Top Of The Flops: recensie van Day of the Triffids, The

Random Oorlog -Deathwatch -Zwartboek -Day After, The -Pastorale 1943 -Hei Tai Yang 731 Laatste Recensies (Update 11/07/11) -Ame Agaru -Walk the Line -Nude Nuns With Big Guns -Return of the Living Dead III -Thor Laatste Schrijfsels (Update 10/06/11) -B.O.T.S. 2011 -Reinert Kiil over de Hora Trilogie en meer (Engels) -RRFFF 2010 -BUTFF 2010 -Lloyd Kaufman over Troma en meer (Nederlands)		Titel: Day of the Triffids, The AKA Titel: Auteur:Jelle Genre: Sci-Fi Subgenre[?]: Regisseur: Nick Copus Acteurs: Dougray Scott, Joely Richardson, Brian Cox, Vanessa Redgrave, Eddie Izzard e.a. Land van Herkomst: Engeland Jaar van uitgave:2009 Speelduur: 180 minuten Cijfer: 8 Toen ik een jaar of 15 a 16 was heb ik wel eens een film op tv gekeken die "The day of the Triffids" heette. Tja, in die tijd keek je alles op tv, want veel meer keuze had je niet. Je had een paar kanalen die af en toe een film uitzonden en daar moest je het mee doen. Oke, af en toe kon je eens video kijken en een moviebox huren, maar daar heb ik het in een eerdere recensie al eens over gehad. Ik herinner me dat ik de film in het begin weinig aan vond. Het duurde allemaal lang en ik snapte het verhaal niet zo goed. Naarmate de film doorging kwam er iets meer tempo in en begonnen de verhaallijnen duidelijk te worden. Ik zeg trouwens wel "film", maar het is gewoon een miniserie, of een hele lange film, het is maar hoe je het bekijkt. Ik kan me goed herinneren dat het toen een miniserie was, want toen het echt spannend begon te worden was het afgelopen en moest ik een week wachten voor deel 2 die ik uiteraard vergat te kijken destijds. Dus hoe het afliep heb ik jaren niet geweten. Maar gelukkig bestaat er nu internet en kwam ik de remake van de miniserie tegen. Deze versie uit 2009 heb ik me meteen eigen gemaakt en op een rustige dag waarin ik weinig te doen had maar eens gaan kijken. Een zeer welkome verrassing. De mannen met baarden en grote bossen haar op hun hoofd die ik nog in mijn herinnering had, hadden plaats gemaakt voor eigentijdse karakters en een hedendaags tijdbeeld. Nog een verrassing: Het is een echte Engelse film met , op een paar uitzonderingen na, Engelse acteurs en actrices. Het mooie van een Engelse film vind ik namelijk dat alle karakters in een film worden gespeeld door echte acteurs met goede kwaliteiten, dit in tegenstelling tot Amerikaanse tegenhangers, waar de kortere rollen vaak gespeeld worden door de slager om de hoek enz. Op zich ook niets mis mee, want zo kom je nog eens leuke verrassingen tegen, maar die Engelsen laten over het algemeen niets aan het toeval over. Ik had eerlijk gezegd een beetje een goedkope B productie verwacht dus wederom werd ik verrast. Deze huidige Day of the Triffids is een kwalitatief goede en bij vlagen zeer goede verfilming van het originele boek van John Wyndham. En dan nu maar even iets over de film, want daar gaat het tenslotte om. De aarde stond voor een grote ramp door het broeikas effect en de fossiele brandstoffen waren de boosdoeners. Een wetenschapper ontdekte in Zaire de triffids, vleesetende planten. Deze planten hadden een paar bijzondere eigenschappen. Punt 1, ze kunnen met elkaar communiceren, en punt 2, ze kunnen bewegen / lopen. Deze wetenschapper modificeerde deze triffids genetisch zodat ze triffidolie konden aftappen bij de planten. Deze olie was van levensbelang want diende ter vervanging van de fossiele brandstoffen. Het ging allemaal geweldig en overal in de Wereld verrezen de Triffid kwekerijen voor de olie van de Triffids. Op zich niets mis mee zou je denken, ware het niet dat er zich een enorme ramp voor ging doen. Het verhaal speelt zich verder af in Engeland, hoofdzakelijk in Londen. Even buiten Londen staat zo een triffidkwekerij. Natuurlijk zijn er altijd milieuactivisten die zich tegen het gebruik van triffidolie scharen en vechten voor “de vrijheid van de triffids” Of dit een juiste instelling is ga ik mij niet over uitlaten, want dat is ieder voor zich. Maar goed...Een milieuactivist komt stiekem de kwekerij binnen om te proberen de triffids “los te laten”. Dit mislukt, maar bij het verijdelen van deze poging laat wordt wetenschapper Bill Masen verwond door een triffid. Triffids hebben de vervelende neiging mensen aan te vallen op hun ogen. Ze gebruiken hiervoor een 5 meter lange giftige angel die ze richting vijand slaan. Deze Bill Mason moet dus naar het ziekenhuis waar hij een oogoperatie ondergaat. Na deze operatie moet het verband 24 uur om zijn ogen blijven zitten. Dit is zijn grote geluk. Die avond namelijk gaat zich een bijzonder schouwspel voordoen aan de hemel. Een meteorieten regen in het origineel en een zonnevlam in deze remake zal te zien zijn. Dit schouwspel heeft echter een dramatisch effect. Iedereen die het gezien heeft is blind geworden. Hier begint de film pas echt. We volgen Bill Masen en enige andere mensen die niet blind zijn geworden in hun tocht naar veiligheid tegen de oprukkende triffids, een middel om de triffids uit te roeien en bescherming tegen een aantal iets minder vriendelijke lieden die meteen hun kans hebben gegrepen om eigen legers en regeringen te vormen. De scheidingslijn tussen good guys and bad guys is erg dun in deze film en je moet het tot het einde wachten om te weten wie nu waarbij hoort. Diverse verhaallijnen op een goede manier met elkaar verweven en uitgewerkt met als rode draad de strijd tegen de triffids. Zelf vond ik het een goed uitgewerkte film, goede effecten en uitstekend acteerwerk. Niet alleen van de hoofdrolspelers, maar ook van de “kleinere rollen”( foei Jelle, er bestaan geen kleine rollen, alleen kleine acteurs). Zeker in het begin als we Bill het ziekenhuis zien verlaten en de gehele bevolking van Londen blind over straat zwerft spat de wanhoop van deze mensen van het scherm. Een korte scene waarin een klein meisje die kennelijk wel zien haar vader door een blinde menigte leidt met de simpele worden “kom maar pappa” snijdt je door merg en been. Ach weet je wat, ga zelf maar kijken, en als je er niets aan vindt... prima , maar ik vond de film een dikke voldoende waard. Misschien ook omdat ik helemaal niets verwachtte, dat is natuurlijk het beste uitgangspunt voor een film.
	Website build by Roy & Tim

Titel: Day of the Triffids, The
AKA Titel:
Auteur:Jelle
Genre: Sci-Fi
Subgenre[?]:
Regisseur: Nick Copus
Acteurs: Dougray Scott, Joely Richardson, Brian Cox, Vanessa Redgrave, Eddie Izzard e.a.

Land van Herkomst: Engeland
Jaar van uitgave:2009
Speelduur: 180 minuten
Cijfer: 8

Toen ik een jaar of 15 a 16 was heb ik wel eens een film op tv gekeken die "The day of the Triffids" heette. Tja, in die tijd keek je alles op tv, want veel meer keuze had je niet. Je had een paar kanalen die af en toe een film uitzonden en daar moest je het mee doen. Oke, af en toe kon je eens video kijken en een moviebox huren, maar daar heb ik het in een eerdere recensie al eens over gehad.

Ik herinner me dat ik de film in het begin weinig aan vond. Het duurde allemaal lang en ik snapte het verhaal niet zo goed. Naarmate de film doorging kwam er iets meer tempo in en begonnen de verhaallijnen duidelijk te worden. Ik zeg trouwens wel "film", maar het is gewoon een miniserie, of een hele lange film, het is maar hoe je het bekijkt. Ik kan me goed herinneren dat het toen een miniserie was, want toen het echt spannend begon te worden was het afgelopen en moest ik een week wachten voor deel 2 die ik uiteraard vergat te kijken destijds. Dus hoe het afliep heb ik jaren niet geweten.

Maar gelukkig bestaat er nu internet en kwam ik de remake van de miniserie tegen. Deze versie uit 2009 heb ik me meteen eigen gemaakt en op een rustige dag waarin ik weinig te doen had maar eens gaan kijken.

Een zeer welkome verrassing. De mannen met baarden en grote bossen haar op hun hoofd die ik nog in mijn herinnering had, hadden plaats gemaakt voor eigentijdse karakters en een hedendaags tijdbeeld. Nog een verrassing: Het is een echte Engelse film met , op een paar uitzonderingen na, Engelse acteurs en actrices. Het mooie van een Engelse film vind ik namelijk dat alle karakters in een film worden gespeeld door echte acteurs met goede kwaliteiten, dit in tegenstelling tot Amerikaanse tegenhangers, waar de kortere rollen vaak gespeeld worden door de slager om de hoek enz. Op zich ook niets mis mee, want zo kom je nog eens leuke verrassingen tegen, maar die Engelsen laten over het algemeen niets aan het toeval over. Ik had eerlijk gezegd een beetje een goedkope B productie verwacht dus wederom werd ik verrast.

Deze huidige Day of the Triffids is een kwalitatief goede en bij vlagen zeer goede verfilming van het originele boek van John Wyndham.

En dan nu maar even iets over de film, want daar gaat het tenslotte om.

De aarde stond voor een grote ramp door het broeikas effect en de fossiele brandstoffen waren de boosdoeners. Een wetenschapper ontdekte in Zaire de triffids, vleesetende planten. Deze planten hadden een paar bijzondere eigenschappen. Punt 1, ze kunnen met elkaar communiceren, en punt 2, ze kunnen bewegen / lopen. Deze wetenschapper modificeerde deze triffids genetisch zodat ze triffidolie konden aftappen bij de planten. Deze olie was van levensbelang want diende ter vervanging van de fossiele brandstoffen.

Het ging allemaal geweldig en overal in de Wereld verrezen de Triffid kwekerijen voor de olie van de Triffids. Op zich niets mis mee zou je denken, ware het niet dat er zich een enorme ramp voor ging doen. Het verhaal speelt zich verder af in Engeland, hoofdzakelijk in Londen. Even buiten Londen staat zo een triffidkwekerij. Natuurlijk zijn er altijd milieuactivisten die zich tegen het gebruik van triffidolie scharen en vechten voor “de vrijheid van de triffids” Of dit een juiste instelling is ga ik mij niet over uitlaten, want dat is ieder voor zich.

Maar goed...Een milieuactivist komt stiekem de kwekerij binnen om te proberen de triffids “los te laten”. Dit mislukt, maar bij het verijdelen van deze poging laat wordt wetenschapper Bill Masen verwond door een triffid. Triffids hebben de vervelende neiging mensen aan te vallen op hun ogen. Ze gebruiken hiervoor een 5 meter lange giftige angel die ze richting vijand slaan. Deze Bill Mason moet dus naar het ziekenhuis waar hij een oogoperatie ondergaat. Na deze operatie moet het verband 24 uur om zijn ogen blijven zitten. Dit is zijn grote geluk. Die avond namelijk gaat zich een bijzonder schouwspel voordoen aan de hemel. Een meteorieten regen in het origineel en een zonnevlam in deze remake zal te zien zijn. Dit schouwspel heeft echter een dramatisch effect. Iedereen die het gezien heeft is blind geworden.

Hier begint de film pas echt. We volgen Bill Masen en enige andere mensen die niet blind zijn geworden in hun tocht naar veiligheid tegen de oprukkende triffids, een middel om de triffids uit te roeien en bescherming tegen een aantal iets minder vriendelijke lieden die meteen hun kans hebben gegrepen om eigen legers en regeringen te vormen. De scheidingslijn tussen good guys and bad guys is erg dun in deze film en je moet het tot het einde wachten om te weten wie nu waarbij hoort. Diverse verhaallijnen op een goede manier met elkaar verweven en uitgewerkt met als rode draad de strijd tegen de triffids.

Zelf vond ik het een goed uitgewerkte film, goede effecten en uitstekend acteerwerk. Niet alleen van de hoofdrolspelers, maar ook van de “kleinere rollen”( foei Jelle, er bestaan geen kleine rollen, alleen kleine acteurs). Zeker in het begin als we Bill het ziekenhuis zien verlaten en de gehele bevolking van Londen blind over straat zwerft spat de wanhoop van deze mensen van het scherm. Een korte scene waarin een klein meisje die kennelijk wel zien haar vader door een blinde menigte leidt met de simpele worden “kom maar pappa” snijdt je door merg en been.

Ach weet je wat, ga zelf maar kijken, en als je er niets aan vindt... prima , maar ik vond de film een dikke voldoende waard. Misschien ook omdat ik helemaal niets verwachtte, dat is natuurlijk het beste uitgangspunt voor een film.