Titel: Genesis
Auteur:Frank
Genre: Arthouse
Subgenre[?]:
Regisseur: Nacho Cerdà
Acteurs: Pep Tosar, Trae Houlihan

Land van Herkomst: Spanje
Jaar van uitgave:1998
Speelduur: 32 minuten
Cijfer: 9


4 jaren na Aftermath en 8 jaren na The Awakening sluit Nacho Cerda zijn Death drieluik eindelijk af met de niets minder dan geniale short Genesis.

Nou, dat is meteen al een andersoortige introductie dan ik normaal gesproken bij films geef. De laatste tijd passeren steeds meer en meer juweeltjes binnen de cinema bij mij de revue maar af en toe zijn het wel van zulk soort juweeltjes dat zelfs ik er verast door ben, en geloof me dat is best wel moeilijk.

Wederom net als de andere twee delen uit de Death drieluik van Cerda is hier het verhaal weer ondergeschikt aan de hetgeen wat de beelden en muziek op je over moeten brengen. Om het verhaal toch in het kort neer te zetten: Een kunstenaar (Pep Tosar) verliest in een auto-ongeluk zijn geliefde (Trae Houlihan). Om hiermee om te gaan maakt hij van haar een beeldhouwwerk om haar op die manier toch bij zich te kunnen houden.

In het eerste deel van de drieluik over de dood heb je als onderwerp hou iemand met doodgaan zelf omgaat. De tweede laat zien wat er met het lichaam na de dood gebeurt/kan gebeuren. De derde daarentegen laat zien hoe de achterblijver met de dood omgaat. De achterblijver blijft zoals het in deze short ook heel erg goed naar voren gebracht wordt achter met een leegte die hij of zij vaak probeert op te vullen met in dit geval van de kunstenaar een beeld van zijn overleden geliefde en de herinnering aan haar.

Waar in Aftermath de nadruk lag op de gore in het verhaal en het klinische en perfect schone van de omgeving is Genesis de keerzijde van de munt,. Hierin is er in het verhaal geen gore te bekennen maar eerder een lyrische liefde en is de omgeving juist een ransbende. Desondanks is er zeker wel wat gore in deze short te bekennen maar dat is ondergeschikt aan het verhaal. Dit heeft Nacho kennelijk niet bewust gedaan maar nadien is hij zich hier wel bewust van en verwijst hier ook naar in zijn commentaar over Genesis. Wel grappig dat hij in deze film die in het verlengde van Aftermath ligt als drieluik maar aan de andere kant juist er weer ver van verwijderd is vaker naar Aftermath verwijst. Beste voorbeeld hiervan is Pep Tosar die op een gegeven moment bloed met zijn vingers voelt. Het is precies dezelfde shot als in Aftermath en is ook als ode aan bedoelt. Tjah en natuurlijk omdat Pep Tosar hier wederom de hoofdrol in vervult. Dat hij hier de hoofdrol in vervult is puur toeval geweest, het was in de eerste instantie niet de bedoeling van Nacho geweest, maar na het lezen van het script wou Pep dolgraag de hoofdrol in Genesis vertolken.

Genesis, de afsluiter van een onbedoelde trilogie over de dood. Zoals de andere twee delen in de het drieluik zonder dialoog. Uniek en geniaal in zijn soort. Een short die je echt een keer moet gaan kijken mocht je de kans krijgen, ik werd er stil van en moest hem even laten bezinken... ben benieuwd wat het met jou zal doen.... Mocht je hem gezien hebben laat vooral commentaar erover achter...