Titel: Ju-On: The Grudge 2
AKA Titel: The Grudge 2, Ju-On 4
Auteur:Donny
Genre: Horror
Subgenre[?]: Ghost Flick
Regisseur: Takashi Shimizu
Acteurs: Noriko Sakai, Takako Fuji, Yuya Ozeki, Yui Ichikawa,

Land van Herkomst: Japan
Jaar van uitgave:2003
Speelduur: 92 minuten
Cijfer: 8


Het tweede deel van Takashi Shimizu's “Ju-On: The Grudge” serie. In deze film draait het allemaal om hetzelfde huis. We zien nog steeds hoe Kayako en Toshio hun slachtoffers maken. Het draait in deze film enkel om een andere groep mensen. Deze keer volgen we een televisieploeg die opnames maakt in het oude huis waar ooit Takeo, Kayako en Toshio woonden. Dit huis staat inmiddels bekend als een spookhuis en dat is de reden dat ze er opnames willen doen. Ze zijn namelijk bezig met een documentaire en hebben daarvoor tevens een actrice uitgenodigd, Kyoko Harase, die ook wel bekend staat als de 'horrorqueen'. Ze doen hun opnames in het huis en daarna gaat alles mis.

“Ju-On: The Grudge 2” is net als het eerste deel opgedeeld in 6 hoofdstukken, waarbij het eerste hoofdstuk wederom de hoofdrolspeelster als onderwerp heeft en het onderwerp van het laatste hoofdstuk is wederom Kayako. In deze 6 hoofdstukken, die net als in het eerste deel niet in chronologische volgorde worden afgewerkt maar die elkaar wel overlappen, zien we de verhalen van de verschillende mensen van de TV-ploeg (niet allemaal, want dan zou de film te lang worden, maar genoeg om de juiste sfeer te scheppen). We zien wederom terug dat Japanners (en Aziaten in het algemeen) meer in contact staan met het bovennatuurlijke: we zien namelijk regelmatig visioenen van de personages, dromen en andere voortekenen. Daarnaast zijn er nog 2 personages die kunnen voelen dat er iets niets klopt met het huis, in tegenstelling tot de rest, die geen flauw idee heeft wat ze te wachten staat.

Toen ik de film voor het eerst zag, was mijn eerste reactie dat ik deze minder goed vond dan het eerste deel. Na 'm meerdere keren te hebben gezien, moet ik tot de conclusie komen dat dat nog steeds zo is. Maar ik waardeer de film zeker weten wel, omdat het als een op zich staande film zeker geen slecht product is. De gebruikelijke ingrediënten zitten wel in de film: het uiterlijk van de geesten is bekend, de juiste sfeer is aanwezig, je blijft telkens weer kijken naar die schaduwachtige plekken in het beeld in de verwachting dat er elk moment een geest tevoorschijn kan komen, het camerawerk zit ook weer prima in elkaar. Shimizu heeft deze film dan ook grotendeels weer met dezelfde crew (inclusief producer Takashige Ichise) opgenomen en dat is zeker te merken als je de films met elkaar vergelijkt.

Al met al zeker geen teleurstelling, maar de nieuwigheid is er wel af. Ondanks dat ben ik toch benieuwd naar het derde deel van de serie, die nu in de maak is. Takashi Shimizu is verder namelijk een goede regisseur en werk van zijn hand is over het algemeen genomen ook van goede kwaliteit. Deze film scoort op basis van sfeer en uiterlijk een ruime voldoende bij mij. Qua verhaal scoort deze film wat minder maar dat drukt de pret zeker niet. Voor iedereen die van ghostmovies en griezelen houdt (en op wie het ook daadwerkelijk overkomt) is dit een aanrader. Verwacht alleen niet de impact van het eerste deel, want dat zou nog wel eens op een teleurstelling kunnen uitdraaien.