Titel: Enter the Ninja
Auteur:Jelle
Genre: Action
Subgenre[?]: Martial Arts
Regisseur: Menahem Golan
Acteurs: Franco Nero, Susan George, Sho Kosugi, Alex Courtney, Christopher George e.a.

Land van Herkomst: Verenigde Staten
Jaar van uitgave:1981
Speelduur: 101 minuten
Cijfer: 6

Tegenwoordig besteed ik aardig veel tijd aan het kijken naar films "uit de oude doos" (een erg stoffige doos ook trouwens) De films die me vooral zijn bijgebleven zijn films uit mijn jeugdjaren (voornamelijk de 80er jaren) Zo ook deze film.

 

Ninja films stonden en staan vooral bekend als 2e rangs low-budget actiefilms met veel vechtscènes die vaak nergens op slaan. Er komen complete gymnastiek matoefeningen voorbij waar ze bij de Olympische spelen nog een puntje aan kunnen zuigen. De Ninja’s uit deze films springen zo hoog en ver dat ze gemakkelijk alle wereldrecords zouden breken. Maar goed, dat hoort nu eenmaal bij een “echte” Ninja film. 

 

Enter the Ninja is op heel veel vlakken geen uitzondering, echter op een paar belangrijke wel. De acteurs in deze film mogen allemaal ook acteurs genoemd worden. Franco Nero is ten slotte niet de eerste de beste. Bij het jongere publiek is hij misschien onbekend, maar hij heeft toch aardige films op zijn naam staan. Neem bijvoorbeeld de spaghetti western "Django". Ook Susan George heeft een aardig cv. Zowel Nero als George acteren nog steeds. Ook was het deze film die de carrière van Sho Kosugi een boost gaf waarna Kosugi een van de bekendste ninja sterren van de 80er jaren werd. Dit was een prettige uitzondering dus.

 

Er moet ook redelijk budget zijn geweest voor deze film. Dan maak ik dan op uit het feit dat de schare aan acteurs die verder nog meespelen, bekende en onbekende, allemaal best acceptabel zijn. In "normale" films zouden ze zeker allemaal hun mannetje kunnen staan. Jammer is dan weer dat het geluid en het beeld het laat afweten waardoor deze film weer afzakt naar een b-film. (voor een Ninja films trouwens erg hoog)

 

Oke, nu eens wat over de film. Het script is makkelijk en rechttoe rechtaan zoals het hoort. De film begint met de westerling Cole die net zijn examen aflegt om een echte Ninja te worden. Hij slaagt hierin maar haalt zich wel daarmee de woede op de hals van Hasegawa. Een traditionele Ninja die het niet kan verkroppen dat een blanke de titel Ninja mag dragen. Een oude legervriend van Cole, Frank roept de hulp in van Cole omdat hij problemen heeft op zijn kokosnotenboerderij. Een slechterik wil koste wat het kost de boerderij van Frank kopen. Frank wil niet verkopen, maar de slechterik wendt alle middelen aan om Frank tot verkopen te dwingen. Geweld tegen de arbeiders wordt niet geschuwd. Enfin, de rest is te raden. Cole begint een paar vechtpartijen tegen de medewerkers van de slechterik. De slechterik komt erachter dat Cole een Ninja is en huurt zijn eigen Ninja in. Natuurlijk huurt hij Hasegawa in. Hasegawa gooit nog een schepje bij het geweld erop en verbrand de huizen van de arbeiders en tuigt er nog een paar af. Na het opvoeren van het geweld ontvoert Hasegawa Frank’s vrouw en vermoord hij Frank. Zo wordt Cole gedwongen om zich in zijn Ninja pakje te hijsen om de vrouw te bevrijden wat natuurlijk eindigt met een duel tussen beide Ninja's. De film bevat verder nog wat zijpaden. Uiteraard zien we nog enige Flashbacks van een oorlog waar Cole en Frank samen in hebben gevochten en hoe Frank het leven van Cole red. (wel grappig om te zien is dat ze beide geen dag ouder lijken te zijn geworden, terwijl het toch een aantal jaren geleden moet zijn geweest) Hier en daar bevat Enter the Ninja zelfs nog een beetje humor.

 

Al met al vond ik de film nu nog steeds best te pruimen. Ik kan nog steeds zien waarom ik hem vroeger zo leuk vond. Het is allemaal best goed gedaan. Zeker geen hoogstandje, maar voor zijn genre steekt hij wel boven de meesten uit. De scene die mij het meest bij is gebleven is de volgende: Cole heeft tijdens zijn examen om Ninja te worden net het hele parcour afgelegd. Als hij knielt in de dojo doet hij voor het eerst zijn Ninja hoofddeksel af. Daarvoor heb je alleen zijn staalblauwe ogen gezien. Dat je dan een 40 jarige rondhoofdige met een snor ziet is memorabel, want dat verwacht je echt niet.