Titel: Dead Leaves
Auteur:Bob
Genre: Animé
Subgenre[?]:
Regisseur: Hiroyuki Imaishi
Acteurs: Kappei Yamaguchi, Takako Honda, Kiyoyuki Yanada, Mitsuo Iwata e.a.

Land van Herkomst: Japan
Jaar van uitgave:2004
Speelduur: 52 minuten
Cijfer: 9


Dit is niet je standaard animé, verre van dat. Als jouw voorstelling van animé moet voldoen aan dingen als Akira of Steamboy zit je hier fout. Heel fout. En bestaat de kans dat deze OVA niet voor jou bedoelt was/is. Mocht je toch verder willen lezen, by all means! Dead Leaves is van een heel ander kaliber. Het soort dat een waarschuwing zou moeten hebben (en hem niet heeft!!!!! Integenstelling tot bijvoorbeeld een Steel Angel Kurumi of een Ebichu) Namelijk: kijken in een goed verlichte ruimte, hou voldoende afstand van de tv en MENSEN MET EPILEPSIE WORD AANBEVOLEN DEZE ANIMÉ NIET TE KIJKEN… maar waarom vraag je je af?

Eerst ff het verhaal. Ik zal proberen zo min mogelijk aan spoilers weg te geven. (so bear with me here!!) Pandy (de grrrl) en Retro (de guy.. met een TV als hoofd…) worden buiten een stad wakker, Naakt, ze kunnen zich niets meer herinneren van hun verleden of hoe ze buiten deze stad terecht zijn gekomen. Waarna ze maar besluiten de stad in gaan voor voedsel en kleding. Zo ver het rustige gedeelte van Dead Leaves… Het tweetal begint direct een crimespree (waar bij meer doden vallen dan in de gemiddelde oorlogsfilm) om tussen zich afvragend of ze vroeger Yakuza of moordenaars waren. Waneer Pandy naar de maan kijkt en het beide opvalt dat deze alles behalve rond meer is, krijgt Pandy een flashback en verliest ze de controle over de gestolen auto die ze bestuurt waarna her tweetal op gepakt word en veroordeeld word tot Dead Leaves de gevangenis op de maan.

Na kennis te hebben gemaakt met de rest van de inmates (Drill regeert alle kanten op!!!) en het tweetal wat de gevangenis runt three 6 (666) en three 7 (777), leiden Pandy en Retro de gevangenispopulatie in een massale uitbraakpoging waarbij langzaam maar zeker hun verleden word geopenbaard.

In feite is Dead Leaves één bijna 50 minuten durende actiescène met om de paar minuten een klein rustpuntje om je daarna weer onder te dompelen in een kakofonie van geweld en een blur van beeld en geluid. Het tempo ligt op punten moordend hoog en de actie is Chaotisch in het extreem. De herkijkwaarde van dit brok high octaan animé geweld is dus ook zeer hoog… simpel weg omdat je de eerste keer gewoon de helft van de details mist!!! Wat dan wel een nadeel is dat je dan ook bemerkt dat het verhaal niet echt veel diepgang kent en dat de characters ook diepte missen en dat ondanks het mooie en ideale gegeven daarvoor, namelijk hun geheugenverlies.. gemiste kans.. helaas.

Het cijfer… ik heb em een negen gegeven omdat hij precies deed wat hij moest doen, mij een geweldige epilepsie opwekkende übergewelddadige stijlvol gemaakte stuiterballen animé voorzetten. Het nadeel was dat de wereld daarna heel ‘’tam’’ en ‘’mat’’ leek te zijn… zelfs Puni Puni Poemi (ook een top notch stuiter animé!!) werd door mij als rustig ervaren na het geweld dat Dead Leaves heet!!!! Nog ff dit, ik kijk em, natuurlijk, in het donker met mijn lelijke hoofd bijna in de tv gepropt met het geluid op tien!!!