Top Of The Flops: recensie van Green Mile, The

Random Animé -Shin Seiki Evangelion -Tonari No Totoro -Elf Wo Karu Monotachi -Shin Cutey Honey -Blood+ Laatste Recensies (Update 11/07/11) -Ame Agaru -Walk the Line -Nude Nuns With Big Guns -Return of the Living Dead III -Thor Laatste Schrijfsels (Update 10/06/11) -B.O.T.S. 2011 -Reinert Kiil over de Hora Trilogie en meer (Engels) -RRFFF 2010 -BUTFF 2010 -Lloyd Kaufman over Troma en meer (Nederlands)		Titel: Green Mile, The Auteur:Frank Genre: Drama Subgenre[?]: Fantasy Regisseur: Frank Darabont Acteurs: Tom Hanks, Michael Clarke Duncan, David Morse, James Cromwell, Doug Hutchison e.a. Land van Herkomst: Verenigde Staten Jaar van uitgave:1999 Speelduur: 188 minuten Cijfer: 8 The Green Mile is een film die bijna iedereen wel eens gezien heeft. De film is in 1999 uitgekomen en is geregisseerd door Frank Darabont. The Green Mile is een verfilming van het gelijknamige boek van Stephen King. Tom Hanks vertolkt in deze film de hoofdrol als Paul Edgecomb. Deze film komt zo ongeveer twee keer per jaar op tv, wat een goede verklaring is voor het feit dat bijna iedereen deze film wel eens gezien moet hebben. Dat deze film sowieso twee keer per jaar op tv verschijnt is meteen de tweede verklaring dat bijna iedereen deze film wel eens gezien heeft; de film is steengoed. Ik ken niemand die deze film niet gezien heeft en het geen goede film vindt. Nu zal natuurlijk niet iedereen even weg zijn van deze film als de ander, maar iedereen is het er wel over eens dat het een goede film is. Th Green Mile vertelt het verhaal van Paul Edgecomb (Tom Hanks) en diens bijzondere ontmoeting met John Coffey (Michael Clarke Duncan). Paul Edgecomb is een bewaarder van de dodencellen. Deze dodencellen worden over het algemeen The Last Line genoemd, echter door de vaalgroene kleur van de vloer worden de dodencellen van Paul Edgecomb The Green Mile genoemd. Hij werkt hier samen met Brutus "Brutal" Howell (David Morse), Dean Stanton (Barry Pepper), Harry Terwilliger (Jeffrey DeMunn) en Percy Wetmore (Doug Hutchison). Percy is het neefje van de gouverneur wat hij misbruikt wanneer hij het nodig acht. Percy is daarnaast een sadistische lafaard die absoluut niet in de smaak valt bij zijn collega’s. John Coffey word naar de Green Mile gebracht om hier zijn laatste dagen door te brengen. Hij is gepakt met de lijken van twee dode meisjes in zijn armen. Voor de moord op deze twee meisjes is hij veroordeeld en moet hij plaatsnemen op de elektrische stoel. John Coffey blijkt meer te zijn dan op het eerste gezicht lijkt te zijn. Deze reus is de vriendelijkheid zelve, en heeft meer van een kind weg dan van een kindermoordenaar. Hij heeft daarnaast ook krachten die hij zelf niet kan verklaren. Paul gelooft niet in de schuld van deze grote vriendelijke reus en gaat op onderzoek uit. Wat The Green Mile ons verder voorschotelt zijn de onderlinge verhoudingen tussen gevangen en de bewaarders. Zoals ik deze recensie al begon, ben ik ervan overtuigd dat bijna iedereen deze film wel eens gezien heeft. De plotbeschrijving zal voor velen dan ook overbodig geweest zijn. Wat maakt The Green Mile nu tot een film die tijdloos is, en door velen als een meesterwerk gezien wordt. Eigenlijk is het heel simpel. Het is het oog voor perfectie van Frank Darabont heeft in het maken van deze film en de ijzersterke rollen die de acteurs neerzetten. Tom Hanks is zoals we van hem gewend zijn, de degelijke goedzak die zijn gezicht in vele grimassen kan wringen. Michael Clarke Duncan heeft met zijn rol als John Coffey één van zijn eerste filmrollen te pakken. Hij heeft hiervoor wel eerder in films gespeeld, maar in zeer korte rollen. In deze is het een lange rol die hij te pakken heeft waar hij zich in vastbijt, en een ijzersterk geheel mee neerzet. Michael Clarke Duncan kan evenals Tom Hanks zijn gezicht in vele grimassen wringen wat het karakter van John Coffey erg ten goede komt. De reus die hij speelt is vanaf het eerste moment dat de kijker hem ziet al geliefd. De overtuiging waarmee Michael Clarke Duncan deze reus speelt is hetgeen wat deze film tot grote hoogtes heeft getild. Het is dan ook niet voor niets dat hij voor deze rol genomineerd is voor vele prijzen, waaronder een Oscar, en ook vele prijzen mee naar huis heeft mogen nemen. Frank Darabont is zoals eerder genoemd de andere factor wat deze film zo goed maakt. De man weet op het juiste moment de spanning op de juiste manier op te voeren, of zijn acteurs net de juiste grimas laten trekken. Deze film wordt door de juiste dosis van drama, emotie en het in beeld brengen hiervan als één van de grootste tranentrekkers aller tijden gezien. De cinematografie van deze film is prachtig om te zien en lijkt over te kloppen. Er zitten natuurlijk fouten in qua continuïteit en dergelijke, maar eenmaal in de film vallen deze haast niet op. Het grote minpunt wat aan deze film op te merken is, is de filmwijze van de bovennatuurlijke scènes. Deze zijn langzamer gefilmd dan de rest van de film en bepaalde zaken zijn in slow motion. Het lijkt erop dat Frank Darabont niet goed weet hoe met deze scènes om te gaan en hier juist met deze wijze van filmen extra emotie aan wil geven. The Green Mile is een film die zeker gezien moet worden. Het is naast The Shawshank Redemption (ook van Frank Darabont) één van de beste Stephen King verfilmingen tot nu toe. Over het algemeen zijn de verfilmingen van King gedoemd tot films met veel gore en weinig plot. Deze films komen dan over het algemeen niet voorbij het pulp niveau. Dit is met The Green Mile alles behalve het geval. We krijgen hier als kijker zelfs nog iets van gore te zien in de vorm een gruwelijkste executie. Heb je The Green Mile niet gezien, dan is het tijd om deze eens te kijken!
	Website build by Roy & Tim

Titel: Green Mile, The
Auteur:Frank
Genre: Drama
Subgenre[?]: Fantasy
Regisseur: Frank Darabont
Acteurs: Tom Hanks, Michael Clarke Duncan, David Morse, James Cromwell, Doug Hutchison e.a.

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:1999
Speelduur: 188 minuten
Cijfer: 8

The Green Mile is een film die bijna iedereen wel eens gezien heeft. De film is in 1999 uitgekomen en is geregisseerd door Frank Darabont. The Green Mile is een verfilming van het gelijknamige boek van Stephen King. Tom Hanks vertolkt in deze film de hoofdrol als Paul Edgecomb. Deze film komt zo ongeveer twee keer per jaar op tv, wat een goede verklaring is voor het feit dat bijna iedereen deze film wel eens gezien moet hebben. Dat deze film sowieso twee keer per jaar op tv verschijnt is meteen de tweede verklaring dat bijna iedereen deze film wel eens gezien heeft; de film is steengoed. Ik ken niemand die deze film niet gezien heeft en het geen goede film vindt. Nu zal natuurlijk niet iedereen even weg zijn van deze film als de ander, maar iedereen is het er wel over eens dat het een goede film is.

Th Green Mile vertelt het verhaal van Paul Edgecomb (Tom Hanks) en diens bijzondere ontmoeting met John Coffey (Michael Clarke Duncan). Paul Edgecomb is een bewaarder van de dodencellen. Deze dodencellen worden over het algemeen The Last Line genoemd, echter door de vaalgroene kleur van de vloer worden de dodencellen van Paul Edgecomb The Green Mile genoemd. Hij werkt hier samen met Brutus "Brutal" Howell (David Morse), Dean Stanton (Barry Pepper), Harry Terwilliger (Jeffrey DeMunn) en Percy Wetmore (Doug Hutchison). Percy is het neefje van de gouverneur wat hij misbruikt wanneer hij het nodig acht. Percy is daarnaast een sadistische lafaard die absoluut niet in de smaak valt bij zijn collega’s. John Coffey word naar de Green Mile gebracht om hier zijn laatste dagen door te brengen. Hij is gepakt met de lijken van twee dode meisjes in zijn armen. Voor de moord op deze twee meisjes is hij veroordeeld en moet hij plaatsnemen op de elektrische stoel.

John Coffey blijkt meer te zijn dan op het eerste gezicht lijkt te zijn. Deze reus is de vriendelijkheid zelve, en heeft meer van een kind weg dan van een kindermoordenaar. Hij heeft daarnaast ook krachten die hij zelf niet kan verklaren. Paul gelooft niet in de schuld van deze grote vriendelijke reus en gaat op onderzoek uit. Wat The Green Mile ons verder voorschotelt zijn de onderlinge verhoudingen tussen gevangen en de bewaarders.

Zoals ik deze recensie al begon, ben ik ervan overtuigd dat bijna iedereen deze film wel eens gezien heeft. De plotbeschrijving zal voor velen dan ook overbodig geweest zijn. Wat maakt The Green Mile nu tot een film die tijdloos is, en door velen als een meesterwerk gezien wordt. Eigenlijk is het heel simpel. Het is het oog voor perfectie van Frank Darabont heeft in het maken van deze film en de ijzersterke rollen die de acteurs neerzetten. Tom Hanks is zoals we van hem gewend zijn, de degelijke goedzak die zijn gezicht in vele grimassen kan wringen. Michael Clarke Duncan heeft met zijn rol als John Coffey één van zijn eerste filmrollen te pakken. Hij heeft hiervoor wel eerder in films gespeeld, maar in zeer korte rollen. In deze is het een lange rol die hij te pakken heeft waar hij zich in vastbijt, en een ijzersterk geheel mee neerzet. Michael Clarke Duncan kan evenals Tom Hanks zijn gezicht in vele grimassen wringen wat het karakter van John Coffey erg ten goede komt. De reus die hij speelt is vanaf het eerste moment dat de kijker hem ziet al geliefd. De overtuiging waarmee Michael Clarke Duncan deze reus speelt is hetgeen wat deze film tot grote hoogtes heeft getild. Het is dan ook niet voor niets dat hij voor deze rol genomineerd is voor vele prijzen, waaronder een Oscar, en ook vele prijzen mee naar huis heeft mogen nemen.

Frank Darabont is zoals eerder genoemd de andere factor wat deze film zo goed maakt. De man weet op het juiste moment de spanning op de juiste manier op te voeren, of zijn acteurs net de juiste grimas laten trekken. Deze film wordt door de juiste dosis van drama, emotie en het in beeld brengen hiervan als één van de grootste tranentrekkers aller tijden gezien. De cinematografie van deze film is prachtig om te zien en lijkt over te kloppen. Er zitten natuurlijk fouten in qua continuïteit en dergelijke, maar eenmaal in de film vallen deze haast niet op. Het grote minpunt wat aan deze film op te merken is, is de filmwijze van de bovennatuurlijke scènes. Deze zijn langzamer gefilmd dan de rest van de film en bepaalde zaken zijn in slow motion. Het lijkt erop dat Frank Darabont niet goed weet hoe met deze scènes om te gaan en hier juist met deze wijze van filmen extra emotie aan wil geven.

The Green Mile is een film die zeker gezien moet worden. Het is naast The Shawshank Redemption (ook van Frank Darabont) één van de beste Stephen King verfilmingen tot nu toe. Over het algemeen zijn de verfilmingen van King gedoemd tot films met veel gore en weinig plot. Deze films komen dan over het algemeen niet voorbij het pulp niveau. Dit is met The Green Mile alles behalve het geval. We krijgen hier als kijker zelfs nog iets van gore te zien in de vorm een gruwelijkste executie. Heb je The Green Mile niet gezien, dan is het tijd om deze eens te kijken!