Top Of The Flops: recensie van Hoosiers

Random Oorlog -Bang Rajan -Bunker, The -Full Metal Jacket -Hei Tai Yang 731 -Day After, The Laatste Recensies (Update 11/07/11) -Ame Agaru -Walk the Line -Nude Nuns With Big Guns -Return of the Living Dead III -Thor Laatste Schrijfsels (Update 10/06/11) -B.O.T.S. 2011 -Reinert Kiil over de Hora Trilogie en meer (Engels) -RRFFF 2010 -BUTFF 2010 -Lloyd Kaufman over Troma en meer (Nederlands)		Titel: Hoosiers AKA Titel: Auteur:Jelle Genre: Drama Subgenre[?]: Sport Regisseur: David Anspaugh Acteurs: Gene Hackman, Barbara Hershey, Dennis Hopper, Sheb Wooley, Fern Persons e.a. Land van Herkomst: Engeland, Verenigde Staten Jaar van uitgave:1986 Speelduur: 114 minuten Cijfer: 8 Oké, ik zal het meteen zeggen. Ik hou van dit soort films. De underdog verslaat de grote. Oeps sorry, spoiler aan het begin. Nou ja, maakt weinig uit, want je weet het al op het moment dat je gaat kijken. Kijk, ik hou van films als "Rocky" "V for Victory" "Youngblood". Meestal stelt het alleen weinig voor. Je weet hoe het gaat, het verhaal kan je van te voren al bedenken. Het enige verschil zit hem vaak in de zijpaden die worden bewandeld. Maar slechts zelden wordt er goed geacteerd in zulke films. Oké, Stallone was zeker niet onverdienstelijk in Rocky, Michael Caine in Victory, nou ja.. Michael is niet vaak erg slecht in films. En Youngblood? Tja, Rob Lowe en wijlen Patrick Swayze waren natuurlijk "hunks", maar serieus acteerwerk was het niet. Nee, dan "Hoosiers" Door velen ook wel "de beste sportfilm ooit" genoemd. Nu wil ik daar best over discussiëren, maar hij staat zeker in mijn top 5. Het verhaal is net zo makkelijk als doeltreffend. Ergens in een slaperig hillbilly stadje in Indiana genaamd Hickory (geen idee of het echt bestaat, maar als je het weten wil, zoek het op) staat een school. In het stadje is weinig te doen behalve werken, school en basketbal. Tijdens het basketbal seizoen zit dan ook standaard de hele gymzaal vol met publiek omdat het lokale schoolteam dan zijn wedstrijden speelt. Het is een redelijk goed team, maar uitblinken doen ze niet. Nu is het zo dat de coach van dit team weg is. Dus de school heeft een nieuwe coach gevonden. Dit in de figuur van Norman Dale (Hackman). Deze coach is in dienst genomen door het schoolhoofd als een oude vriendendienst. Deze Norman heeft een "bezoedeld" verleden als coach. Hij schijnt ooit een van de leerlingen van zijn vorige team neergeslagen te hebben. Sindsdien is hij geschorst geweest. Hij heeft tien jaar bij de marine gediend totdat hij dus deze kans kreeg. Het begint allemaal wat stroef. Het kleine stadje heeft niet veel op met buitenstaanders en de Coach wordt met argusogen bekeken en ontvangen. Maar goed, hij gaat vol goede moed aan de slag. Hij regeert het team met ijzeren hand. Luister je niet? Prima, dan speel je niet. Dit drijft hij tot het uiterste door. Zelfs tot op het moment dat hij een wedstrijd besluit te spelen met 4 man ipv 5. Er is wel een 5e, maar die heeft straf. Hij volgde niet de regels van de coach. Enfin, de rest is niet zo moeilijk meer. Het team leert respect op te brengen voor de coach, de coach voor zijn team en langzaamaan beginnen ze wedstrijden te winnen. (uiteraard) Is dit alles? Ja en nee. Dit is de rode draad door de film, maar de zijpaden zijn meer dan de moeite waard en sommige een film op zich waard. Zoals de sidekick (nee, geen komische, al had dat ook gekund) Shooter. Gespeeld door Dennis Hopper. De wijze doch altijd dronken vader van een van de spelers en toevallig allesweter van basketbal (nee, allesweter en geen betweter) Je ruikt de whiskey bijna als je hem in beeld ziet komen. Nu heb ik daar met Dennis Hopper toch al weinig moeite mee, want de man ziet er ook uit alsof hij constant dronken is (of high). Deze reputatie heeft hij ook trouwens. Ik hoop dat hij nog leeft trouwens op het moment dat dit op de site verschijnt want de man is ernstig ziek en stervende, maar nog in leven op het moment van dit schrijven, 29-03-2010. Shooter krijgt een kans van coach om zich te rehabiliteren en neemt hem aan als assistent op voorwaarde dat hij nuchter is. Shooter wil alles doen behalve nuchter zijn, maar komt uiteraard wel opdagen halverwege de wedstrijd netjes in pak geschoren en nuchter. Zijn eerste woorden "ik voel me niet zo goed" zijn trouwens wel grappig. Hij kijkt er compleet ontredderd bij en heeft geen idee wat hij moet doen. Natuurlijk verprutst hij het enkele wedstrijden later, maar ook dit wordt niet zwaarmoedig breed uitgemeten. Nee, vanuit mijn oogpunt gezien blijft de film losjes en overal "feelgood". Verder schuwt de film bepaalde clichés niet. Ik zal er een paar opnoemen waarbij iedereen wel het "o ja" gevoel heeft: De Loner, de stille jongen die gestopt is maar dankzij de coach weer gaat spelen en de beste speler van de staat blijkt te zijn. De Kneus, die ver buiten de boot valt, maar in een van de wedstrijden het winnende punt scoort. Een "love affair" tussen de coach en een lerares (Hershey) Een hartaanval van de enige vriend van de coach. Cliché? absoluut, goed gebracht ? Absoluut ! Nog meer te zeggen? Jawel... zoals al aangegeven.. Het acteerwerk is van bijzonder niveau voor het genre. Dennis Hopper kreeg ook een Oscarnominatie voor deze rol. Gene Hackman is zelden slecht en Barbara Hershey speelt de tegenpool van coach met verve. Ook leuk om te weten.. het tijdsbeeld... De film speelt zich af in 1952, cheerleaders hadden ze toen ook al, maar kennelijk in lange rokken.. erg grappig om te zien. Ook leuk om te weten. Je ziet bijna geen zwarte spelers in de film behalve in de finalen sport waarbij. Toch is basketbal een sport waarbij vooral “lange negers” de boventoon voeren, in 1952 in een hillbilly town in ieder geval niet. De eerste donkere speler zie je pas aan het eind als ze de "grote finale" spelen. Een verademing was het volgende. De film loopt niet over van alleen maar "mooie mensen" Nee, het team bestaat uit normale jongens. Niet bijzonder knap, niet lelijk.. heel gewoon. Alle karakters in de film zijn trouwens heel gewoon. Er zitten geen overdreven knappe jongens of meisjes in. Iedereen lijkt van de straat geplukt. (en gezien de cv's van de overige bijrollen, althans veel, zou dit best waar kunnen zijn, maar ik heb geen idee) Oké, ik moet deze recensie afsluiten, en dat doe ik met het volgende. Jelle, waarom, als je zo lovend bent over deze film geef je geen 10 maar een 8. Dit vroeg ik mezelf dus ook af. Het antwoord is even simpel als de film... Er zat geen verrassing in. Al na 15 minuten weet je al hoe het gaat lopen, en dat mag best, want ik raad de film iedereen aan, echt, absoluut kijken!!! Maar dat is toch een puntje in mindering. Oké een 9 dus, nee er gaat nog een puntje af, en dat is voor de kwaliteit van het geluid. Want om het geluid zo natuurgetrouw mogelijk te houden hebben ze niets gedubbed (althans zo lijkt het) en hier en daar had dat toch echt gemoeten. Soms is het geluid zo precies dat het lijkt alsof je in een 2e rangs ninja film bent beland. Gelukkig heel sporadisch, maar wel een puntje in mindering hiervoor want het was erg simpel te voorkomen geweest. Maar nogmaals, ik sluit deze recensie af met het volgende. Absoluut kijken, en als je iemand bent die er niets aan vindt, mail me dan. Ik wil dan ook weten waarom.
	Website build by Roy & Tim

Titel: Hoosiers
AKA Titel:
Auteur:Jelle
Genre: Drama
Subgenre[?]: Sport
Regisseur: David Anspaugh
Acteurs: Gene Hackman, Barbara Hershey, Dennis Hopper, Sheb Wooley, Fern Persons e.a.

Land van Herkomst: Engeland, Verenigde Staten
Jaar van uitgave:1986
Speelduur: 114 minuten
Cijfer: 8

Oké, ik zal het meteen zeggen. Ik hou van dit soort films. De underdog verslaat de grote. Oeps sorry, spoiler aan het begin. Nou ja, maakt weinig uit, want je weet het al op het moment dat je gaat kijken. Kijk, ik hou van films als "Rocky" "V for Victory" "Youngblood". Meestal stelt het alleen weinig voor. Je weet hoe het gaat, het verhaal kan je van te voren al bedenken. Het enige verschil zit hem vaak in de zijpaden die worden bewandeld. Maar slechts zelden wordt er goed geacteerd in zulke films. Oké, Stallone was zeker niet onverdienstelijk in Rocky, Michael Caine in Victory, nou ja.. Michael is niet vaak erg slecht in films. En Youngblood? Tja, Rob Lowe en wijlen Patrick Swayze waren natuurlijk "hunks", maar serieus acteerwerk was het niet. Nee, dan "Hoosiers" Door velen ook wel "de beste sportfilm ooit" genoemd. Nu wil ik daar best over discussiëren, maar hij staat zeker in mijn top 5.

Het verhaal is net zo makkelijk als doeltreffend. Ergens in een slaperig hillbilly stadje in Indiana genaamd Hickory (geen idee of het echt bestaat, maar als je het weten wil, zoek het op) staat een school. In het stadje is weinig te doen behalve werken, school en basketbal. Tijdens het basketbal seizoen zit dan ook standaard de hele gymzaal vol met publiek omdat het lokale schoolteam dan zijn wedstrijden speelt. Het is een redelijk goed team, maar uitblinken doen ze niet. Nu is het zo dat de coach van dit team weg is. Dus de school heeft een nieuwe coach gevonden. Dit in de figuur van Norman Dale (Hackman). Deze coach is in dienst genomen door het schoolhoofd als een oude vriendendienst. Deze Norman heeft een "bezoedeld" verleden als coach. Hij schijnt ooit een van de leerlingen van zijn vorige team neergeslagen te hebben. Sindsdien is hij geschorst geweest. Hij heeft tien jaar bij de marine gediend totdat hij dus deze kans kreeg.

Het begint allemaal wat stroef. Het kleine stadje heeft niet veel op met buitenstaanders en de Coach wordt met argusogen bekeken en ontvangen. Maar goed, hij gaat vol goede moed aan de slag. Hij regeert het team met ijzeren hand. Luister je niet? Prima, dan speel je niet. Dit drijft hij tot het uiterste door. Zelfs tot op het moment dat hij een wedstrijd besluit te spelen met 4 man ipv 5. Er is wel een 5e, maar die heeft straf. Hij volgde niet de regels van de coach. Enfin, de rest is niet zo moeilijk meer. Het team leert respect op te brengen voor de coach, de coach voor zijn team en langzaamaan beginnen ze wedstrijden te winnen. (uiteraard)

Is dit alles? Ja en nee. Dit is de rode draad door de film, maar de zijpaden zijn meer dan de moeite waard en sommige een film op zich waard. Zoals de sidekick (nee, geen komische, al had dat ook gekund) Shooter. Gespeeld door Dennis Hopper. De wijze doch altijd dronken vader van een van de spelers en toevallig allesweter van basketbal (nee, allesweter en geen betweter) Je ruikt de whiskey bijna als je hem in beeld ziet komen. Nu heb ik daar met Dennis Hopper toch al weinig moeite mee, want de man ziet er ook uit alsof hij constant dronken is (of high). Deze reputatie heeft hij ook trouwens. Ik hoop dat hij nog leeft trouwens op het moment dat dit op de site verschijnt want de man is ernstig ziek en stervende, maar nog in leven op het moment van dit schrijven, 29-03-2010.

Shooter krijgt een kans van coach om zich te rehabiliteren en neemt hem aan als assistent op voorwaarde dat hij nuchter is. Shooter wil alles doen behalve nuchter zijn, maar komt uiteraard wel opdagen halverwege de wedstrijd netjes in pak geschoren en nuchter. Zijn eerste woorden "ik voel me niet zo goed" zijn trouwens wel grappig. Hij kijkt er compleet ontredderd bij en heeft geen idee wat hij moet doen. Natuurlijk verprutst hij het enkele wedstrijden later, maar ook dit wordt niet zwaarmoedig breed uitgemeten. Nee, vanuit mijn oogpunt gezien blijft de film losjes en overal "feelgood".

Verder schuwt de film bepaalde clichés niet. Ik zal er een paar opnoemen waarbij iedereen wel het "o ja" gevoel heeft:

De Loner, de stille jongen die gestopt is maar dankzij de coach weer gaat spelen en de beste speler van de staat blijkt te zijn.

De Kneus, die ver buiten de boot valt, maar in een van de wedstrijden het winnende punt scoort.
Een "love affair" tussen de coach en een lerares (Hershey)
Een hartaanval van de enige vriend van de coach.

Cliché? absoluut, goed gebracht ? Absoluut !

Nog meer te zeggen? Jawel... zoals al aangegeven.. Het acteerwerk is van bijzonder niveau voor het genre. Dennis Hopper kreeg ook een Oscarnominatie voor deze rol. Gene Hackman is zelden slecht en Barbara Hershey speelt de tegenpool van coach met verve. Ook leuk om te weten.. het tijdsbeeld... De film speelt zich af in 1952, cheerleaders hadden ze toen ook al, maar kennelijk in lange rokken.. erg grappig om te zien. Ook leuk om te weten. Je ziet bijna geen zwarte spelers in de film behalve in de finalen sport waarbij. Toch is basketbal een sport waarbij vooral “lange negers” de boventoon voeren, in 1952 in een hillbilly town in ieder geval niet. De eerste donkere speler zie je pas aan het eind als ze de "grote finale" spelen.

Een verademing was het volgende. De film loopt niet over van alleen maar "mooie mensen" Nee, het team bestaat uit normale jongens. Niet bijzonder knap, niet lelijk.. heel gewoon. Alle karakters in de film zijn trouwens heel gewoon. Er zitten geen overdreven knappe jongens of meisjes in. Iedereen lijkt van de straat geplukt. (en gezien de cv's van de overige bijrollen, althans veel, zou dit best waar kunnen zijn, maar ik heb geen idee)

Oké, ik moet deze recensie afsluiten, en dat doe ik met het volgende. Jelle, waarom, als je zo lovend bent over deze film geef je geen 10 maar een 8. Dit vroeg ik mezelf dus ook af. Het antwoord is even simpel als de film... Er zat geen verrassing in. Al na 15 minuten weet je al hoe het gaat lopen, en dat mag best, want ik raad de film iedereen aan, echt, absoluut kijken!!! Maar dat is toch een puntje in mindering. Oké een 9 dus, nee er gaat nog een puntje af, en dat is voor de kwaliteit van het geluid. Want om het geluid zo natuurgetrouw mogelijk te houden hebben ze niets gedubbed (althans zo lijkt het) en hier en daar had dat toch echt gemoeten. Soms is het geluid zo precies dat het lijkt alsof je in een 2e rangs ninja film bent beland. Gelukkig heel sporadisch, maar wel een puntje in mindering hiervoor want het was erg simpel te voorkomen geweest.

Maar nogmaals, ik sluit deze recensie af met het volgende. Absoluut kijken, en als je iemand bent die er niets aan vindt, mail me dan. Ik wil dan ook weten waarom.