Titel: Jian Gui 2
AKA Titel: The Eye 2, Khon Heb Phi 2
Auteur:Donny
Genre: Horror
Subgenre[?]: Ghost Flick
Regisseur: Oxide Pang Chun Danny Pang
Acteurs: Qi Shu, Eugenia Yuan, Jesdaporn Pholdee e.a.

Land van Herkomst: Hong Kong Thailand
Jaar van uitgave:2002
Speelduur: 90 minuten
Cijfer: 8


Wederom een samenwerking van de Pang Brothers en wederom een geslaagde film op zichzelf. Ik zeg op zichzelf want het wordt natuurlijk gebracht als een vervolg op 'Jian Gui' uit 2002. In eerste instantie moet ik zeggen dat dit geen vervolg is in de traditionele zin van het woord. Deze film staat bijna geheel los van de eerste: andere personages, ander verhaal en andere onderwerpen. Het enige waarin deze film wel gelijkenis vertoont met het eerste deel is dat het over een vrouw gaat die geesten ziet.

Onze hoofdrolspeelster is Joey Cheng (gespeeld door Eugenia Yuan, dochter van Cheng Pei Pei, een bekende kung fu actrice uit Hong Kong die al sinds de jaren '60 op het witte doek te aanschouwen is en tevens te bewonderen is in 'Crouching Tiger, Hidden Dragon' als Jade Fox). Zij probeert aan het begin van de film zelfmoord te plegen (of beter gezegd, ze probeert aandacht te trekken door een zelfmoordpoging te doen, want ze heeft er wel voor gezorgd dat er op tijd iemand aanwezig is om haar naar het ziekenhuis te brengen). Door dit te doen trekt zij geesten aan en die laten haar naderhand ook niet met rust. Ze heeft het net uitgemaakt met haar vriend (Sam, gespeeld door Jesdaporn Pholdee) die achteraf een getrouwde man blijkt te zijn (iets wat Joey al wel wist maar waar je als kijker pas achter komt als de film al bijna afgelopen is). Deze relatie heeft dramatische gevolgen gehad en ook dat is iets wat pas aan het einde van de film duidelijk wordt. In eerste instantie zie je hoe Joey geplaagd wordt door de aanwezigheid van allerlei geesten en dit lijkt iets te maken te hebben met haar zwangerschap. Ze denkt dat de geesten iets met haar ongeboren baby willen doen en probeert dat met alle macht te voorkomen, ook al neemt ze in eerste instantie stappen om een abortus te laten plegen. De enige bij wie ze haar relaas kwijt kan, is een boeddhistische monnik die haar uitlegt wat er nu in feite aan de hand is. En wat dat nu precies is, daar laat ik jullie zelf achter komen.

Ik moet zeggen dat mijn eerste indruk niet negatief was, terwijl ik over het algemeen geen fan ben van sequels (er zijn er wel die goed zijn, maar in een markt die overspoeld wordt door sequels is dat toch een erg klein deel daarvan). 'Jian Gui 2' bevat meer schrikeffecten dan de voorganger, wat ergens ook een beetje overdone is maar dat gevoel is alweer snel vergeten als zich langzamerhand het verhaal begint te ontvouwen. Net als bij het eerste deel zit er namelijk meer achter dan gewoon een plaag van geesten en ik moet eerlijk bekennen dat ik na het zien van de film en met deze achterliggende gedachte eigenlijk niet kan zeggen dat dit werkelijk een enge film is. Zodra je weet wat er aan de hand is, wordt het horror aspect uit het verhaal gehaald en is de film eigenlijk alleen nog maar een ghost movie met schrikeffecten, maar met een verhaal zonder echte horror dus. Althans, ik moet eerlijk bekennen dat ik het onderwerp dat aangesneden wordt niet eng kan vinden, net als bij het eerste deel eigenlijk. Ook hier wordt al te veel blood 'n gore vermijd en de inmiddels gedoodverfde Japanse geesten zoals we die in de meeste films van de laatste tijd zien worden ook in deze film niet naar voren gehaald. Zoals ik eerder al zei lijkt de overdaad aan schrikscènes in eerste instantie overdone maar het overheerst niet. En trouwens, na verloop van tijd wordt je zo in het verhaal opgenomen dat je daar dus niet eens meer bij stil staat.

De ontknoping maakt van wat in eerst instantie een ghost movie is, juist een gevoelige, spirituele en ergens ook geruststellende film. Dit klinkt misschien vreemd maar ik kan dit niet verder uitleggen zonder daarbij ook het verhaal van de film weg te geven en dat zou zonde zijn. Ik vind namelijk dat je naar deze film moet kijken zonder voorkennis over het verhaal of de rode draad om het goed te kunnen beleven. Het is eerder het onbekende dat de angst veroorzaakt. Zodra het onbekende het bekende is geworden, vind ik het juist een erg positieve film. Als alle stukjes op hun plaats vallen kan ik er geen ongemakkelijk en onrustig gevoel aan overhouden terwijl dat bij een 'echte' horror/ghost movie wel het geval is/hoort te zijn. Ik was aan de ene kant wel aangenaam verrast en ben dan ook geneigd om over deze film na meerdere kijksessies een positief oordeel te vellen (wat een stuk minder het geval was na de eerste kijksessie). Kijk de film ook zonder aan het eerste deel te denken, want 'Jian Gui 2' verdient het niet om als sequel gezien te worden maar als een op zichzelf staande film.