Titel: La Siciliana Ribelle
AKA Titel: The Sicilian Girl
Auteur:Aart
Genre: Drama
Subgenre[?]: Misdaad
Regisseur: Marco Amenta
Acteurs: Veronica d'Agostino, Miriana Faja, Gerard Jugnot, Francesco Casisa e.a.
Land van Herkomst: Italië
Jaar van uitgave:2009
Speelduur: 115 minuten
Cijfer: 5
Een nieuwe generatie Italiaanse maffiafilms stelt het probleem van de georganiseerde misdaad serieus aan de kaak. Net als het eerder dit jaar verschenen Gomorra belooft het waargebeurde La Siciliana Ribelle een realistische kijk op dit actuele thema. Regisseur Marco Amenta maakt met mooie beelden leuk reclame voor het eilandtoerisme, maar als verhaal mist La Siciliana Ribelle jammerlijk overtuigingskracht.
Hysterisch
La Siciliana Ribelle gaat over Rita, een temperamentvolle jonge vrouw. Ze woont in een dorp waar de Cosa Nostra het, naar Siciliaanse traditie, voor het zeggen heeft. Wanneer maffiosi haar vader en broer vermoorden, begint Rita aan een wraakmissie door alle geheimen aan justitie door te spelen. Want Rita is boos. Hier moet Amenta tegenover zijn jonge hoofdrolspeelster op hebben gehamerd: je bent boos! Rebels!
En precies zo zet Veronica d'Agostino haar personage neer. Huilend, schreeuwend, krijsend en steevast met een ongelukkige grimas op haar gelaat. Elke regel uit het bloedeloze script reciteert ze op dezelfde verbolgen toon, vol grimmigheid en nijd. En toch springt de emotie geen moment over naar de kijker. Rita is een hysterische vrouw die zich ondanks haar driftige karakter niet in het hart laat kijken.
Karakterloos
Net als Rita blijven de andere personages verbazingwekkend plat, zelfs tegen het karikaturale aan. Van de onkreukbare rechter, die moedig de strijd met de maffia aanbindt, tot de sinistere Don Salvo, die zowel vriend als vijand een kopje kleiner maakt. En laten we Rita's jeugdliefde Vito niet vergeten. Een volgzame jongen die zich aansluit bij Salvo's clan en loyaliteit aan de maffia verkiest boven zijn geliefde. Wat Rita in zo'n karakterloos figuur ziet, blijft onduidelijk.
Maar misschien schuilt hierin wel de essentie van La Siciliana Ribelle. Nadat ze het opgelegde zwijgen van de gemeenschap heeft doorbroken, leidt Rita een eenzaam leven zonder vrienden of familie. Iedereen keert haar de rug toe. Ze vlucht van het ene schijnleven in het andere, doodsbang voor Salvo's wraak. Met momenten weet Marco Amenta iets van deze beklemmende situatie te communiceren, maar dan valt al snel weer de verbinding weg.
Halfslachtig
La Siciliana Ribelle mist focus, en hiermee doet het zich echt te kort, want de geschiedenis zelf is behoorlijk aangrijpend. Toch houdt de film het midden tussen oppervlakkig melodrama en een serieus verhaal met maatschappelijke motieven. Amenta zadelt ons op met een saaie, halfslachtige misdaadfilm die niet ontroert en node effect mist als aanklacht tegen de Cosa Nostra.




