Titel: Jan Kounen - 4 Films
Auteur:Frank
Genre: Arthouse
Subgenre[?]:
Regisseur: Jan Kounen
Acteurs: Abel Aboualiten, Pascal Banos, Dominique

Land van Herkomst: Frankrijk
Jaar van uitgave:2000
Speelduur: 67 minuten
Cijfer: 8


Dit weekend is er een DVD in mijn collectie gekomen met 4 korte filmpjes erop. Een DVD van Jan Kounen. Ik had hiervoor nog nooit van hem gehoord dus was erg benieuwd naar de vier korte filmpjes en heb de DVD meteen dezelfde dag bekeken. Elk van de vier filmpjes draait om één idee en dat door de hand van Jan Kounen perfect uitgewerkt. Deze recensie doe ik niet om 1 van de 4 filmpjes maar om alle vier tegelijkertijd. Zoals ik net al zei elk filmpje is een kort idee perfect uitgewerkt dus kleine recensies op zich. Elk filmpje geef ik kort een eigen mening erover weer maar het eindoordeel geef ik over allen tegelijk omdat ik over allen hetzelfde denk.

Gisèle Kérozène

Jaar van uitgave: 1989
Acteurs: Abel Aboualiten, Pascal Banos, Bob Flechard en Graziella Tymen
Tijdsduur: 4 minuten

Drie heksen staan op het punt om hun afgod te idoliseren totdat een vierde heks ten tonele verschijnt en hun afgod steelt. Dit leid tot een bloederige achtervolging door het futuristische Parijs op de turbobezemstelen. In deze achtervolging wordt geen middel geschuwd om de afgod weer terug te krijgen en alle vier gebruiken de wapens voor handen om te winnen. Met behulp van een bijl, turboblaaspijp, turbobezemsteel en een rolstoel komt het uiteindelijk tot een conclusie tussen de laatste twee heksen.

Deze short bestaat uit veel stop motion beelden waardoor de short een beetje surreal overkomt, tel hierbij dat de geluiden en woorden die de heksen voortbrengen ook nog eens vaag vervormd zijn en je hebt een cult short die volgens mij terecht een prijs heeft gewonnen op een festival. Stel je alleen eens voor dat je de heksen rond ziet vliegen waarbij af en toe de benen op de grond terecht komen....

Vibroboy

Jaar van uitgave: 1993
Acteurs: Dominique Bettenfeld, Valérie Druguet en Michel Vuillermoz
Tijdsduur: 26 minuten

Er word een oud azteeks artefact gevonden die in handen komt van Michel. Hij geeft het zodra hij weer op het trailerpark arriveert aan Valérie als een verjaardagscadeau. Dat valt niet in goede aarde bij Dominique de man van Valérie, en al helemaal niet als hij erachter komt wat er in het oude beeld verstopt zit. Juist ja de naam zegt het al.......... een vibrator. Dominique stopt de vibrator op de punt van een drilboor en wil Valérie hiermee bestraffen maar voordat hij hier de kans voor krijgt neemt de vibrator bezit van hem en verandert hij in Vibroboy die nog maar één ding wil. WRAAK!!! En dit neemt hij dan ook.

In deze short wederom stop motion beelden maar dan af en toe. Deze short lijkt een stuk volwassener en minder cult maar niets is minder waar. Hij begint met een verhaallijn op een woonwagenkamp met een travestiet en white trailer trash die in het begin redelijk serieus overkomt maar zodra de vibrator te voorschijn komt is het gedaan met serieus zijn en begint het lachfestijn. Geweldige samenwerking tussen de acteurs en goede effecten voor een short.

Capitaine X (Né pour mourir) (Born to Die)

Jaar van uitgave: 1994
Acteurs: Dominique Bettenfeld, Eric Laugerias, Abel Aboualiten, Rodolphe Freytt e.a.
Tijdsduur: 12 minuten

Een vuurpeloton komt tegenover twee gevangen te staan. De ene wordt meteen doodgeschoten maar nadat ze de tweede even flink gesard hebben besluiten ze maar eens om hem ook overhoop te schieten. Dit gaat alleen niet helemaal volgens plan en hij blijft leven. Dus proberen ze het weer maar nu met iets drastischere methodes. Als dit ook niet lukt zien we het vuurpeloton zijn best doen om de schijnbaar onsterfelijke man te doden met alle mogelijkheden voor handen totdat ze zelf het noodlot moeten bekopen.

Dit is de eerst short die ik van Jan bekeek en bekeek hem ook met een scheef oog. In het begin weet je namelijk niet wat je ervan moet maken, maar dat komt door de filmmethode. Het is namelijk gefilmd vanuit de eerste persoon en door het verhaal en de methodes om de gevangene te doden lijkt het uiteindelijk wel een beetje op een first person shooter. Wederom geweldig samenspel tussen de acteurs wat ook zeker op de lachspieren werkt.

Le dernier Chaperon Rouge (The last Red riding hood)

Jaar van uitgave: 1996
Acteurs: Emmanuelle Béart, Gérald Weingand, Diana Payne-Myers, Stéphane Chivot, Marc Caro e.a.
Tijdsduur: 25 minuten

In het bos woonde een monster die roodkapje Diana wou doden alleen dit is hem niet gelukt. Hij heeft wel haar benen kunnen nemen maar op het laatste moment wist Diana zichzelf te redden en hiermee ook het monster te doden. Het monster is dood alleen het slechte van het monster leeft voor in Diana die door het monster haar danskunsten verloren is. Als oplossing ziet ze om de benen van het laatste roodkapje te stelen. Ze laat dan ook met behulp van de boze wolf Gérald het laatste roodkapje Emmanuelle komen. Zodra de boze wolf haar ziet is hij meteen verliefd op haar en wil haar hebben. Hij gaat de strijd aan met Diana het boze roodkapje en weet haar te verslaan. Eindelijk heeft hij wat hij wil het laatste roodkapje.......

Deze short bekeek ik als laatste en hier verbaasde ik me dan ook het meest over. Je ziet namelijk een sprookjesbos waar stenen, paddestoelen e.d. door dansende mensen gespeeld worden. Heel erg vaag maar wel heel erg goed gedaan. De combinatie van de acteurs en de cgi die in deze short gebruikt is maakt het tot een perfect geheel. Ook erg goed het contrast tussen het bos en het lab van het boze roodkapje, het verschil tussen goed en kwaad is hierin perfect afgebeeld. Het is een macaber horror-sprookjes kabinet die ik zelf in vergelijking kan stellen met Cirque Du Soleil. Voor degenen die dit niet kennen dat is een circus uit Frankrijk wat niet alleen uitblinkt in de stunts en afzonderlijke shows maar vooral door de presentatie hiervan. Surrealistisch. Al met al een geweldige duistere versie van het oeroude roodkapje sprookje.

Vier shorts van Jan Kounen. Alle vier hebben een hele surrealistische sfeer in zich hangen en duistere elementen blijven ook zeker niet achter in deze shorts. Al met al kan ik zeggen dat ze me zeker verbaast hebben en dat ik er met veel plezier naar gekeken heb. Dit soort shorts laten zien dat er met heel erg weinig heel erg veel gedaan kan worden als de juiste elementen maar gebruikt worden. Dat is iets wat Jan Kounen heel erg goed gedaan heeft en waardoor ik alleen maar meer benieuwd ben geworden naar ander werk van heb wat er te vinden is en naar toekomstig werk. Als je van surreal cult houdt kijk dan zeker uit naar iig deze shorts je zult niet teleurgesteld worden!