Titel: Dellamorte Dellamore
AKA Titel: Cemetary Man, Demons '95, Of Death and Love, Of Death, of Love
Auteur:Frank
Genre: Horror
Subgenre[?]: Zombie Flick
Regisseur: Michele Soavi
Acteurs: Rupert Everett, Anna Falci, Francois Hadji-Lazaro, Mickey Kox e.a.

Land van Herkomst: Italië
Jaar van uitgave:1994
Speelduur: 107 minuten
Cijfer: 7


Dat Dario Argento een meester van de Italiaanse horror is heeft hij al meerdere malen bewezen en hoeft hj ook niet weer te bewijzen. Maar dat zijn protégés ook toppers binnen dit genre kunnen maken heeft Michele Soavi met deze film bewezen. Dellamorte Dellamore internationaal ook bekend als Cemetary Man, gebaseerd op Dylan Dog. Een strip die in Italië erg populair is en waardoor deze film ook flopte daar. Gelukkig (of helaas) kennen we de strip hier niet dus hebben we ook geen vergelijkingsmateriaal.

We zien Rupert Everett een telefoongesprek voeren tot er op deur gekopt word. De deur gaat open en tot onze verbazing maar niet de van Rupert staat er een zombie. Koel alsof het de normaalste zaak van de wereld is schiet hij de zombie een kogel door de kop en gaat verder met het telefoongespek.

Rupert is de bewaarder van een kerkhof in een klein stadje. Hierin word hij bijgestaan door de stomme Francois Hadji-Lazaro die zich met grommen en kreten verstaanbaar weet te maken. Om een onverklaarbare reden komen de doden na ongeveer 7 dagen nadat ze begraven zijn weer tot leven waardoor Rupert ze met behulp van Francois weer het graf injaagt. Dit zorgt voor soms een beetje rare situatie maar ja daar is Rupert inmiddels wel gewend aan geraakt het is zijn dagelijkse leven. Totdat hij oog in oog komt met de liefde van zijn leven namelijk Anna Falci, een weduwe die kickt op grafkelders :P Terwijl ze de liefde aan het bedrijven zijn komt haar man weer terug uit de dood om meteen weer teruggewerkt te worden door Francois. Helaas voor Rupert lijdt dit uiteindelijk tot het einde van deze liefde om tot een aantal keren in de film weer terug te keren.

De rest van de film neemt nog wat leuke wendingen als we Rupert verscheurt zien worden door de keuze die hij moet maken. Of van de dood of van de liefde, welk pad zal hij kiezen......

Ja Italiaanse horror, ik kan er geen genoeg van krijgen.... Lucio Fulco, Dario Argento, Lamberto Bava ga zo maar door. Maar Dellamorte Dellamore psast niet bij de typische Italiaanse horror. Wel als je kijkt naar de gore en vrouwelijk bloot, maar niet qua verhaal. Michele heeft hier denk ik meer een parodie op het horrorgenre gemaakt waar ik meer om in een deuk lig dan dat er horrorelementen inzitten. Maar goed ook want ik denk dat je dit verhaal ook niet te serieus in een film moet gaan stoppen dan is het namelijk een rasechte flop terwijl Dellamorte Dellamore nu een uitstekend vermakelijk film is. Ondanks dat deze film in Italie niet erg aansloeg moet ik zeggen dat ik me heerlijk vermaakt heb bij deze film. Lekker vlot verhaal met goede actie en acteerwerk vindt ik ook erg goed gedaan. Probeer maar eens heel serieus over ter brengen dat het de normaalste zaak van de wereld is dat je zombies overhoop knalt. Rupert is één van de humoristische factoren in deze film maar Dellamorte Dellamore zit er vol mee, Francois bijvoorbeeld en de gevoelloze burgemeester.....

Goed vermaak en dan te bedenken dat het allemaal in een snowglobe afspeelt.............