Titel: Evil Toons
Auteur:Gerard
Genre: Comedy
Subgenre[?]: Splatstick
Regisseur: Fred Olen Ray
Acteurs: David Carradine, Monique Gabrielle, Suzanne Ager, Madison Stone, Barbara Dare e.a.

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:1992
Speelduur: 85 minuten
Cijfer: 4


Schijnt dat deze film uit '92 komt... aan de beeld kwaliteit is dat zeker niet te zien... je verwacht toch minstens dat deze film uit de vroege jaren '80 komt of nog eerder. Een b-film... en wat voor een... Het begint al gelijk heel fout met een waarschuwing dat dit verhaal echt gebeurd is... ahum.

De film begint dan eindelijk met een landhuis dat in een niet al te beste staat verkeerd. Een wit busje komt de straat in rijden en stopt voor 't landhuis, met daarin, jawel, 4 semi mooie vrouwen met te weinig kleding aan die voor 100 dollar het landhuis opknappen voor de nieuwe bewoner! Nou nou nou, het begin is er... zucht. Tegen de avond krijgen de dames een bezoekje van Carradine die een 'delivery' doet. 't Is een oud boek en als je 'm open doet hoor je een sound effect van een piepende open gaande deur. De 'nerd' van het stel word er bij gehaald om de tekst in het boek te lezen. Het is oud Latijns en haar Latijn is een beetje 'rusty' maar ze heeft geen enkel probleem om 't voor te lezen... ja, ja. En dan komen ze er achter dat de de lap tekst die net is voorgelezen niet hard op moet worden uitgesproken om 'duistere redenen'. Dat kon je al mijlen ver aan zien komen en dus niet veel laten komt de tekening in het boek tot leven... het is een groen met gele wolf... of iets dat voor wolf door moet gaan. De rest... tja... is te cheesy om te beschrijven.

De film kent hangt aan elkaar tussen de overbodige en onnodige bloot scènes en zelfs dat heeft eigenlijk helemaal niks te maken met het 'verhaal'. Verder zijn er nog een aantal rariteiten in de film, de slaapzakken verdwijnen gewoon terwijl 3 van de 4 dames er op liggen, special effects die het beeld verschuiven als Carradine en het boek te voorschijn komen, onnodige sound effects. De lichteffecten van het onweer zijn alleen beneden en aan een kant van het huis te zien. De sound effects zijn echt slecht en slaan echt op stront. In een van de laatste scènes zie je gewoon dat Carradine een microfoon over z'n jas heeft hangen en shot later is 't weg. Heel sloppy en fout! Maar ja, de film is dan ook geschoten in slechts 8 dagen... Dit is waarschijnlijk het dieptepunt van David Carradine. De beste man komt maar een aantal keer voor en zegt bijna niks. En een van de meest merkwaardige dingen in de film vond ik toch wel Biff... de beste man ziet dat zijn vriendin onder het bloed zit en komt aan zetten met: "What's with the sticky stuff? Is it one of you're new lotions?" Keeee-rist... achterlijke debiel!

Maar waarom noem je een film 'Evil Toons' als er maar één toon in voorkomt en maar 5 minuten te zien is?!

Ben je nieuwschierig, ik kan 't me niet voorstellen... maar leen 'm van iemand. Kijk 'm en wees stom verbaasd hoe slechts deze film is.