado, Donal Logue, Beau Bridges, e.a.

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:2008
Speelduur: 103 minuten
Cijfer: 8

Max Payne is een rechercheur, wiens vrouw Michelle en dochter drie jaar geleden vermoord zijn. Eén van de drie daders loopt nog altijd vrij rond, de andere twee daders zijn dood. Max is geobsedeerd door de zaak en hij is als enige bezig met deze 'cold case'. Zijn collega's gedogen het zwijgzaam. Door een aantal gebeurtenissen, die voort komen uit een moord waarvan hij de hoofdverdachte is doordat zijn portemonnee op het slachtoffer is gevonden, komt hij op een spoor dat hem naar de dader lijdt.

Max Payne is een film die is gebaseerd op het gelijknamige spel dat uit kwam in 2001. De film heeft heel wat negativiteit over zich heen gekregen door mensen die vonden dat er niet genoeg actie in de film zit. Deze kritiek is zowel terecht als onterecht. Een beetje meer en beter uitgewerkte actie had niet misstaan in deze film, naar mijns inziens. De film vol stampen met Max die mensen neerschiet in 'bullet time' met een heel arsenaal aan wapens waar een gemidelde rechercheur niet eens aan kan komen, werkt ook niet. Je kunt op die manier geen serieus verhaal vertellen aan mensen die niet weten dat het een filmvertaling is van een spel. In een schietspel is dit natuurlijk wel vet om te zien en te doen, maar een spel heeft immers niet de anderhalf uur tot twee uur tijdslimiet die een film wel heeft.

Dus rot op met de gemiep over te weinig actie - wees blij dat het verhaal voor het grootste deel intact is gebleven! Er moeten nu eenmaal concessies gedaan worden met fil vertalingen van boeken, comics en spelletjes - kijk maar naar X-Men en zijn Wolverine spin-off, Silent Hill, Spider-Man of van mijn part Street Fighter met Jean-Claude van Damme (goed, nu is Street Fighter gewoon een erg slechte film omdat het spel geen verhaal heeft...).

De film is dus anders dan het spel, maar dat is in de meeste opzichten helemaal niet erg - regisseur John Moore heeft de beslissing gemaakt om voor de verhaallijn te gaan in plaats van veel actie. De manier waaarop de verhaallijn zich ontvouwt gaat hier en daar wat langzaam, maar het is niet storend. Wat hij ook goed gedaan heeft is het neerzetten van de de juiste setting, sfeer, toon en de personages die het spel te bieden heeft en de actie die er in zit doet denken aan de actie uit het spel, inclusief de 'bullet time' momenten, al is het wat minimalistisch van opzet. De special effects zien er goed uit en ook Moore's eigen visie van de walkuren, in de door de drugs geïnduceerde hallucinaties, zijn mooi gevisualiseerd.

Er waren wel een paar dingetjes die ik miste, zoals het noiresque en de monologen die Max voert in het spel. Moore had hier en daar bepaalde stukken beter kunnen uitwerken. Ook vond ik dat niet iedere acteur en actrice geschikt was voor de rol die hij of zij had, maar het had allemaal veel slechter gekunt wat de casting betreft, maar over het algemeen ben ik goed te spreken over de film. Maar voor een avondvullende film zijn er betere te verkrijgen, ik zeg niet dat de film slecht is, kijk de film, verwacht geen hoogstandjes en oordeel zelf.