Titel: Kill Bill 2
AKA Titel: Kill Bill volume 2

Auteur:Donny
Genre: Action
Subgenre[?]: Drama, Martial Arts
Regisseur: Quentin Tarantino
Acteurs: Uma Thurman, David Carradine, Daryl Hannah, Michael Madsen, e.a.

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:2004
Speelduur: 136 minuten
Cijfer: 9


Het tweede en afsluitende deel van 'Kill Bill', het martial arts festijn met rondvliegende ledematen en overvloeden van bloed, wat mogen we hiervan verwachten? Meer van hetzelfde of iets compleet anders? Een waardige opvolger of een slap einde op een klassiek wraakverhaal? Kort gezegd komt het wat mij betreft neer op een compleet andere maar wel waardige opvolger, die wat mij betreft dan ook dezelfde score krijgt als zijn voorganger. Maar ja, 3 regels maken geen interessante of informatieve recensie, dus laat ik dit standpunt hieronder even wat verder toelichten. Ik moet daarbij wel vermelden dat ik deze recensie tegelijkertijd heb geschreven met de recensie van volume 1, en tezamen vormen ze een geheel, net als de beide 'Kill Bill' volumes eigenlijk ook één geheel zijn. Ik zal hier dan ook aspecten uitdiepen die ik in de andere recensie niet heb aangekaart en onderwerpen laten liggen waar ik me daar al in de eerste recensie op heb gericht.

Eén ding is meteen duidelijk na het zien van volume 2: dit is niet het martial arts festijn dat volume 1 is. Het tempo ligt beduidend lager en Tarantino richt zich meer op character building en dialogen. Dit is alles behalve een minpunt. Dit zou het misschien wel zijn geweest als de films als een geheel uitgebracht zouden zijn, omdat je dan een onsamenhangende film zou krijgen qua sfeer, actie en tempo. We zien hier hoe The Bride verder gaat met wreken van het onrecht dat haar is aangedaan. Dit deel begint met een volledige uitwerking van de bruiloft, een scene waar in het eerste deel al stukken van te zien waren. En daarmee kom ik aan bij een punt dat de eerste film grotendeels mist en wat me deed verlangen naar dit vervolg: David Carradine. Zijn vertolking van Bill vind ik één van de beste rollen die hij in zijn carrière heeft neergezet (net zoals Uma Thurman dat hier doet met The Bride trouwens). Tarantino neemt de tijd voor het neerzetten van deze cruciale scene (dit is het fundament van het verhaal per slot van rekening) en Carradine zet hier een goede indruk van een man die ogenschijnlijk vriendelijk en zachtaardig is, maar je voelt ondertussen dat de onderdrukte angst van The Bride terecht is. Tarantino fans zullen in deze scene ook Michael Parks herkennen in de persoon van Earl McGraw, de sheriff van El Paso, die ook dezelfde rol heeft neergezet in andere Tarantino (gerelateerde) films als 'From Dusk Till Dawn', 'Deathproof' en in het door goede vriend Rodriguez geregisseerde 'Planet Terror' (Michael Parks komt later in de film wederom naar voren, deze keer in de rol van Bill's vaderfiguur en pooier Esteban Vihaio). Vervolgens zien we hoe The Bride achter Budd aangaat (de broer van Bill en het enige mannelijke lid van Bill's DiVAS), een rol vertolkt door Michael Madsen, voor wie Tarantino geen onbekende is (Madsen heeft eerder een sterke indruk achtergelaten in Tarantino's 'Reservoir Dogs'). Ook Daryl Hannah mag wat meer van haar karakter Elle Driver neerzetten in dit tweede deel. Op het gebied van casting heb ik alles behalve klachten: iedereen zet zijn rol met overtuiging neer en alle acteurs en actrices zijn ook efficiënt gecast. De climax, alhoewel één van een heel ander kaliber dan die van volume 1, is een emotioneel en zelfs filosofisch relaas dat zich volledig afspeelt in Bill's prachtige landhuis (het loont schijnbaar om huurmoordenaar te zijn). We komen meer te weten over The Bride en haar ware gevoelens voor Bill (naast de gebruikelijke wraakzucht voor wat hij haar heeft aangedaan) en we leren meer over Bill, zijn aandeel in het drama en wat zijn gevoelens hierover zijn. Al met al is dit niet te vergelijken met wat we eerder voorgeschoteld hebben gekregen. Maar Tarantino weet ook dit goed neer te zetten, althans naar mijn smaak. Ik kan me goed voorstellen dat er legio mensen zijn die het allemaal vreselijk oninteressant gezwam zullen vinden, mensen die veel liever grote actiescenes en veel bloed zien. Ik ben echter blij dat Tarantino er in is geslaagd om het verhaal tot een bevredigend einde te brengen.

Er gaan geruchten dat Tarantino nog 2 sequels wil maken (een volume 3 en 4 dus). Theoriën over eventuele plotlijnen zijn al geopperd: Sophie Fatale zou bijvoorbeeld Bill's geld erven en Nikki (de dochter van Vernita Green, a.k.a. Copperhead) zou door haar opgeleid worden om wraak te kunnen nemen op The Bride, die per slot van rekening voor haar ogen haar moeder heeft vermoord. Dit, en de gesuggereerde wraak van tot nog toe onbekende dochters van andere DiVAS, zou het plot van volume 4 moeten worden. Volume 3 zou draaien om de wraak van 2 door The Bride gemutileerde huurmoordenaars: Sophie Fatale en Elle Driver (het lot van de laatste blijft namelijk onbekend, aangezien we haar niet hebben zien sterven in de film, eens te meer duidelijk gemaakt door het feit dat er bij haar naam in de aftiteling een vraagteken staat in plaats van dat deze is doorgestreept). Ook de in eerste instantie in het script voorkomende zus van Gogo Yubari is geopperd als karakter dat eventueel wraak wil nemen in één van deze sequels. Of deze sequels ook werkelijkheid gaan worden of niet valt nog te bezien, evenals de kwaliteit van de producten (ik ben over het algemeen nogal huiverig voor sequels, omdat deze niet altijd even goed gelukt zijn). Tarantino heeft in 2006 ook het idee geuit dat hij 2 animé films in de reeks wil uitbrengen, beiden handelend over de ontstaansgeschiedenis van Bill en van The Bride (m.a.w. prequels). Of hij daarvoor dezelfde studio wil gebruiken die de animé scene uit volume 1 heeft geproduceerd blijft tot nog toe onbekend.

Eindconclusie: Quentin Tarantino heeft gedaan waar hij het best in is. Hij presenteert ons een lang uitgesponnen verhaal over wraak op een manier zoals we die niet vaak meer zien, met aspecten waar de meeste moderne filmmakers niets mee doen. Hij maakt dankbaar gebruik van het vele materiaal dat de filmindustrie in het verleden heeft voortgebracht en weet dit naar zijn eigen hand te zetten aonder afbreuk te doen aan het bronmateriaal. Hij heeft wederom een sterke cast weten te strikken om dit verhaal neer te zetten en ze hebben er allemaal zichtbaar met plezier aan meegewerkt. 'Kill Bill' laat zien dat Tarantino niet alleen een goede filmmaker is, maar ook een filmfan en verhalenverteller in hart en nieren. En meer valt er niet te zeggen, behalve dan dit: "The lioness has rejoined her cub. All is well in the jungle."