Titel: Man Cheng Jin Dai Huang Jin Jia
AKA Titel: Curse of the Golden Flower, The City of Golden Armor, Autumn Remembrance
Auteur:Donny
Genre: Drama
Subgenre[?]: Martial Arts
Regisseur: Yimou Zhang
Acteurs: Chow Yun Fat, Li Gong, Jay Chou, Ye Lui, Jin Chen, Man Li, e.a.

Land van Herkomst: China Hong Kong
Jaar van uitgave:2006
Speelduur: 114 minuten
Cijfer: 8


De meest recente film van Yimou Zhang die zich afspeelt in het oude China is in onze contreien bekend als "Curse of the Golden Flower". De naam van deze regisseur zal de meeste mensen waarschijnlijk niet veel zeggen (behalve de kenners van de Aziatische cinema, uiteraard) maar films als "Hero" en "House of Flying Daggers" zullen meer mensen bekend in de oren klinken. Net als in deze beide films speelt "Curse of the Golden Flower" zich dus af in het oude China, om precies te zijn tijdens de Tang Dynastie in 10de eeuw van de westerse jaartelling. Een voor de gemiddelde westerse kijker dus een vreemde en onbekende wereld, met vreemde gewoontes en op het eerste gezicht rare opvattingen. Dit subgenre, genaamd wuxia begint langzamerhand ook in het westen door te dringen, niet in het minst door bovengenoemde films (reken daar ook Ang Lee's "Crouching Tiger, Hidden Dragon" in mee, de film die wuxia in Hollywood en de rest van de westerse filmwereld heeft geïntroduceerd). Wuxia betekent letterlijk "martial (arts) heroes", films met een vaak fantastisch thema die zich afspelen in het oude China (vaak de Tang Dynastie, voornamelijk omdat het wuxia genre in die tijd een opleving beleefde). Het is een beetje te vergelijken met de Japanse samurai en hun bushido traditie en middeleeuwse ridderlijkheid, en zelfs de westerse revolverhelden hebben raakvlakken met de Chineze zwaardvechters. Het draait hier vaak om eenzame helden die uitzonderlijk moedige daden hebben neergezet, en vaak kent het verhaal een tragisch einde. Dat is bij de eerder genoemde films het geval, en in "Curse of the Golden Flower" is dat niet anders.

In tegenstelling tot de 2 eerder genoemde films, staan de martial arts deze keer niet zo op voorgrond. Begrijp me niet verkeerd, er komen wel degelijk scenes voor waarin die typische Chinese martial arts technieken (met onder andere het welbekende wirework). Het hoofdthema is hier echter het drama wat zich afspeelt aan het keizerlijk hof. De rol van keizer wordt hier meer dan prima neergezet door Chow Yun Fat, die bij westerse filmkijkers vooral bekend is in zijn meest recente rol als Sao Feng uit "Pirates of the Carribean: At World's End" en Li Mu Bai uit "Crouching Tiger, Hidden Dragon". Als kern van de hoffelijke intriges komt hij in eerste instantie over als een rechtvaardig keizer die met strenge hand zijn paleis regeert. Echter, naarmate de film vordert komen er meer lagen in zijn karakter naar boven waardoor hij toch in een enigzins ander daglicht komt te staan. Hetzelfde geldt voor de keizerin, gespeeld door Li Gong. Net als Chow Yun Fat is zij voornamelijk actief in de Chinese cinema maar zal de westerse filmkenner haar vooral herkennen vanwege haar recente rollen in 'Miami Vice' en 'Memoirs of a Geisha'. Zij komt over als een arrogante en verwaande keizerin (wat ze natuurlijk ook wel is), maar ook dit karakter zal gedurende het verhaal meerdere lagen ontwikkelen. De rest van het hof speelt slechts een bijrol in wat zich ontwikkelt als een rasecht hoffelijk intrige met verstrekkende gevolgen.

Wat meteen opvalt aan deze film is het welbekende rijke gebruik van kleuren, iets wat in meer films van Yimou Zhang als zeer prominent naar voren komt (de film heeft ook een Oscar nominatie gekregen voor Costume Design). De film speelt zich voornamelijk af in het paleis en alle kleuren van de regenboog zijn (letterlijk )rijkelijk en schitterend vertegenwoordigd. Je moet er natuurlijk maar van houden, maar het sprankelt aan alle kanten. Ook krijgen we een redelijk beeld van de strenge doch zeer geordende leven aan het Chinese hof. De kostuums zijn zeer uitgebreid, de pracht en praal neemt haast decadente vormen aan. Ook hier speelt kleur een prominente rol. Zoals de titel van de film al suggereert, speelt de kleur geel/goud een voorname rol, wat zich concentreert op het aankomende Chrysanten Festival wat in het paleis gehouden gaat worden. Terwijl de intriges zich ontvouwen bereiden de inwoners van het paleis zich voor op dit festival, waar alles tot een zeer confronterende climax komt. Daarbij komen we gelijk aan bij een ander groots aspect van deze film: de massale veldslag waar we getuige van zijn. Zoals ik al zei spelen martial arts in deze film een stuk minder prominente rol, maar de film eindigt in één massale uitbarsting van actie van epische proporties. Wat respect verdient is dat deze veldslag, in tegenstelling tot veel "westerse" veldslagen, zonder CGI is gefilmd: elke strijder is een mens van vlees en bloed in plaats van uit een computer getoverd te worden. De choreografie is wederom van een hoog niveau en we krijgen een goed beeld van de geordende opzet van de strijd, die uiteindelijk ontaard in een bloederige chaos (zoals dat wel vaker wil gebeuren bij veldslagen). Deze film is ook de duurste Chineze film tot nu toe, met een budget van $45 miljoen.

Degenen die houden van intriges zullen hun lol niet opkunnen bij deze film. Er wordt hier ruimschoots aandacht besteed aan de verschillende karakters en hun rol binnen het plot. Langzamerhand blijkt dat het leven aan dit hof niet zo rooskleurig is als het paleis zelf en door de strenge tradities is men aan handen en voeten gebonden. Je krijgt medelijden met karakters waarvan je aan het begin van de film niet zou denken dat je met ze mee kon voelen, en het tegenovergestelde is niet minder waar. Zoals ik al zei, qua martial arts is de toon in deze film een stuk lager dan in eerdere Zhang films die zich afspelen in een historisch China. Ben je vooral om deze reden benieuwd naar "Curse of the Golden Flower", dan zal je van de koude kermis thuiskomen en de film misschien zelfs saai vinden. En zelfs wanneer de vechtscenes beginnen valt het martial arts aspect nog best wel mee: in plaats van ingewikkeld gechoreografeerde scenes tussen individuen is het hier dus vooral de veldslag die alle aandacht op zich vestigt. Ook niet onaardig, maar misschien niet wat men verwacht heeft. Maar ja, hoe meer men verwacht, hoe groter de kans op teleurstelling.

Ik moet zeggen ik het een goede keuze vind van Yimou Zhang om het over een lichtelijk andere boeg te gooien met deze film. Het toont aan dat hij zich ook op het gebied van karakterontwikkeling goed thuis voelt. In voorgaande films heeft hij al laten zien dat hij meer dan capabel is in het opzetten en uiteenzetten van een goed plot, maar met deze film trekt hij de lijn nog een stuk verder door. Wil je een martial arts spektakel dan kan je deze film beter links laten liggen, maar voor een evenwichtige mix tussen plot en actie ben je hier aan een meer dan goed adres.