Top Of The Flops: recensie van Kureimoa

Random Adventure Laatste Recensies (Update 11/07/11) -Ame Agaru -Walk the Line -Nude Nuns With Big Guns -Return of the Living Dead III -Thor Laatste Schrijfsels (Update 10/06/11) -B.O.T.S. 2011 -Reinert Kiil over de Hora Trilogie en meer (Engels) -RRFFF 2010 -BUTFF 2010 -Lloyd Kaufman over Troma en meer (Nederlands)		Titel: Kureimoa AKA Titel: Claymore Auteur:Donny Genre: Animé Subgenre[?]: Horror, Drama Regisseur: Hiroyuki Tanaka Acteurs: Houko Kuwashima, Romi Pak, Motoki Takagi, Kikuko Inoue, Miki Nagasawa, Hana Takeda, e.a. Land van Herkomst: Japan Jaar van uitgave:2007 Speelduur: 25 minuten Episodes: 24 Cijfer: 7 Claymore zijn heksen met zilveren ogen. Althans, zo noemen de mensen hen. Ze zijn in te huren om steden en dorpjes te bevrijden van de plaag van Yoma. Yoma zijn monsters, demonen die zich voeden met de ingewanden van mensen. De Claymore zijn half mens, half Yoma (zo gemaakt door een geheime Organisatie die Yoma vlees in hun lichamen plant, waardoor ze ongekende krachten krijgen). Overal waar ze gaan worden ze ontvangen met angst en wantrouwen, maar de mensen hebben ze nodig om de Yoma te verslaan. Claymore kunnen onder andere de Yoki (levensenergie) van de Yoma voelen, waardoor ze in staat zijn de Yoma te traceren (Yoma kunnen zich namelijk voordoen als mensen). Omdat ze zelf ook half Yoma zijn, maken van dezelfde yoki gebruik om met bovennatuurlijke krachten tegen deze monsters te vechten. Clare is de Claymore waar we het eerst mee geïntroduceerd worden. Zij is Nummer 47, de laagste rank en daarmee de zwakste van de 47 Claymore. Zij neemt de jongen Raki onder haar hoede (wiens broer en ouders zijn gedood door een Yoma, waardoor hij wordt verbannen omdat de mensen bang zijn dat hij ook Yoma is), iets wat zeer ongewoon is voor Claymore aangezien zij zich verder niet met mensen bemoeien. Gaandeweg komen we te weten waar deze vreemde beslissing zijn oorsprong vind, ontmoeten we meerdere Claymore en leren we dat de Organisatie waar ze deel van uitmaken niet helemaal is als ze zich voordoet. Ook zien we dat Clare anders is dan de overige Claymore en dat zij slechts één doel voor ogen heeft: wraak. Er schuilt echter een gevaar in het bestaan als Claymore: wanneer ze op elk gegeven moment te veel van hun yoki (hun Yoma krachten) gebruiken, lopen ze het risico niet meer terug te kunnen keren naar hun menselijke vorm en voorgoed Yoma te worden, Yoma van het krachtigste soort dat er is: de Awakened Beings. Er zijn er echter die Ontwaken maar toch terug weten te keren naar hun menselijke vorm en effectief deels Ontwaakt zijn, iets waar de Organisatie alles behalve blij mee is. 'Claymore' is begonnen in 2001 als een mangaserie geschreven door Norihiro Nagi, uitgebracht in de Monthly Shonen Jump en tegenwoordig in het maandblad Jump Square. Ondanks de naam van het magazine, valt 'Claymore' niet echt onder het genre van shonen manga, dat staat voor veel actie en mannelijke hoofdrolspelers met vaak humoristische plots. 'Claymore' heeft een vrouw als hoofdrol en er zit bar weinig humor in de serie. Sterker nog, de sfeer is aardig duister, mysterieus en beklemmend. Actie is er echter genoeg te vinden, vooral naarmate het einde van de serie nadert. Hoe dan ook, in 2007 is besloten de eerste 11 hoofdstukken van de manga in een animeserie om te zetten (wat te merken is aan het open einde, aangezien het verhaal tot op heden nog steeds doorloopt in Jump Square). De serie volgt de manga nauwgezet tot aan de laatste paar episodes, waar het verhaal afwijkt. Aangezien ik slechts via samenvattingen bekend ben met het verhaal zoals dit in de manga wordt beschreven, en aangezien het plot van de serie een zeer logische lijn volgt, kan ik me daar niet aan storen. Die logische lijn lijkt in eerste instantie op voorspelbaarheid, aangezien de meeste gebeurtenissen makkelijk te voorzien zijn. Op het allerlaatste moment weet men die voorspelbaarheid echter overboord te gooien, wat het einde beter maakt dan ik had verwacht. Zoals ik al zei, 'Claymore' is een duistere serie. Dit komt in alles naar voren: het verhaal, de achtergronden van de karakters en de animatie. Ondanks dat Raki veel potentie heeft voor comic relief, verzandt hij hier nooit in. Dit zou in mijn ogen het grimmige bestaan en karakter van de Claymore ook ontkrachten, waardoor er minder impact gemaakt zou worden op de kijker. De actiescenes duren lang, met name omdat ze regelmatig worden afgewisseld met dialoogscenes. Het zorgt ervoor dat de actie niet in een gebed zonder eind verzandt, wat alleen maar goed is. Alleen maar actie gaat snel vervelen, iets wat 'Dragonball Z' in mijn ogen maar al te vaak heeft bewezen met zijn eindeloze gevechten. 'Claymore' doet ook aan 'Dragonball Z' denken door de manier waarop de Claymore en Yoma hun krachten opladen. Desondanks blijft 'Claymore' in mijn ogen de superieure anime, iets waar velen het trouwens vast niet mee eens zullen zijn. Mijn persoonlijke oordeel over 'Claymore' is over de gehele linie positief. Men zet hier een wereld op met karakters, allemaal gebaseerd op de Japanse mythologie over demonen, monsters en de fantastische krijgers die ze bevechten. En laat dat nou precies in mijn straatje liggen. Objectief gezien biedt 'Claymore' echter niets vernieuwends, speciaals of origineels. Het is dan ook moeilijk boven alle animeuk uit te komen, zo veel als er wordt geproduceerd. Desondanks blijft het een interessante serie van tenminste gemiddeld niveau en zal je zeker je tijd niet verspillen door het te kijken.
	Website build by Roy & Tim

Titel: Kureimoa
AKA Titel: Claymore
Auteur:Donny
Genre: Animé
Subgenre[?]: Horror, Drama
Regisseur: Hiroyuki Tanaka
Acteurs: Houko Kuwashima, Romi Pak, Motoki Takagi, Kikuko Inoue, Miki Nagasawa, Hana Takeda, e.a.

Land van Herkomst: Japan
Jaar van uitgave:2007
Speelduur: 25 minuten
Episodes: 24
Cijfer: 7

Claymore zijn heksen met zilveren ogen. Althans, zo noemen de mensen hen. Ze zijn in te huren om steden en dorpjes te bevrijden van de plaag van Yoma. Yoma zijn monsters, demonen die zich voeden met de ingewanden van mensen. De Claymore zijn half mens, half Yoma (zo gemaakt door een geheime Organisatie die Yoma vlees in hun lichamen plant, waardoor ze ongekende krachten krijgen). Overal waar ze gaan worden ze ontvangen met angst en wantrouwen, maar de mensen hebben ze nodig om de Yoma te verslaan. Claymore kunnen onder andere de Yoki (levensenergie) van de Yoma voelen, waardoor ze in staat zijn de Yoma te traceren (Yoma kunnen zich namelijk voordoen als mensen). Omdat ze zelf ook half Yoma zijn, maken van dezelfde yoki gebruik om met bovennatuurlijke krachten tegen deze monsters te vechten. Clare is de Claymore waar we het eerst mee geïntroduceerd worden. Zij is Nummer 47, de laagste rank en daarmee de zwakste van de 47 Claymore. Zij neemt de jongen Raki onder haar hoede (wiens broer en ouders zijn gedood door een Yoma, waardoor hij wordt verbannen omdat de mensen bang zijn dat hij ook Yoma is), iets wat zeer ongewoon is voor Claymore aangezien zij zich verder niet met mensen bemoeien. Gaandeweg komen we te weten waar deze vreemde beslissing zijn oorsprong vind, ontmoeten we meerdere Claymore en leren we dat de Organisatie waar ze deel van uitmaken niet helemaal is als ze zich voordoet. Ook zien we dat Clare anders is dan de overige Claymore en dat zij slechts één doel voor ogen heeft: wraak. Er schuilt echter een gevaar in het bestaan als Claymore: wanneer ze op elk gegeven moment te veel van hun yoki (hun Yoma krachten) gebruiken, lopen ze het risico niet meer terug te kunnen keren naar hun menselijke vorm en voorgoed Yoma te worden, Yoma van het krachtigste soort dat er is: de Awakened Beings. Er zijn er echter die Ontwaken maar toch terug weten te keren naar hun menselijke vorm en effectief deels Ontwaakt zijn, iets waar de Organisatie alles behalve blij mee is.

'Claymore' is begonnen in 2001 als een mangaserie geschreven door Norihiro Nagi, uitgebracht in de Monthly Shonen Jump en tegenwoordig in het maandblad Jump Square. Ondanks de naam van het magazine, valt 'Claymore' niet echt onder het genre van shonen manga, dat staat voor veel actie en mannelijke hoofdrolspelers met vaak humoristische plots. 'Claymore' heeft een vrouw als hoofdrol en er zit bar weinig humor in de serie. Sterker nog, de sfeer is aardig duister, mysterieus en beklemmend. Actie is er echter genoeg te vinden, vooral naarmate het einde van de serie nadert. Hoe dan ook, in 2007 is besloten de eerste 11 hoofdstukken van de manga in een animeserie om te zetten (wat te merken is aan het open einde, aangezien het verhaal tot op heden nog steeds doorloopt in Jump Square). De serie volgt de manga nauwgezet tot aan de laatste paar episodes, waar het verhaal afwijkt. Aangezien ik slechts via samenvattingen bekend ben met het verhaal zoals dit in de manga wordt beschreven, en aangezien het plot van de serie een zeer logische lijn volgt, kan ik me daar niet aan storen. Die logische lijn lijkt in eerste instantie op voorspelbaarheid, aangezien de meeste gebeurtenissen makkelijk te voorzien zijn. Op het allerlaatste moment weet men die voorspelbaarheid echter overboord te gooien, wat het einde beter maakt dan ik had verwacht.

Zoals ik al zei, 'Claymore' is een duistere serie. Dit komt in alles naar voren: het verhaal, de achtergronden van de karakters en de animatie. Ondanks dat Raki veel potentie heeft voor comic relief, verzandt hij hier nooit in. Dit zou in mijn ogen het grimmige bestaan en karakter van de Claymore ook ontkrachten, waardoor er minder impact gemaakt zou worden op de kijker. De actiescenes duren lang, met name omdat ze regelmatig worden afgewisseld met dialoogscenes. Het zorgt ervoor dat de actie niet in een gebed zonder eind verzandt, wat alleen maar goed is. Alleen maar actie gaat snel vervelen, iets wat 'Dragonball Z' in mijn ogen maar al te vaak heeft bewezen met zijn eindeloze gevechten. 'Claymore' doet ook aan 'Dragonball Z' denken door de manier waarop de Claymore en Yoma hun krachten opladen. Desondanks blijft 'Claymore' in mijn ogen de superieure anime, iets waar velen het trouwens vast niet mee eens zullen zijn.

Mijn persoonlijke oordeel over 'Claymore' is over de gehele linie positief. Men zet hier een wereld op met karakters, allemaal gebaseerd op de Japanse mythologie over demonen, monsters en de fantastische krijgers die ze bevechten. En laat dat nou precies in mijn straatje liggen. Objectief gezien biedt 'Claymore' echter niets vernieuwends, speciaals of origineels. Het is dan ook moeilijk boven alle animeuk uit te komen, zo veel als er wordt geproduceerd. Desondanks blijft het een interessante serie van tenminste gemiddeld niveau en zal je zeker je tijd niet verspillen door het te kijken.