Titel: Fido
Auteur:Frank
Genre: Comedy
Subgenre[?]: Zombie Flick
Regisseur: Andrew Currie
Acteurs: Billy Connolly, K'Sun Ray, Carrie-Anne Moss, Dylan Baker, Henry Czerny e.a.
Land van Herkomst: Canada
Jaar van uitgave:2007
Speelduur: 91 minuten
Cijfer: 8
De setting is een jaren 50achtige wereld waar de wereld geteisterd wordt door zombies. De oorzaak van de zombieuitbraak is ruimtestraling geweest. De eerste uitbraak heeft tot gevolg gehad dat de eerste zombieoorlog uitgebroken is. De levenden zijn een bittere strijd aangegaan tegen de doden, waarbij de levenden victorieus uit de bus kwamen. Helaas heeft de straling ervoor gezorgd dat allen die sterven terugkomen als zombies. Er zat dus niets anders op dan een wijze te vinden waarbij de levenden naast de zombies samen konden leven. Zomcom is het bedrijf dat zich hierin is gaan specialiseren. In de eerste instantie hebben ze hekwerken om de steden gebouwd zodat de levenden afgeschermd van de zombies in alle rust en vrede konden leven. Naast deze hekwerken is Zomcom ook verantwoordelijk voor de gehoorzaamheidshalsbanden voor zombies. Deze halsbanden zorgen ervoor dat zombies geen lust naar mensenvlees hebben, en dat ze zo doende ingezet kunnen worden voor allerhande klusjes.
Fido gaat over een jongen en zijn zombie. De familie Robinson is de enige familie in de buurt die geen zombie heeft. De vreemde blikken hierover besluiten Helen (Carrie-Anne Moss) om zonder medeweten van haar man Bill (Dylan Baker) een zombie aan te schaffen. Bill is doodsbenauwd voor zombies, maar neemt er toch genoegen mee dat zijn vrouw een zombie aangeschaft heeft om hun leven te vergemakkelijken. De jonge Timmy (K'Sun Ray) moet in de eerste instantie niets hebben van de zombie, totdat deze hem beschermt van een tweetal pestkoppen. Er ontstaat een vriendschap tussen de jongen en de zombie tot grote ergernis van zijn vader.
Fido zou geen zombiefilm zijn als er niet wat mensen opgepeuzeld zouden worden en we als kijker kunnen genieten van wat guts en gore. Dat is uiteraard ook waar Fido de kijker op trakteert, maar hetgeen wat Fido zo sterk maakt is de komische factor. We zien hoe zombies allerlei “normale” klusjes van mensen overnemen. We zien hoe een zombie gebruikt wordt als sexslavin. We zien een wereld waar het normaal is dat kinderen les krijgen in het maken van “headshots” en waar het hebben van zombies een statussymbool is. De zombies zijn in deze wereld niets meer dan hulpjes in het huishouden of gezelschapsdieren.
Bij het zien van Fido kon ik niets anders dan de vergelijking trekken met Zombie Love en Shaun of the Dead. Al deze films staan op andere hoogtes van elkaar, echter is humor bij al deze drie hetgeen wat de film zo sterk maakt. Fido wordt naast het zombiespektakel ondersteunt door een “foute” setting in de jaren 50 en bijpassende muziek. Het is dus alles behalve een film om serieus te nemen, en eigenlijk ook niet bedoeld voor de zware gorehound. Alhoewel ik zeker weet dat dezen ook goed van Fido kunnen genieten. Ik heb heerlijk van deze film genoten en heb met regelmaat in een deuk gelegen om de taferelen die we voorgeschoteld krijgen. Lekker no nonsens film waarbij je niet hoeft na te denken en waar we ook geen last hebben van een zware maatschappelijke ondertoon. Dit laatste is echter op het internet wel een punt van discussie. Velen zijn er namelijk heilig van overtuigd dat deze film een diepere boodschap met zich meebrengt over de verloedering van onze maatschappij of de omgang met slavernij. Tegen als deze mensen kan ik niets anders zeggen dan dat er ook films gemaakt worden zonder zware ondertoon, en dat ze niet zo ver hoeven te zoeken naar een verklaring voor hetgeen wat naar het scherm gebracht wordt.




