Titel: Ladies in Lavender
Auteur:Aart
Genre: Drama
Subgenre[?]:
Regisseur: Charles Dance
Acteurs: Judi Dench, Maggie Smith, Daniel Brühl, Natascha McElhone e.a.

Land van Herkomst: Engeland
Jaar van uitgave:2005
Speelduur: 95 minuten
Cijfer: 7

De titel 'Ladies in Lavender' doet bepaald niet vermoeden dat we te maken hebben met een Michael Bay-achtig landschap van destructie. En inderdaad: deze film is het totaal omgekeerde: ingetogen, nostalgisch en on-Hollywoods langzaam. Voor sommigen misschien iets té, maar stiekem is dit een schitterende, typisch Brits drama.

Brits sprookje

Regisseur Charles Dance voert ons door een vooroorlogs Engeland dat waarschijnlijk nooit heeft bestaan. Een wereld van zachte kleuren, tikkende breinaalden en oude huizen met krakende trappen. De bewoners vullen hun vrije tijd met theekransjes en tuinieren, en gebruiken termen als 'hemeltjelief' en 'goeie genade'.

Onder hen de zusters Ursula (Judi Dench) en Janet (Maggie Smith), die samen in een groot huis aan de Britse kust wonen. Wanneer een knappe jongeman aanspoelt op het strand naast hun woning, staan de gezapige leventjes van de dames volledig op hun kop. Geen wonder, want de drenkeling blijkt niemand minder dan Daniel Brühl, die mooie jongen uit Duitse topfilms als Goodbye Lenin! en Das Weisse Rauschen.

Kibbelende zusters

In Ladies in Lavender speelt Brühl Andrea, een verdwaalde Pool op vreemde grond. Hoe hij precies op het Britse strand belandde, blijft onduidelijk. Dat is niet erg, want eigenlijk gaat dit verhaal helemaal niet over Andrea. Onder de hoede van Ursula en Janet zien we hem geleidelijk revalideren, en we komen te weten dat hij fantastisch viool kan spelen.

Het is dan ook vooral het gekibbel van de zusters dat het verhaal tot leven brengt. Waar Janet de vreemde logé in het begin nog met argwaan beziet, beschouwt Ursula hem als een schitterend integratieproject. Zij legt Andrea flink in de watten en leert hem zijn eerste woordjes Engels. Tot verontrusting van haar zuster, die zich bezorgd afvraagt of Ursula zich niet teveel laat meeslepen.

Ironisch genoeg kennen we Judi Dench vooral als 'M' uit de James Bond-films. Ja, die dame in wiens gezelschap je als man angstvallig je kruis zou bedekken, uit angst dat ze iets afbijt. In Ladies in Lavender is ze minstens even excentriek, maar dan in een totaal tegenovergestelde rol. En zoals ze samen met Maggie Smith door dat oude huis drentelt, zou je bijna zeggen dat de twee echt zusters zijn. Een compliment dat mevrouw Smith evenzeer geldt.

Mild drama

Nadat Andrea lekker ingestopt is, schakelt Charles Dance een paar versnellingen terug. We moeten het dan vooral doen met de interactie tussen de zusters onderling en de dorpsbewoners. Verder gebeurt er vrij weinig, het verhaal vordert in een tempo dat bij het slaperige wereldje van Ladies in Lavender past. Je zou ook kunnen zeggen dat Dance het drama langzaam ontvouwt, net hoe je er tegenaan kijkt.

Een enkeling zal zich dan ook stierlijk vervelen tijdens dit rustig voortkabbelende drama. Maar wie houdt van ingetogen karakterfilms, wie geniet van de kleine dingen in de omgang tussen gewone mensen en van milde Britse humor, voor hen is Ladies in Lavender een zoete traktatie.