Top Of The Flops: recensie van Dogtooth

Random Comedy -La Vita è Bella -Modern Love Is Automatic -Roming -Popstar: The Rise And Fall Of Duwes de Wolf -Joneses, The Laatste Recensies (Update 11/07/11) -Ame Agaru -Walk the Line -Nude Nuns With Big Guns -Return of the Living Dead III -Thor Laatste Schrijfsels (Update 10/06/11) -B.O.T.S. 2011 -Reinert Kiil over de Hora Trilogie en meer (Engels) -RRFFF 2010 -BUTFF 2010 -Lloyd Kaufman over Troma en meer (Nederlands)		Titel: Dogtooth AKA Titel: Kynodontas Auteur:Aart Genre: Drama Subgenre[?]: Zwarte komedie Regisseur: Yorgos Lanthimos Acteurs: Christos Stergioglou, Michele Valley, Aggeliki Papoulia, Mary Tsoni, Hristos Passalis, Anna Kalaitzidou e.a. Land van Herkomst: Griekenland Jaar van uitgave:2010 Speelduur: 94 minuten Cijfer: 7 'Wat zijn zombies?', vraagt een twintiger met kinderlijke nieuwsgierigheid. Zijn moeder aarzelt even voor ze antwoordt: 'Zombies? Dat zijn kleine gele bloempjes.' Dagelijkse kost voor de familie in Dogtooth. Binnen de grenzen van het erf, dat de kinderen nog nooit hebben verlaten, scheppen vader en moeder een eigen werkelijkheid. In deze absurde realiteit is 'kut' een soort lamp ('De kut gaat uit'), en poezen mensverslindende roofdieren. Pas bij het verliezen van een hoektand mogen de kinderen het ouderlijk huis verlaten. Goede bedoelingen Sommige ouders geven hun kinderen zoveel mogelijk vrijheid, andere schermen ze liever af tot ze volwassen genoeg zijn om op eigen benen te staan. Schrijver en regisseur Yorgos Lanthimos trekt die laatste manier van opvoeden wel erg in het extreme. De vader in Dogtooth is een soort goedaardige dictator, die met de beste bedoelingen over zijn gezin regeert. Slecht hebben de kinderen - twee meisjes en een jongen - het zeker niet. Ze leven in een riante villa met een grote tuin en een zwembad. De dochters vullen hun tijd met rare spelletjes en onzinnige levenslessen van hun ouders. Voor zoonlief heeft vader een regeling getroffen met zijn collega Christina, die fungeert als seksuele uitlaatklep. Absurde humor Als enige contact van buitenaf, veroorzaakt Christina de eerste barsten in het min of meer ordelijk functionerende gezin. Niet alleen door seks met de zoon, maar vooral doordat ze de dochters in aanraking brengt met de popcultuur. Zo heeft Rocky IV een hilarische en voor vader onvoorziene uitwerking. Soms verliest Dogtooth zich in volkomen absurde situaties, die vooral de wenkbrouwen doen fronsen. Maar ze werken ook regelmatig op de lachspieren met onnavolgbare zinnen, zoals: 'Als jullie braaf zijn, zie ik wellicht van de bevalling af.' Ook zien we hoe vader met een harpoen jaagt op brasems in het zwembad. Naturel Visueel doet de film erg naturel aan, bijna docu-achtig, met natuurlijk licht en omgevingsgeluid. Muziek is geheel afwezig. Soms bekruipt je het gevoel dat je naar een surrealistische versie van Big Brother zit te kijken, met vergelijkbare onzinnigheid en ongekuiste seksscènes. Ook qua verhaal maakt Lanthimos het niet ingewikkeld. Diepe bespiegelingen laat hij achterwege, ook over de beweegredenen van de ouders. Lanthimos laat dus na de kijker te beleren, maar geeft hem ruimte om zelf zijn oordeel te vormen over de gebeurtenissen. Zo komt de film los van statements en kun je je als kijker overgeven aan de krankzinnigheid. Cult In Dogtooth had best wat meer lijn mogen zitten: bij vlagen voelt het erg kaal en onsamenhangend. Toch komt de film origineel en onverwachts uit de hoek met humor die droger is dan de Griekse zomer. Discussie tijdens de aftiteling gegarandeerd, cultstatus is onvermijdelijk.
	Website build by Roy & Tim

Titel: Dogtooth
AKA Titel: Kynodontas
Auteur:Aart
Genre: Drama
Subgenre[?]: Zwarte komedie
Regisseur: Yorgos Lanthimos
Acteurs: Christos Stergioglou, Michele Valley, Aggeliki Papoulia, Mary Tsoni, Hristos Passalis, Anna Kalaitzidou e.a.

Land van Herkomst: Griekenland
Jaar van uitgave:2010
Speelduur: 94 minuten
Cijfer: 7

'Wat zijn zombies?', vraagt een twintiger met kinderlijke nieuwsgierigheid. Zijn moeder aarzelt even voor ze antwoordt: 'Zombies? Dat zijn kleine gele bloempjes.'

Dagelijkse kost voor de familie in Dogtooth. Binnen de grenzen van het erf, dat de kinderen nog nooit hebben verlaten, scheppen vader en moeder een eigen werkelijkheid. In deze absurde realiteit is 'kut' een soort lamp ('De kut gaat uit'), en poezen mensverslindende roofdieren. Pas bij het verliezen van een hoektand mogen de kinderen het ouderlijk huis verlaten.

Goede bedoelingen

Sommige ouders geven hun kinderen zoveel mogelijk vrijheid, andere schermen ze liever af tot ze volwassen genoeg zijn om op eigen benen te staan. Schrijver en regisseur Yorgos Lanthimos trekt die laatste manier van opvoeden wel erg in het extreme. De vader in Dogtooth is een soort goedaardige dictator, die met de beste bedoelingen over zijn gezin regeert.

Slecht hebben de kinderen - twee meisjes en een jongen - het zeker niet. Ze leven in een riante villa met een grote tuin en een zwembad. De dochters vullen hun tijd met rare spelletjes en onzinnige levenslessen van hun ouders. Voor zoonlief heeft vader een regeling getroffen met zijn collega Christina, die fungeert als seksuele uitlaatklep.

Absurde humor

Als enige contact van buitenaf, veroorzaakt Christina de eerste barsten in het min of meer ordelijk functionerende gezin. Niet alleen door seks met de zoon, maar vooral doordat ze de dochters in aanraking brengt met de popcultuur. Zo heeft Rocky IV een hilarische en voor vader onvoorziene uitwerking.

Soms verliest Dogtooth zich in volkomen absurde situaties, die vooral de wenkbrouwen doen fronsen. Maar ze werken ook regelmatig op de lachspieren met onnavolgbare zinnen, zoals: 'Als jullie braaf zijn, zie ik wellicht van de bevalling af.' Ook zien we hoe vader met een harpoen jaagt op brasems in het zwembad.

Naturel

Visueel doet de film erg naturel aan, bijna docu-achtig, met natuurlijk licht en omgevingsgeluid. Muziek is geheel afwezig. Soms bekruipt je het gevoel dat je naar een surrealistische versie van Big Brother zit te kijken, met vergelijkbare onzinnigheid en ongekuiste seksscènes.

Ook qua verhaal maakt Lanthimos het niet ingewikkeld. Diepe bespiegelingen laat hij achterwege, ook over de beweegredenen van de ouders. Lanthimos laat dus na de kijker te beleren, maar geeft hem ruimte om zelf zijn oordeel te vormen over de gebeurtenissen. Zo komt de film los van statements en kun je je als kijker overgeven aan de krankzinnigheid.

Cult

In Dogtooth had best wat meer lijn mogen zitten: bij vlagen voelt het erg kaal en onsamenhangend. Toch komt de film origineel en onverwachts uit de hoek met humor die droger is dan de Griekse zomer. Discussie tijdens de aftiteling gegarandeerd, cultstatus is onvermijdelijk.