Titel: Chakushin Ari
AKA Titel: One Missed Call, You've Got a Call
Auteur:Donny
Genre: Horror
Subgenre[?]: Ghost Flick
Regisseur: Takashi Miike
Acteurs: Kou Shibasaki, Shin'ichi Tsutsumi, Kazue Fukiishi, Renji

Land van Herkomst: Japan
Jaar van uitgave:2003
Speelduur: 112 minuten
Cijfer: 7


Weer een teen ghostmovie uit Japan, weer rondom een elektronisch medium en ook niet voor de eerste keer een telefoon, weer die bekende geesten die we ook al in eerdere films hebben gezien. Er is dus weinig originaliteit op dat vlak te vinden. Toch is 'One Missed Call' geen verspilling van mijn tijd geweest. De film is er per slot van rekening wel in geslaagd om mij meerdere kippenvelmomenten te bezorgen en ook niet zo'n klein beetje ook, maar van die goede flinke rillingen die je in één keer overmannen en die je daarna ook niet zo makkelijk van je af kan schudden.

Ook een belangrijke factor binnen het geheel is de regisseur, Miike Takashi. Het mag dan wel een ghostmovie zijn maar deze man weet van zijn films altijd wel weer iets bizar moois te maken en dat doet hij hier dus ook. Hij is weer lekker bezig met het op het verkeerde been zetten van de kijker en zorgt er door de vaart van de creepy scènes en de plotwisselingen wel in dat je je geen moment hoeft te vervelen. Erg veel tijd om na te denken krijg je ook niet, maar daar zijn de meerdere kijksessies nu zo geschikt voor.

Onze hoofdrolspeelster, Yumi Nakamura (gespeeld door Kou Shibasaki), verliest eerst een goede vriendin en daarna een vriend van haar. Beiden hebben 3 dagen voor hun dood een telefoontje ontvangen, afkomstig van hun eigen nummer, waarin ze beiden hun eigen doodschreeuw hoorden. De vermelde datum bij het telefoontje is ook het exacte tijdstip waarop de persoon die het bericht krijgt op meestal gruwelijke wijze komt te overlijden, 3 dagen in de toekomst dus. Samen met Hiroshi Yamashita (een rol die gespeeld wordt door Shin'ichi Tsutsumi), wiens zus op dezelfde manier aan haar einde is gekomen, gaat Yumi op onderzoek uit en komt achter het verhaal van een meisje dat haar geest via het mobiele telefoonnetwerk de wereld in zendt. En wanneer je denkt dat het verhaal zich heeft ontvouwen en dat je vervolgens kan afstevenen op een climax, dan heb je het mis. Zodra deze verklaring zich heeft geïntroduceerd begint hij vakkundig met het wegslaan van de grond onder je voeten, wat resulteert in een groot vraagteken aan het einde van de film. Het blijkt ineens niet meer duidelijk te zijn wat er nu aan de hand was en mijns inziens kan je ook meerdere conclusies trekken/interpretaties maken na de film in z'n geheel te gezien te hebben.

Nu is dit op zich niets nieuws voor Takashi, maar bij 'One Missed Call' draagt dit toch een licht onbevredigend tintje met zich mee. Begrijp me niet verkeerd: ik ben niet één van die personen die graag alles uitgespeld wilt zien. Sterker nog, een bepaalde mate van mysterie die blijft hangen vind ik juist een positieve factor. Bij 'One Missed Call' is de loose end gewoon te loose. Wat niet wegneemt dat de film een genot is om naar te kijken. Het mag dan misschien niet origineel zijn en misschien een lichte ontevredenheid achterlaten, maar Takashi weet wel hoe hij de kijker moet vermaken en dat doet hij dan ook in deze film. De sterfscènes zijn explicieter dan in de meeste ghostmovies en hij maakt ook vaker gebruik van shockeffecten dan de meeste van zijn collega's die het meestal op de tergend opbouwende beklemmende sfeer gooien. Nu heeft deze film dat ook wel een beetje, maar dit wordt overschaduwd door het regelmatig opduiken van 'in your face'-scènes die ook een genot zijn om te zien.

'One Missed Call' is wel een beetje te vergelijken met Takashi's 'Audition'. Beide verhaallijnen ondergaan drastische wijzigingen en beide films laten je achter met vraagtekens. Dat gezegd hebbende, moet ik eerlijk bekennen dat 'Audition' mij duidelijker was dan 'One Missed Call' en dat is op zich knap want ik dacht dat die eerste al vaag was. Misschien is het ook maar beter dat het tempo in de film hoger ligt dan normaal en dat je meer te zien krijgt en vaker getrakteerd wordt op gory en creepy scènes. Dat leidt af van het feit dat je aan het einde van de film eigenlijk niet veel dichter bij een verklaring bent dan aan het begin van de film.