Titel: L.I.E.
AKA Titel: Long Island Expressway
Auteur:Aart
Genre: Drama
Subgenre[?]:
Regisseur: Michael Cuesta
Acteurs: Paul Dano, Brian Cox, Billy Kay, Bruce Altman e.a.

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:2001
Speelduur: 97 minuten
Cijfer: 7

Wanneer zijn moeder verongelukt op de Long Island Express Way, raakt Howie (Paul Dano) langzaam van de wereld vervreemd. Hij hunkert naar genegenheid, die zijn egocentrische vader hem niet kan geven. Onverschillig laat hij zich door zijn 'foute' vriend Garry meeslepen in vandalisme en inbraak.

Diefstal leidt Howie naar de luxe woning van zestiger John Harrigan (Brian Cox). John blijkt geen brave burger. Hij spoort Howie op en al snel wordt duidelijk dat hij het niet alleen op zijn gestolen spullen gemunt heeft, maar ook op Howies lieve gezichtje.

Brian Cox hoort het waarschijnlijk niet graag, maar de rol van gedistingueerde pedoseksueel is hem op het lijf geschreven. Van een verwerpelijk personage maakt hij een een sympathiek mens. Want stiekem koestert 'Big John' vaderlijke gevoelens voor zijn prooi, die hem aan zijn jeugdige ik herinnert.

Hiermee begeeft regisseur Michael Cuesta zich op onvaste bodem. Want de maatschappij beschouwt pedofielen liever als monsters uit de krochten van het mensdom, niet als mensen van vlees en bloed. Dit geeft L.I.E. een zeldzaam en gewaagd perspectief. En ongetwijfeld shockerend voor sommige kijkers.

De even sluwe als sentimentele John Harrigan werpt zich op als een onwaarschijnlijk vaderfiguur. Hij leert Howie autorijden, scheren en samen mijmeren ze over de mysteries van het leven. Je vraagt je soms af waar het heen gaat, maar het innemende duo houdt je aandacht vast. Cox en Dano klikken geweldig in deze film.

Hoewel de relatie tussen Howie en Harrigan intrigeert, komt het rest van het verhaal minder goed uit de verf. Bijpersonages blijven plat en hun rollen onduidelijk. Het lijkt alsof Cuesta iets teveel hooi op zijn vork nam en zich hier uiteindelijk geen raad mee wist. Het laatste kwartier bevat dan ook enkele verwarrende wendingen.

Toch doet de regisseur ook veel goed. Cuesta geeft Howies doffe belevingswereld gestalte met steriele kleuren en strakke decors, die je continu het gevoel geven dat iets op knappen staat. De visuele stijl en ingetogen verteltrant scheppen een sfeer vol onderhuidse spanning.

Het gaat wat ver om Michael Cuesta's debuutfilm te vergelijken met het veel ruwere werk van Larry Clark. Toch heeft L.I.E. veel gemeen met films als 'Kids' en 'Ken Park'. Het sluimerende gevoel dat er iets mis is met onze jongeren en de mistroostige wereld waarin zij opgroeien. En net als Clark schuwt Cuesta geen taboes.

Aanrader voor de ruimdenkende filmliefhebber.