Titel: Gwoemul
AKA Titel: The Host
Auteur:Frank
Genre: Action
Subgenre[?]: Creature Feature
Regisseur: Joon-ho Bong
Acteurs: Kang-ho Song, Hie-bong Byeon, Hae-il Park, Du-na Bae, Ah-sung Ko e.a.
Land van Herkomst: Zuid Korea
Jaar van uitgave:2006
Speelduur: 119 minuten
Cijfer: 7
Japan is de marktleider als het aankomt op het subgenre "Creature Feature". Dat is uiteraard niet zo verwonderlijk als je weet dat Japan het land is waar Godzilla (Gojira), Mothra, en meer van dit soort vandaan komt. De Verenigde Staten is het afgelopen decennia ook met regelmaat bezig om zich met dit subgenre van fantasy en horror bezig te houden. Denk bijvoorbeeld maar eens aan de remake van Godzilla of de recentere Cloverfield. Desondanks is het Azie, en dan voornamelijk Japan waar de beste Creature Feature vandaan komt. Eén van de beste Creature Feature's van de afgelopen paar jaren komt echter niet uit Japan, maar wel uit Zuid-Korea. Nu wordt de cinema van deze landen vaak met elkaar vergeleken, wat het dan ook niet uitzonderlijk maakt dat Zuid-Korea een goede Creature Feature aflevert.
We hebben het hier over Gwoemul dat vertaald is als The Host. Het wezen waar we in deze film mee te maken krijgen, is evenals de koning van Creature Feature's; Godzilla, een gemuteerd zeewezen. Het zeewezen wat geen naam krijgt, is een gemuteerde vis uit de Han rivier. Enkele jaren voordat het wezen zijn kop opstak, zijn er een hondertal flessen formaldehyde in de rivier gegooid. Dit is door een Zuid-Koreaanse lijkschouwer gedaan in opdracht van zijn Amerikaanse meerdere.
Wat Gwoemul direct onderscheid van honderden andere Creature Feature's is dat we het wezen bijna direct te zien krijgen. We krijgen de mutant in het eerste half uur van de film al vol in beeld te zien. We krijgen niet alleen het wezen snel te zien, maar ook duidelijk en lang in beeld.
Als tegenstander van de mutant hebben we een familie die vreemd en uit alle lagen van de bevolking lijkt te bestaan. We hebben Park Hee-bong (Hie-bong Byeon) als hoofd en oudste van de familie. Hij runt samen met zijn zoon Park Gang-du (Kang-ho Song) een voedselstand. Gang-du heeft een schoolgaande dochter genaamd Park Hyun-seo (Ah-sung Ko). Deze familie wordt gecomplementeerd door Park Nam-Joo (Du-na Bae), een wedstrijdboogschutster en Park Nam-il (Hae-il Park), de broer die is blijven hangen in zijn studententijd, alhoewel hij al lang en breed afgestudeerd is.Deze familie heeft zoals zo veel familie's zijn problemen, echter komt deze door de komst van monster bijeen. Gang-du komt als één van de eersten in contact met het monster en ziet deze zijn dochter verslinden. Gang-du wordt samen met zijn familie in quarantaine gezet als blijkt dat het monster ook een virus verspreid. Ze ontsnappen echter als Gang-du een telefoontje van zijn dochter krijgt die nog wel in leven blijkt te zijn.
Gwoemul geeft de kijker een verfrissende Creature Feature die zicht niet direct aan de regels lijkt te houden. Het wezen is snel te zien, duidelijk te zien en krijgt veel screen time. Dit is een gegeven wat over het algemeen niet voorkomt bij dit genre films. Op dat punt scoort deze film dan ook erg hoog. De regisseur Joon-ho Bong is zo erg overtuigd van zijn eigen kunnen, zijn vertellen van het verhaal en de kracht van zijn monster, dat hij deze cruciale regel overboord heeft gegooid. Dit maakt de film zoals zonet aangegeven erg verfrissend. Dit is echter niet de hoofdreden dat Gwoemul als één van de beste Creature Feature's van de laatste jaren gezien wordt. Joon-ho Bong heeft met zijn film ook een kritische uithaal weten te maken naar de Zuid-Koreaanse en Amerikaanse regering. De Zuid-Koreaanse regering wordt hier afgeschilderd als een regering die koud en gevoelloos is. Dit valt meteen ook over de Amerikaanse regering te zeggen. Door inmenging van de Amerikaanse regering is het wezen in de eerste instantie ontstaan. Verdere inmengingen van deze regering heeft echter ook tot gevolg dat het alleen maar erger wordt, in plaats van beter. De combinatie van deze twee regeringen zorgen voor een doofpot situatie die herkenbaar genoemd kan worden. Ik wil hier geen anti-Amerikaanse teksten gaan plaatsen, maar we hebben in de afgelopen jaren vaker gezien dat er eerst A en daarna Z gezegd is door de Amerikaanse regering. Dit is ook wat Joon-ho Bong in zijn film heeft willen laten zien. Het is geen anti-Amerikaanse film, echter wordt er wel goed uitgehaald. De grootste uithaal is echter wel naar de Zuid-Koreaanse regering. Niet alleen wordt deze als koud en gevoelloos neergezet, maar er wordt ook duidelijk gehint naar de politiek problematiek die er speelt en gespeeld heeft in het verleden. De regering wordt als bureaucratisch en moeilijk neergezet. Er wordt door middel van de demonstranten gehint naar de politieke problematiek in het land. Het karakter van Nam-il is in deze film het voorbeeld van de gewelddadige demonstrant zoals de Zuid-Koreaanse regering deze tegenover zich heeft gehad.
Joon-ho Bong heeft met Gwoemul een onderhouden Creature Feature weten te maken die met recht op het moment van schrijven de best bezochte Zuid-Koreaanse film in eigen bodem is. De film is lovend ontvangen om zijn verfrissendheid en om de politiek satire die er te vinden is. De film wordt in deze ook niet te zwaar op de hand. Hij trakteert de kijker met regelmaat op een goede lach. Dit natuurlijk door de geweldige karakters die Joon-ho Bong heeft weten te bedenken. Gwoemul is in deze een aanrader voor de liefhebbers van het genre, liefhebbers van de Aziatische cinema en voor de filmliefhebber an sich. Leuke onderhoudende film die de moeite waard is om eens te zien.




