Titel: Laberinto del Fauno, El
AKA Titel: Pan's Labyrinth
Auteur:Donny
Genre: Fantasy
Subgenre[?]: Drama
Regisseur: Guillermo del Toro
Acteurs: Ivana Baquero, Sergi Lopez, Maribel Verdú, Ariadna Gil, Doug Jones, e.a.

Land van Herkomst: Mexico
Jaar van uitgave:2007
Speelduur: 119 minuten
Cijfer: 9

Wat hier is neergezet is werkelijk waar fantastisch. Ik heb ook even moeten nadenken onder welk genre ik de film zou onderbrengen: drama of fantasy. Zo op het eerste gezicht lijkt deze film namelijk een pure fantasyfilm, maar er speelt zich veel meer af dan alleen maar dat. Het drama-aspect komt voornamelijk naar voren door de setting waarin het zich afspeelt: het fascistische Spanje van de jaren '40. Rebellen die worden opgejaagd in de beboste bergen van Spanje, nodeloze wreedheden zoals we die kennen van elke oorlog uit de geschiedenis (en het heden) en “scheve” verhoudingen binnen de familie (om het maar zachtjes uit te drukken). En dit van de regisseur van onder andere 'Hellboy', 'Blade II' en 'Mimic'. Dat Guillermo del Toro een visueel ingesteld man is mag uit deze films wel blijken, maar als iemand daar nog twijfels over heeft dan moet je zeker 'El Laberinto del Fauno' eens gaan zien.

Ik ben de film gaan zien tijdens het 23e Amsterdam Fantastic Film Festival samen met een aantal vrienden (waaronder ook een aantal regelmatige TOTF-recensenten), maar het was duidelijk dat wij niet de enigen waren die onder de indruk waren van deze film. Om maar een voorbeeld te noemen: Sergi Lopez speelt in deze film een officier in het Spaanse leger die is opgedragen de rebellen die zich in de bergen schuilhouden te verdrijven (of te vermoorden). Zijn karakter past prima in het beeld dat Guillermo wil neerzetten over het Spanje uit de jaren '40 van de vorige eeuw: hij speelt zo'n sadistische rotzak dat het publiek spontaan begon te klappen en te juichen op het moment dat hem iets overkwam (wat precies ga ik niet zeggen, want ik ben niet zo'n liefhebber van het geven van spoilers en eigenlijk vind ik dat ik hiermee al te veel heb verteld, maar zonder dit te zeggen kan ik mijn punt helaas niet duidelijk maken). Als kijker wordt je namelijk meerdere keren geconfronteerd met zijn meedogenloze en arrogante aard. Een compliment voor deze acteur. Ook Ivana Baquero doet het goed als het meisje Ofelia dat dol is op sprookjes en ook wegvlucht in haar eigen fantasiewereld (of is het wel echt een fantasiewereld?). Het kost je totaal geen moeite om empathie te tonen voor dit meisje, wie alles tegenzit in het leven, lijkt het wel. Als laatste een compliment voor Maribel Verdú, de huishoudster die Ofelia onder haar hoede neemt. Zij laat in deze film zien dat ze een ware actrice is en haar karakter een veelzijdigheid kan meegeven die over het algemeen alleen rasechte karakteracteurs en -actrices laten zien.

Ik kan van geen van deze acteurs en actrices zeggen dat ik hun werk in 'El Laberinto del Fauno' beter vind dan hun andere werk, simpelweg omdat ik geen ander werk van hen heb gezien. Er is echter één uitzondering hier, en dat is Doug Jones. De naam zal veel mensen nog niet zo veel zeggen, maar hij zal na deze zomer weer een stukje bekender worden vanwege zijn vertolking van Norrin Rad, beter bekend als de Silver Surfer. Tevens heeft hij in een andere Guillermo del Toro film gespeeld, namelijk 'Hellboy' (als Abe Sapiens). Een rode lijn begint zich te vormen, want in deze film speelt hij de faun uit de titel van de film en een ander wezen uit de onderwereld (niet dat hij enkel als “onmenselijk” wezen in films optreedt, maar toeval kunnen we dit ook niet meer noemen). Ik moet eerlijk bekennen dat ik hier zelf niet van op de hoogte was voordat ik de film ging kijken (ik ben expres blanco de filmzaal ingegaan) maar achteraf gezien kan ik wel overeenkomsten herkennen in vergelijking met zijn rol als Abe Sapiens. Ik denk ook niet dat er veel acteurs zijn die willen ondergaan wat Doug Jones ondergaat als hij weer eens een keer niet “gewoon zichzelf” kan zijn: het zal een hele klus zijn geweest om hem er zo uit te laten zien als de faun maar het resultaat is werkelijk waar prachtig.

Dit geldt dus ook voor de rest van de film. De boerderij waar het drama aspect van de film zich afspeelt mag dan wel mooi in de bossen ergens in de Spaanse bergen liggen (geen zon, zee en strand hier, gelukkig) maar het doet alles behalve idyllisch aan. Ik zou er voor geen goud willen wonen, al helemaal niet in de situatie zoals deze is in de film. De delen van de film die zich in de fantasiewereld van Ofelia afspelen zijn met net zo veel aandacht en detail neergezet, alleen hier valt dat natuurlijk wat meer op omdat het niet om natuurlijke elementen gaat. Het labyrinth doet werkelijk oud aan en ik had geen enkele moeite te geloven dat het er ook daadwerkelijk staat. Del Toro heeft zijn budget goed gebruikt, ik kan niet anders zeggen. Deze film heeft alles wat een westerse film gemiddeld ook heeft, alleen zonder de algemeen voorkomende “grootheidswaanzin” waar we over het algemeen mee geconfronteerd worden in westerse films. Geen pretenties, geen politieke (of andersoortige) boodschap, maar een verhaal dat je grijpt en een wereld waar je je in laat meeslepen, net als Ofelia dat doet. Ik raad iedereen aan deze film eens rustig te gaan kijken, op een moment dat je niet afgeleid wordt: telefoon uit, deurbel uit, gordijnen dicht en genieten maar. Mocht dit je allemaal niet overtuigen om de film een kans te geven, laat dan de vele internationale filmprijzen (waaronder 3 Oscars, o.a. eentje voor het artwork) duidelijk maken dat ik hier nou niet bepaald alleen in sta......