Titel: Gohatto
AKA Titel: Taboo, Tabou, Gohatto Taboo
Auteur:Frank
Genre: Drama
Subgenre[?]: Art
Regisseur: Nagisa Oshima
Acteurs: Takeshi Kitano, Ryuhei Matsuda, Shinji Takeda, Tadanobu Asano, Koji Matoba e.a.

Land van Herkomst: Japan
Jaar van uitgave:1999
Speelduur: 100 minuten
Cijfer: 8


Deze film ben ik tegengekomen in de lokale videotheek tussen de filmhuis films.. De naam Beat Takeshi voorop de DVD was voor mij voldoende om de film mee te nemen en te kijken. Enkele maanden later werd deze film door de videotheek verkocht. Hij werd namelijk niet verhuurd.

Kyoto 1865, Japan is verscheurd door een burgeroorlog tussen de patriotten en de samurai die de macht van de Shohun willen herstellen. De Shinsen-Gumi is een groep samurais die voor de Shogun vechten. Zij organiseren een schermwedstrijd om nieuwe recruten te trekken. Tijdens deze schermwedstrijd worden twee formidabele schermers uitgekozen. Het zijn Hyozo Tashiro (Tadanobu Asano) en Sozaburo Kano (Ryuhei Matsuda). Naast dat Sozaburo een erg goede schermer is, is hij ook nog eens beeldschoon. Hij is zo mooi dat meerderen samurai binnen de Shinsen-Gumi voor zijn uiterlijk vallen. Hyozo is zelfs verliefd op hem en doet er alles aan om hem te krijgen.

Sozaburo gaat op avances in van verschillende samurai wat leid tot tweedracht binnen de gelederen van de Shinsen-Gumi en niet te vergeten tot verschillende moorden.

Wie is er verliefd op Sozaburo, wie pleegt de moorden, zijn Sozaburo en Hyozo werkelijk minnaars, is Sozaburo werkelijk de ongevoelige schermer of zit er meer achter hem dan hij vrij geeft. Dit zijn enkele vragen die de film opwekt en waar het plot omheen draait.

Ik moet zeggen dat ik dit een erg moeilijke film vindt om een recensie over te schrijven. De films is namelijk doorspekt met symboliek die ik moeilijk kan bevatten omdat ik geen expert ben van de Japanse geschiedenis en cultuur. Gelukkig kan ik voor heel veel een invulling geven maar ik weet alleen niet zeker of dat hetgeen is wat ermee bedoeld is. Hoe dan ook ik probeer toch een mening weer te geven, mocht ik bepaalde symboliek of aspecten uit het verhaal verkeerd begrepen hebben excuseer me daar dan voor en laat het me vooral weten.

Een film in traditioneel Japan met traditionele kledij kan moet toch gewoon prachtig zijn om te zijn? En dat is Gohatto ook prachtig, het ene beeld na het andere is een lust voor het oog. Qua camerawerk en belichting is dit gewoon en topper, daarmee scoort de film al heel hoog bij mij. Daarnaast is het verhaal ook nog eens heel erg goed. Gohatto wat Japans is voor taboe gaat daar ook over. De hele film word er openlijk gesproken over een feit wat in die tijd als een taboe gezien wordt en nu ook vaak nog steeds: homoseksualiteit onder de samurai. Zoals er in deze film over gesproken wordt lijkt het de gewoonste zaak van de wereld, sterker nog iedereen in deze film lijkt wel in een zeker mate gevoelens te hebben voor het eigen geslacht. Dit levert een verhaal op vol intriges tussen de samurai waar toch niet iedereen homoseksualiteit goedkeurt. Het taboe van homoseksualiteit en moorden die uit liefde of haat gepleegd worden levert een sterk verhaal op wat aan het eind net zoveel vragen opwekt als in het begin van de film.

De film heeft zoals vele filmhuis films een achterliggende gedachte die goed naar voren komt. Schoonheid is een ziekte die indien niet in de kiem gesmoord wordt alles kan vernietigen. Dit is ook in de symboliek van de film goed terug te zien. Een goed verhaal en prachtige beelden zijn natuurlijk niets als er geen sterke cast is, en dat is er. De film wordt gedragen door naar mijn mening enkel van de beste acteurs die Japan te bieden heeft. Takeshi Kitano, Tadanobu Asano, Masatô Ibu om er maar een paar te noemen. Zoals je van deze mensen mag verwachten zetten ze een heel sterke rol neer stuk voor stuk. Over de acteurs gesproken, wat zeker een leuk feit is dat alle maten die Kitano normaal in de yakuza flicks heeft hier ook te vinden zijn in een rol.

Moeilijke film maar zeer zeker de moeite waard maar zeker niet voor iedereen. Deze film is alles behalve toegankelijk voor het grote publiek door 1 het onderwerp, en 2 omdat hij doorspekt is met Japanse historie en symboliek. Het is dat ik een voorliefde heb voor Japan in het algemeen en dat ik me ook zeker meer dan gemiddeld heb verdiept in de cultuur en de historie, anders zou ik de film minder begrijpen dan ik nu doe. Dat is het grote minpunt van deze film, hij is prachtig maar te ontoegankelijk, als je interesse gewekt is door deze recensie zou ik zeker Gohatto een keer kijken.

Leuk feitje over deze film, het verhaal is op de Japanse geschiedenis gebaseerd. De Shinsen-Gumi zijn een groep samurai die gecreëerd zijn door de Tokugawa Shogunaat om de macht en controle van de Shogun in Japanuit te blijven oefenen. Deze groep samurai zijn zo in de Japanse cultuur en geschiedenis verweven dat ze een status hebben verworven die vergelijkbaar is hier in het westen met bijvoorbeeld Robin Hood of King Richard.