Titel: Fountain, The
AKA Titel: The Last Man
Auteur:Gerard
Genre: Drama
Subgenre[?]:
Regisseur: Darren Aronofsky
Acteurs: Hugh Jackman, Rachel Weisz, Ellen Burstyn, Mark Margolis, Stephen McHattie, Fernando Hernandez e.a.
Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:2006
Speelduur: 96 minuten
Cijfer: 8
't Zal inmiddels bijna een jaar geleden zijn dat ik van deze film hoorde na een avondje surfen op wikipedia zoekend naar niets eigenlijk. Je ken 't misschien wel, je begint bijvoorbeeld bij 'appel' en je komt, via een lange omweg uit bij... laten we zeggen... 't 'Ebola virus' puur door linkjes te volgen. Ongeveer een jaar later was ik bezig met een beetje info plukken van 't net voor school en ik kom weer uit bij The Fountain met een release date voor de Nederlandse première van de film. En dan is 't al gauw donderdag 3 mei, 2007 de dag dat The Fountain in Nederland in de meeste bioscopen te zien was en sta je voor de bioscoop met een goede vriend en vriendin.
Opzoek naar onsterfelijkheid naderen Tomas, een conquistador uit de 16de eeuw en twee van zijn mannen een piramide van de Maya's, waar de legendarische Boom des Levens zich bevind. De Maya krijgers vallen Tomas en zijn mannen aan. Tomas is de enige die de strijd overleeft omdat zijn leven gespaard wordt door de krijgers en wordt gedwongen om de piramide te beklimmen. Als hij de top bereikt ontmoet hij een Maya priester die hem neersteekt.
De film flitst naar de toekomst. Een kale, mediterende Tom hangt ergens boven in een bolvormig ruimtevoertuig met daar in een boom. De bol stevent af naar een oranje nevel, tussen drie felle sterren in. De boom in de bol blijkt stervende te zijn en Tom probeert de boom in leven te houden door te mediteren en andere rituelen uit te voeren. Plotseling staat er een jonge vrouw in de bol en Tom herkent haar. Als hij later bezig is met zich zelf te tatoeëren, ziet hij de vrouw in een ziekenhuis bed liggen.
De film flitst naar het heden. Tom Creo, een research oncoloog, is verwikkeld in het terug draaien van hersentumoren in apen. Zijn motivatie hiervoor is dat zijn vrouw, Izzi, een hersentumor heeft. Als reguliere behandelingen op niets uitdraaien, op het huidige aapje met de naam Donovan, bestuit Tom om een ongetest monster afkomstig uit een boom in Guatemala te gebruiken en breekt hiermee een aantal medische protocols. Het monster haalt in het begin niets uit wat de tumor betreft, maar het heeft een interessante uitwerking op Donovan: het aapje lijkt jonger te worden, niet alleen het uiterlijk maar ook mentaal.
Wanner Tom thuis komt van zijn werk, kan hij Izzi niet vinden. Izzi zit op 't dak naar de sterren te kijken via een telescoop. Izzi laat Tom een nevel zien die zij als Xibalba aanduidt, de hel van de Maya's. Dan verteld ze hem ook dat ze bezig is met het schrijven van een boek over dit onderwerp, getiteld 'The Fountain'.
Wanneer Izzi slaapt, begin Tom het verhaal, dat nog niet af is, te lezen.
Het verhaal begint met Grand Inquisitor Silecio, die de Spaanse koningin Isabella als heiden beschouwt. Langzaam aan wint Silecio steeds meer terrein waarmee hij pland om Spanje van de koningin af te nemen, met alle gevolgen van dien. Tomas besluit de Grand Inquisitor Silecio te vermoorden maar wordt tegen gehouden door Kapitein Ariel die een dringend verzoek van de koningin heeft voor Tom om terug te keren naar haar hof. Na de terugkeer krijgt Tomas de missie om de Boom des Levens te vinden. Via een door Father Avila gestolen dolk van de Maya's komen ze er achter dat de Boom des Levens te vinden is in een Maya piramide.
Wanner Tom wakker wordt, vind hij een briefje van Izzi waarop staat dat ze in het museum is. Eenmaal in het museum aangekomen, left Izzi Tom uit hoe de Maya's de geboorte van de aarde, hemel en hel zien. Na de uitleg dringt Tom aan om Izzi vover te krijgen dat ze mee gaat naar de afspraak in het ziekenhuis. Op het punt van vertrek, krijg Izzi een beroerte.
De film oogt niet als een Darren Aronofsky film. Dat wil zeggen dat er geen korte of versnelde scènes inzitten die om de zoveel tijd herhaald worden. Als je Pi en Requiem for a Dream hebt gezien weet je waar ik op doel. Het enige dat herhaald wordt zijn de donkere kleuren die worden bijgestaan door een zacht goudgeel licht, dat creëert een zeer bijzonder sfeertje.
Dat sfeertje wordt ook naar voren gebracht door de soundtrack die echt intens is en echt bijdraagt aan de film. Vooral in 't laatste kwartier is de muzikale intensiteit erg aanwezig. Clint Mansell en het Kronos Quartet leveren weer een puik werkje af.
Toch ben ik 't niet helemaal eens met hoe de film aan de man is gebracht. Misleidend is misschien een te groot woord, maar ik vond The Fountain niet echt science-fiction en ook niet een love story. Ja goed de film bevat elementen van de twee genre's. Persoonlijk vind ik 't meer een artsy film over leven en dood dat waarschijnlijk geen groot publiek zal krijgen, maar daar kan ik naast zitten. Het is weer zo'n love-it-or-hate-it film. Dat is wel gebleken aan de hand van de reacties van een aantal mensen uit de zaal. De een vond 't diep gaande filosofische rommel, de ander vond 't een goede film maar 't was niet zijn/haar ding.
De mensen met ik naar de film ben gegaan vonden het een goede film maar totaal anders dat ze verwacht hadden en die avond die er opvolgde is er aardig wat afgepraat met betrekking tot de film. Het is niet echt een luchtige film en ik denk dat ik nog niet alles helemaal begrijp van de film. Maar 't is wel een van de betere films die ik in de afgelopen tijd heb gezien.
- Aronofsky scheerde zich niet totdat de film helemaal klaar was. Het is een traditie die is begonnen toen hij bezig was met zijn eerst film, Pi uit 1998.
- Van de 70 Maya krijgers uit de film zijn er 20 echte Maya's uit Guatemala.
- Van deze krijgers is Fernando Hernandez, de enige die Engels sprak.
- De Maya krijgers hebben voor het schieten van de scènes met de piramide de set gezegend.




